Boekrecensies vanuit christelijk perspectief

De volgende boeken in de categorie

niet-christelijk – fictie

zijn gerecenseerd:

Het spannende avontuur van Lappa en zijn hondje Wof in de haven van Rotterdam zal elk kind iedere dag opnieuw voorgelezen willen krijgen. Het is heel leuk om aan de hand van dit boek met je kind de haven te verkennen. Hondje Wof is bijna een hele dag zoek en het is leuk dat meer mensen bij de zoektocht worden ingeschakeld.
Dit leesboekje met niveau AVI-3 van uitgeverij Eigenzinnig gaat over een eigenzinnig meisje Eef. Ze vindt het zielig dat de buurman korrels heeft gestrooid om een muis te doden. Ze verzint een heel praktische manier op dit op te lossen.
De bijzondere liefde tussen een concertpianiste en een van haar fans bloeit pas op nadat zij beiden een dierbare liefde hebben moeten loslaten. Voor Catherine is er geen andere mogelijkheid dan een relatie met hem te beginnen en vervolgens naar hem toe te verhuizen, omdat haar naam geschaad is en zij uit nood besluit om met hem een ander leven te beginnen. Maar over haar verleden wil ze hem niet inlichten.Ze trouwen al direct na haar aankomst in de stad waar het spoor geëindigd is en vertrekken vervolgens naar zijn boerderij verderop op het eiland.
Het boek is om en om geschreven vanuit het perspectief van Lotte, de ‘bedrogen vrouw’ en vanuit Sophie, de ‘bedriegster’. Het is zodanig geschreven dat je als lezer niet sowieso partij trekt voor Lotte. Beide vrouwen maken, weliswaar op luchtige wijze beschreven, een karakterontwikkeling door die het verhaal tot niet zo maar een verhaal maken.
Het verhaal begint lang geleden in 1833 als de patriarch van Donkerland, Pieter de Witt vertrekt uit de Oostkaap en na een lange tocht door Zuid-Afrika, zijn stok plant in een stuk grond aan de rivier de Tugela in Natal. Hij claimt een stuk land vanaf de stok een half uur lopen in alle windrichtingen en bouwt Donkerland. Dit doet hij samen met Mafungwashe, een zwarte vrouw die hij tijdens zijn tocht op zijn pad is gekomen. Zij dankt haar leven aan hem en wordt zijn bediende. Hij noemt haar Eerste.
Rachel is meisje met een gebroken ziel. Half twintig, half dertig; een scheiding en veel verdriet achter de rug. Ze vlucht in de drank. Het regeert Rachels leven bijna totaal. Omdat ze verslaafd is, wordt Rachel door haar omgeving niet meer serieus genomen en dat kost haar bijna haar leven. Maar voordat een leverziekte of Korsakov een vroegtijdig einde aan haar leven maken, is er een gebeurtenis die haar aandacht trekt en die ervoor zorgt dat ze probeert om de drank te laten staan. Ze wil uitvinden waarom Megan vermist wordt.
Rosamund Lupton kruipt in de huid van de zus van een jonge vrouw, die in het toiletgebouw van een park in Londen wordt vermoord. Dat heeft de schrijfster ontzettend knap gedaan. Ik weet niet of ze zelf een groot verlies heeft geleden, maar haar gevoelens zijn levensecht en de ontwikkeling in haar leven, na de vondst van haar zus, maken dat je je ontzettend snel met haar identificeert. Natuurlijk schrijft ze in de ik-vorm, het kan niet anders! Zo ben ik als lezer de zus, die de ontdekkingstocht doet.
De jonge vrouw Zara woont in Iraaks Koerdistan. Zij is Joods. Zara vindt het dagboek van ene Rahila dat in de jaren veertig is geschreven. In die tijd werd de staat Israël gesticht en dit leidde tot een zeer vijandige houding ten opzichte van de Joden in Iraaks Koerdistan, die zich echter helemaal niet ‘Joods’ voelden, maar gewoon Iraakse burgers. Onbeschermde Iraakse burgers.
Dit vervolg op het boek ‘In het land van de Koraalboom’ is prima zelfstandig te lezen. Drie families trekken vanuit Duitsland naar Argentinië, in de hoop daar een beter leven op te bouwen. Annelie gaat om er te trouwen met een man die ze nog niet kent. Zij en haar dochter Mina staan het meest centraal in het boek. Dan is daar Arthur, die meteen na aankomst zijn verloofde kwijtraakt. Bij Victoria en Anna gaat het pad ook niet over rozen.
Ellis en Thelma, de hoofdpersonen worden allebei erg ziek. Ze krijgen longvliesontsteking. Zo’n ontsteking ontwikkelt zich vaak uit longproblemen die al langer sluimeren. Voor een half jaar moeten ze weg uit hun vertrouwde omgeving om aan te sterken in Dennenhorst. Een half jaar … Wat een ramp! Een half jaar in bed liggen terwijl het buiten voorjaar wordt! Dagen waarop de zon schijnt en iedereen lekker buiten is. Een rustkuur, alsof ze tachtig zijn. Wat een verschrikkelijke tegenvaller. Eén voordeeltje hebben ze: ze zijn samen ziek.