Boekenmening

Waarom kwaad als God bestaat?

Bij iedereen komt de vraag 'Waarom?' regelmatig voorbij. Lijden, sterven, moord en doodslag, oorlog, vernieling, verkrachtingen en honger......Waarom? Vaak wordt de vraag daarbij gesteld: Als God liefde is, hoe kan Hij dan deze dingen toelaten? Had God de wereld niet volmaakt kunnen maken?

In dit boek van Geisler komen deze vragen aan bod en nog veel meer. De oorsprong van het kwaad wordt belicht en de soevereiniteit van God. Waarom er een hel is en niet alleen een hemel; waarom er lichamelijk en geestelijk lijden bestaat; waarom er geen alverzoening is, en zo nog vele moeilijke punten uit de Bijbel worden belicht. Er wordt uitgegaan van een almachtige God die de wereld zo liefhad dat Hij Zijn Zoon voor haar overhad. Het lijden van Zijn Zoon bracht ons bevrijding. In al het lijden mogen we zeker weten dat God ons liefheeft.

Bij de bespreking van de diverse onderwerpen wordt gebruik gemaakt van een aantal stellingen. Deze worden daarna uitgelegd aan de hand van de Bijbel, maar ook aan de hand van de logica. In zekere zin lijkt het hierbij bijna alsof je het bestaan en de goedheid van God kunt bewijzen. Dit is het enige minpuntje van het boek; immers: het geloof is essentieel voor hen die christen zijn. Geloof is een kwestie van vertrouwen, niet van bewijzen. Toch is het boek heel waardevol, juist ook voor de christen. We worden ertoe gebracht over het kwaad na te denken en kunnen door dit boek sterker in het geloof komen te staan. Geisler eindigt ook met het belangrijkste: er is een almachtige God die ons liefheeft! En iedereen die God zoekt, zal God vinden!

Overigens worden in het boek wel veel moeilijke woorden gebruikt, die niet iedereen zal kennen. Het boek is daarom meer geschikt voor mensen met een wat hogere opleiding; vooral voor christenen, maar ook voor atheïsten en filosofen heel interessant.

Achtendertig nachten

In achtendertig nachten worden we door Janne IJmker meegenomen terug in de tijd, naar de 18de eeuw. De eerste scene in het boek beschrijft hoe een man crepeert van de pijn, doordat hij iets verkeerds heeft gegeten. Tevergeefs verwacht hij hulp van zijn vrouw. Daarna volgt een verhoor over verdachte omstandigheden waarin hij is gestorven en de toon is gezet: Elsjen Roelofs heeft haar man vermoord en komt in de gevangenis. Het is een echt gebeurd, er zijn akten waarop Janne IJmker haar verhaal heeft gebaseerd, maar wat is het verhaal achter deze feiten? Het zou zo maar kunnen zijn gegaan zoals de schrijfster ons vertelt door de mond van Elsjen Roelofs zelf.

Als Elsjen bevallen is van haar kind en hersteld van de zwangerschap, gaat ze schrijven in de gevangenis. Ze wil het verhaal vertellen voor haar kinderen, waarom zij onschuldig is. Zo komt haar levensverhaal op papier. Na elk hoofdstuk verwerkt Elsjen wat haar is overkomen en hoewel het zich afspeelt in een heel andere tijd, zijn haar vragen over het leven zo universeel dat je je als lezer erin gaat herkennen. Ook haar worsteling met het geloof, terwijl ze ondertussen in de gevangenis het Bijbelboek Job leest, onderstreept die ontwikkeling van het karakter dat Elsje ondergaat.

Janne IJmker heeft dit alles knap geschreven, zo authentiek mogelijk door het gebruik van oude woorden, soms zelfs ruw taalgebruik, de beschrijving van de landbouwgebruiken van die tijd, de gewoontes uit de achttiende eeuw die zo levendig worden geschetst. Elsjen groeit ook door haar taalgebruik voor haar levensverhaal steeds volwassener te laten worden. Zo trekt Janne IJmker je het verhaal in, aan het eind kun je haast niet anders dan begrip opbrengen voor de situatie. Dan komt het vonnis niet geheel als een verrassing, maar de wreedheid van de straf is schokkend. Een heftig verhaal, maar zeker de moeite waard om te lezen, niet alleen door de inzichten die Elsjen tijdens haar schrijfproces verwerft, maar ook omdat het stimuleert om terug te kijken op je eigen leven en je handelen te overdenken.

Het is een terecht winnaar van de Publieksprijs van het Christelijke boek in 2007.

Hatsjepoet

HOFKRONIEK VAN DE FARAO ZONDER BAARD

In het begin van deze kroniek vond ik het lastig om het verhaal binnen te komen. Een groot aantal personen spelen een belangrijke rol. Toch heeft Veenman hier een aardige geschiedenisroman neergezet.

Farao Hatsjepsoet heeft al eerder in mijn leven mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Hoe was het mogelijk om in een door mannen gedomineerde maatschappij als vrouw toch Farao te kunnen worden? Veenman pakt het slim aan, ze werkt haar verhaal zo uit dat er gewoon geen andere mogelijkheid was dan dat Hatsjepsoet op de troon zou komen. Knap!

Ze heeft ook heel bijzonder neergezet hoe de liefde van Hatsjepsoet en de man die haar werkelijke man wordt en daarvoor bestemd is, een unieke liefde is, die boven alle manieren van seksueel samenleven aan het hof uitsteekt. Daarmee zorgt ze ervoor dat het verhaal van deze farao aansluiting vindt bij ons individualisme en onze opvatting van hoe liefhebben eigenlijk hoort te zijn. Het sluit niet uit dat Hatsjepsoet zeer waarschijnlijk een krachtige heerseres was, die veel voor Egypte heeft betekend.

Ik denk dat Veenman op de juiste wijze summier is omgegaan met de mate van gruwelijkheden die plaatsvonden binnen de veel-godenreligie van Egypte en de macht van priesters en genezers. Je krijgt wel ongeveer een beeld van de invloed van deze aspecten op de lengte van het leven van de Egyptenaar en zeker die van de hoog geplaatsten.

In goede handen

De tweelingzusjes Caroline en Christa verliezen al jong hun moeder. Met de tweede vrouw van hun vader kunnen ze niet overweg en dat laten ze duidelijk merken. Hun broer met Downsyndroom wordt ondergebracht bij een tante, waar ze zelf ook graag komen. Ze vormen samen een onafscheidelijke tweeling, tot aan de volwassen leeftijd slapen ze zelfs bij elkaar, ook als ze gaan studeren.

Maar dan laat Christa weten dat ze haar eigen weg wil gaan. Een bron van zorg voor Caroline. Als snel groeien ze van elkaar weg, ook letterlijk, want Christa gaat bij een fotograaf wonen waar ze model voor staat. Helaas gaat ze ook zo ver dat ze naaktfoto´s gaat doen en tenslotte verdwijnt ze met haar vriend naar Amerika.

Jaren is er geen contact. Dan komt Christa thuis, met haar kindje Lizzy. Ze wil nergens over praten, maar na enige tijd stelt ze iets onvoorstelbaars voor en komt ze met een naar bericht....

Al lange tijd heb ik geen romans uit de VCL-serie gelezen, omdat ik ze gewoonweg zat was. Ik moet zeggen dat deze familieroman me aangenaam verraste. Het verhaal zit echt goed in elkaar, is geschreven in een prima stijl. Wel lijkt het bijna een vervolgverhaal uit een tijdschrift, want bij elk nieuw hoofdstuk wordt eerst flink teruggegrepen naar het vorige. Dat maakt het soms wat traag en het is ook onnodig. Vooral het einde vond ik ontroerend en erg mooi. De belangstelling voor dit soort romans lijkt ook weer toe te nemen. Het is vooral een boek dat makkelijk leest, de karakters zijn eendimensionaal en het verhaal is eenvoudig te volgen. Een prettig boek voor in de trein, of om gewoon even lekker te ontspannen tussen je drukke werk door.

Schoon genoeg

Doordat Gabriëlla aan smetvrees lijdt en zich niet wil laten helpen, wil haar man Mark scheiden en blijft zoon Robin bij zijn vader wonen. Gabriëlla wast zó vaak haar handen dat ze er wondjes aan overhoudt. Ze doet praktisch niets anders dan schoonmaken.

Als Robin een ongeluk krijgt en in coma raakt, durft Gabriëlla niet dicht bij hem te komen, uit angst dat ze hem ziek maakt door het overbrengen van bacteriën.

Intussen heeft ze kennisgemaakt met buurman Dirk. Hij accepteert haar en langzamerhand begint ze zich bij hem thuis te voelen en durft ze over de smetvrees te praten. Dirk dringt erop aan dat ze met Mark moet praten, omdat ze steeds met hem in een ruziënde sfeer zit bij Robins bed.

Langzamerhand gaat het beter tussen Mark en Gabriëlla. Dan komt ze erachter dat Dirk verliefd op haar is...

Uiteindelijk neemt Gabriëlla het besluit om zich te laten helpen en ze belt het Riagg. Dat is de eerste stap op weg naar haar genezing.

Een vlotlezende, boeiende roman over een vrouw met smetvrees. Helder en duidelijk wordt omschreven hoe het is om aan deze fobie te lijden.

De reacties van mensen rondom de hoofdpersoon, zijn realistisch beschreven.

Josephine

Als hun dorp in een ontwikkelingsland in Afrika door rebellen wordt overvallen en hun moeder voor hun ogen wordt doodgeschoten, worden Alice en Josephine met andere tieners meegenomen en in het ruim van een schip gedumpt. Als het schip vergaat, komen veel kinderen om waaronder Alice. Met Charlie en een paar andere jongeren uit het dorp, trekt Josephine de wildernis in, terug naar het dorp. Daar aangekomen, vinden ze de ontzielde lichamen van de neergeschotenen en ze gaan hen begraven.

Om hun families te wreken, stelt Charlie Jospehine voor om samen dienst te nemen in het regeringsleger. Josephine past haar haardracht en kleding aan en heet nu Wesley, neef van Charlie. Als ze na een aanval gewond raken, wordt Josephine liefdevol opgevangen bij Luke en Macey, die haar laten doorgaan voor hun kleindochter. Ze kan niet praten over haar verleden en doet een paar pogingen om weg te lopen. Ze wil Charlie zoeken. De pogingen mislukken tot ze hem op een dag in de stad tegenkomt...

Dit boek, in de ik-vorm geschreven, geeft een realistisch beeld van het leven van een kindsoldaat. De gevoelens van de hoofdpersoon worden duidelijk beschreven. Het verhaal begint als Josephine bij Luke en Macey is en door middel van flashbacks, wordt het verleden van Josephine ontrold. Het boek is geschreven naar aanleiding van de ontmoeting van de auteur met een ex-kindsoldaat. De doelgroep voor het boek is young adults.

In wonderland

Aan het begin van de twintigste eeuw was er eens een lieve, onbetekenende jonge domineesdochter, Alice Ripley genaamd. Zo zou dit boek kunnen beginnen als een soort sprookje. De titel vooronderstelt ook dat het over een sprookje gaat, maar Alice ontdekt in dit boek hoe het echte leven in elkaar kan zitten, met intriges, moord, ellende, honger, onderdrukking, gevaar. Deze jonge en naïeve vrouw komt haast van de een op de andere dag in een ongewenst levensavontuur terecht dat haar hele toekomstverwachting op zijn kop zet.

Lynn Austin is als geen ander begaafd om je in Alices levensverhaal te trekken en je er in te houden. Ik kon het boek niet wegleggen en ik moest weten hoe het af zou lopen. Het boek is als een film waar je middenin zit. Je voelt zelf de blaren op het onderste deel van je rug en je rilt van de neerstromende regen als je samen met Alice door de bossen van Wonderland Creek op weg bent. Op de juiste tijd is daar de ontspanning van een verliefdheid en een feest, de glimlach van een kind, de dankbaarheid van een vriendin, anders zou je het niet uithouden van de stress om de ontwikkelingen.

Ik geef dit boek 5 sterren! Heerlijk om te lezen als je griep hebt. Maar dan heb je wel drie of vier van dit soort boeken nodig, want het leest als een TGV.

Aslander

Boekenweekgeschenk t.g.v. de week van het christelijke boek.

Dominee Lammert Aslander is door zijn kerkenraad in de Stille Week op vakantie gestuurd. Hij vertrekt naar Ameland, maar de reis duurt langer dan verwacht omdat de veerboot vastloopt op het wad. Lammert zit met vijf mensen aan tafel. Een vrouw die hem sterk doet denken aan een roofvogel, Thera genaamd. De Turkse Bülent, de Slavische Mila en psychiater Egge.

Samen buigen ze zich over een krantenartikel dat handelt over een op het eiland gepleegde moord. Bülent heeft het slachtoffer gekend en vraagt Aslander of hij wil proberen de moordzaak op te lossen, omdat de politie volgens hem niets doet. Als de boot eindelijk loskomt en ze het eiland bereiken, komt Aslander direct in contact met een eilander journalist die het artikel geschreven heeft. De zaak komt aan het rollen.

Een heel boeiend boekje dat meer is dan een detective. Er zit een diepe boodschap in. Aslander komt zichzelf heel erg tegen en beseft wat zijn fout is geweest. Het boekje eindigt met een preek die grote indruk maakt op zijn toehoorders maar waar je ook als lezer even stilgezet wordt en tot nadenken wordt gestemd.

Koopman in de Gouden Eeuw

Marnix van Ditselaer runt een goedlopende graanhandel. Zijn arrogante, egoistische zoon Egbert is zijn assistent en zal later de touwtjes in handen nemen. Zoon Coenraad maakt naam als kunstschilder, Rogier werkt zich via knecht in een houtzaagmolen op als scheepstimmerman op een werf die later door zijn vader gekocht wordt.

Rogier en Anna houden van elkaar maar Anna wordt uitgehuwelijkt aan Egbert. Ze krijgen een zoon maar Egbert kijkt niet naar zijn vrouw om. Zijn vader stuurt hem onder het mom van ‘ervaring opdoen’ naar Batavia. Anna blijft bij haar schoonouders. Ze krijgt een dochter die onmogelijk van Egbert kan zijn. Als Egbert na jaren terugkomt, is Anna net overleden en hij weet niet beter dan dat haar dochter van hem is. Hij probeert zijn broers uit de weg te ruimen omdat hij alleenheerser wil worden van zijn vaders bedrijf. Dat lijkt aanvankelijk te lukken...

De auteur schetst een goed beeld van het leven in de Gouden Eeuw. Het verhaal wordt hier en daar afgewisseld met interessante hoofdstukken over het leven in Amsterdam in die tijd. Joost van de Vondel wordt genoemd evenals prins Frederik Hendrik en andere beroemde figuren uit de vaderlandse geschiedenis. Je kunt merken dat de auteur een grondige kennis heeft van de tijd waarover hij schrijft.

Het verhaal lijkt een kant op te gaan die je als lezer niet wilt. Egbert lijkt op alle fronten succes te hebben, maar de verrassende ontknoping laat zien dat dat geenszins het geval is.

Grensverleggend

Hoe de kerk opnieuw missionair kan zijn?

In dit boek wordt vooral 'de missionaire kring' besproken en aanbevolen. Het principe van missionaire kringen wordt besproken met veel ervaringsverhalen en praktische tips.

Mooi is dat begonnen wordt met de liefde. Er moet altijd gewerkt worden vanuit de liefde voor God en de naaste. Daarbij worden drie hoofdtaken van een gemeente genoemd: aanbidding, gemeenschap en missionair zijn. Deze drie moeten met elkaar in evenwicht zijn. Vervolgens wordt het principe van de missionaire kring verder uitgewerkt.

Als eerste wordt aangegeven dat het belangrijk is om je eigen (gemeente)drempel over te gaan om mensen te bereiken. Dit in navolging van Jezus die ook de mensen opzocht. Je kunt je daarbij het beste richten op een bepaalde doelgroep die je samen vaststelt. Hiervoor wordt een missionaire kring gevormd van mensen die als eerste taak heeft een hechte groep te vormen. Met deze groep bepaal je je missionaire doelgroep, bijvoorbeeld buitenlandse moeders. Vervolgens ga je deze groep proberen te bereiken, bijvoorbeeld met inloopochtenden. Je maakt ruim tijd vrij om je doelgroep te leren kennen. Op den duur kan zich een groepje ontwikkelen dat meer wil weten over het geloof. Met deze mensen kun je dan een christelijke cursus gaan doen, bijv. Alpha. Bij dit alles is het heel belangrijk dat de gemeente achter het werk staat.

Het boek behandelt de missionaire kring zeer uitgebreid. Hierdoor lijkt het enigszins alsof dit de enige mogelijkheid is in Nederland voor evangelisatie. Ik mis dan ook de verwijzing naar overige mogelijkheden, want "missionair gemeente zijn" is wel een populaire term in deze tijd, maar er is nog zoveel meer. Soms worden de voorbeelden wat te uitgebreid besproken, waardoor het te veel over de gemeente van Vlaardingerbroek gaat. Wel realiseert de auteur zich dat er vele soorten kerken zijn in Nederland en laat hij kort zien hoe ook in andere gemeentes dit principe kan werken, van gereformeerde gemeente tot pinkstergemeente.

De auteur werkte jarenlang in Haagse achterstandswijken en heeft een ruime ervaring met missionair gemeente zijn. Momenteel is hij een veel gevraagd spreker. Het boek is geschikt voor voorgangers en gemeenteleden die na willen denken over deze vorm van werken die kan uitlopen op gemeentegroei.

12034

Recensie

Jouw waardering

12033

Recensie

Jouw waardering

12032

Recensie

Jouw waardering

12031

Recensie

Jouw waardering

12030

Recensie

Jouw waardering

12029

Recensie

Jouw waardering

12028

Recensie

Jouw waardering

12027

Recensie

Jouw waardering

12026

Recensie

Jouw waardering

12025

Recensie

Jouw waardering