Juist als Don zijn vrouw op de hoogte wil brengen van het feit dat zijn vriend Gene uit Australië overkomt en tijdelijk bij hen zal slapen, komt Rosie met het nieuws dat ze zwanger is. Don Tillman, de briljante wetenschapper die echter op sociaal vlak wat minder begaafd is, heeft moeite om om te gaan met plotselinge veranderingen en onverwachte gebeurtenissen. Het liefst bereidt hij zich nauwgezet voor op uitdagingen in zijn persoonlijke leven.

In de roman Margje komen dezelfde personen voor als in het boek “Knielen op een bed violen”. Hans en Margje zijn de ouders van Ruben en Thomas. Ruben, inmiddels bejaard, kijkt bij het graf van zijn moeder terug op zijn leven. In vele flashbacks komen we het leven van Margje binnen.

Boersma start met een roze-wolk situatie van moeder Suus en dochtertje Sterre met een zus van Suus: Anouk, die speels, luchtig en ook pedagogisch is. Maar direct zijn daar ook de zorgen van het leven. Anouk heeft een spraakstoornis en Sterre heeft astma.

Wat gebeurt er met je als je een goede advocaat, huismoeder en echtgenote bent en je krijgt te horen dat je de ziekte van Huntington hebt? Je gaat dood. Dat weet je. Maar de weg daar naartoe... Hoofdpersoon Mara wil niemand tot last zijn, al verliest ze lichaamsfuncties. Ze raakt haar werk kwijt, staat niet meer stevig op haar benen, wordt incontinent; ze moet erkennen dat het moeilijk wordt en dat is zacht gezegd niet makkelijk.

Twee broers, Richard en Arthur Hofstede, krijgen onverwacht na de dood van hun vader de beschikking over enorm veel geld. Richard, de reclameman, springt in op de actualiteit en gebruikt zijn centen om een prachtig hotel te bouwen waar mensen hun laatste adem uit kunnen blazen. Voor Arthur, de psycholoog gaat dat te ver. Door een avondje uit, in het theater waar King Lear wordt opgevoerd, komt hij op het idee van een Gloster Huis.

‘Liever geen applaus voor ik leef’ is geschreven vanuit het perspectief van de 24-jarige Thomas. Thomas is een intelligente jongeman die psychologie heeft gestudeerd, maar daar verder niets mee doet. Integendeel: hij brengt een (te) groot deel van zijn tijd in zijn bed door en werkt in de avonduren als schoonmaker van scholen.

Dit is het tweede deel over het leven in een Syrisch vluchtelingenkamp. Jamil en Jamila zijn twee kinderen van acht jaar. Ze wonen in vluchtelingenkamp Bab as Salaam. De gebeurtenissen in dit boek zijn echt gebeurd.

Alice en haar man zijn 40 jaar getrouwd. Hun kinderen kunnen maar niet getrouwd blijven, trouwen internationaal of trouwen niet, maar krijgen toch kinderen. De kleinkinderen zijn op hun beurt behoorlijk in de war over de seriële monogamie van hun ouders. Ook komt breed aan de orde hoe moeilijk het voor verschillende vrouwen in onze cultuur is om zowel kinderen groot te brengen als een carrière te (moeten) maken of in ieder geval een eigen inkomen te hebben.

Marlies Slegers heeft in ‘Onder mijn huid’ een heftig, actueel verschijnsel mooi uitgewerkt. Coco is al heel lang verliefd op Nick en helemaal in de wolken als hij werk van haar begint te maken. Zijn vriendin/ex-vriendin is minder blij. Ook Eileen, de beste vriendin van Coco, heeft zo haar bedenkingen omdat ze Nick een player vindt.

Nadat er een bomaanslag vlak bij haar huis is geweest, neemt de Joodse Tal een besluit: ze wil in contact komen met de Palestijnen in Gaza. Ze vraagt zich af waarom er toch steeds van die gewelddadige acties zijn. Via haar broer die in het Israëlische leger dient, krijgt ze het op een originele manier voor elkaar om via e-mail in contact te komen met een Palestijnse jongen die zich ‘Gazaman’ noemt.