Dominee De Boer heeft met dit boekje eindelijk uit de doeken gedaan wat ik zo graag in mijn oud-gereformeerde jeugd had willen weten: waarom moet ik een rok aan en waarom moet ik in de kerk een hoed op? Maar eigenlijk gaat dit boek in wezen niet over deze vraag die ongetwijfeld leeft bij de kerkelijke en reformatorische jeugd waaronder deze dominee zich beweegt

Yvonne van den Berg heeft een autobiografische roman geschreven over de verschrikkingen die een lid van de tweede en derde generatie NSB-kinderen kan treffen. Het stigma van slechtheid en schuld is een voortwoekerend trauma in de levens van deze mensen. Het zorgt voor enorme barsten in de familie- en vriendschapsrelaties en ook in de school- en werksituatie werkt het nog door.

Verscheurd is een boek waarin de schrijver vertelt hoe hij op zoek is geweest om zijn geloof en zijn homoseksualiteit met elkaar in balans te brengen. Omdat hij gaandeweg met een heel scala aan reacties te maken kreeg van medechristenen, heeft hij voor zichzelf onderzoek gedaan en is voor zijn eigen leven tot een conclusie gekomen. Maar dat niet alleen, hij ging beseffen dat er veel onwetendheid heerst onder christenen over homoseksualiteit.

De hoofdpersoon van deze dramatische roman met thrillerinslag is Abbi Mandelbaum, een jonge, zelfstandige Joodse vrouw. Ze heeft een huis gehuurd in het Zwitsers-Italiaanse Lugano om een tijd alleen te zijn. Alleen is ze in dat huis niet alleen, omdat het huis uit meer delen blijkt te bestaan. Het is knap hoe Mirjam Rotenstreich de verdorven idealen van het nazisme in een persoon tot leven kan roepen.

Dochter Lieke van Sil en Gabriëlle was overleden. Dit overlijden heeft de schrijver ontzettend mooi beschreven vanuit de twee ouders. Iedere ouder beleeft het overlijden van een dochter op haar of zijn geheel eigen manier en hun liefde voor hun dochter komt bijzonder tot uiting. Ik vond het aangrijpend en moest het boek wegleggen.

Dertig korte en zeer vlot leesbare hoofdstukken over de grote genade van God. Dit boek van Max Lucado inspireert mensen opnieuw om moed te vatten, opnieuw op te staan in hun leven. Voel je je ontmoedigd, lees dan Max, zou ik zo zeggen. Hij weet als geen ander hoe het is om weer opnieuw kracht te krijgen.

Ellyn is een restauranthoudster in een klein stadje. Ze werkt hard en heeft een geweldige naam opgebouwd. Ze heeft een vrolijk karakter, voor zover mensen dat kunnen beoordelen, en ze heeft een prachtige bos rode haren en zeegroene ogen. Toch heeft ze nog nooit een man gekust.

De liefde voor beroemde violen, hun bouwers, vioolcomponisten en musici barst uit dit knap geschreven eerbetoon aan de volmaaktheid gemengd met passie. Maar meer nog dan deze liefde heeft me getroffen hoe de geschiedenis een plaats heeft gekregen. De harde geschiedenis van onderdrukking en oorlog, oorlogsbuit en vernietiging, overleving en bewaring.

Ann heeft een complexe persoonlijkheid en door haar professie ook nog last van posttraumatische stressstoornis. Dit maakt haar het leven niet makkelijk. Ze vindt ontspanning in het wandelen met haar hond en het vliegen in allerlei vliegtuigen. Paul Falcon is een hoofdagent die betrokken is bij meer moordzaken. Door een ontdekking van Ann, die een zaak zeer goed heeft uitgezocht, komt een oude moordzaak weer aan het rollen.

Marilyn is getrouwd met Jim. Ze hebben een ‘Hou van je, doeg!’ relatie: druk, druk, druk. Het benauwt Marilyn op een gegeven moment.