Boekenmening

Het mysterie van de poldergruwel

Kim en haar vriendinnen Esmee, Zoë en Inge mogen een nachtje in een tent slapen op het erf van de boerderij waar Kim woont. Het opzetten van de tent valt tegen en daarom roept Kim de hulp van haar broer Erik in. Als de tent staat, vertelt Erik hun een "eng waargebeurd-verhaal". In 1622 verging een schip voor de kust van Katwijk. Er zijn zeemannen verdronken en die zijn begraven op het land van de boerderij.

De meisjes vinden het maar een eng idee. 's Nachts wordt Inge wakker van een geluid en ze maakt de anderen wakker. Hoewel ze allemaal bang zijn, gaan ze toch naar buiten. Er hangt een dikke mist en in de verte zien ze een geheimzinnig lichtje. Het wordt feller en verandert van kleur. Dan explodeert het. Wat er dan gebeurt is geen werkelijkheid meer. Ze bevinden zich in het land Poleeria dat bezet wordt door een afschuwelijk monster, de Poldergruwel. De pratende dieren vragen de meisjes om Poleeria te bevrijden.

Dit fantasyboek is geschreven voor kinderen vanaf 10 jaar. Het is spannend en af en toe griezelig maar voor deze leeftijd is het geschikt. Het leuke is dat de dieren aparte kleuren hebben en kunnen praten. Het griezelige aspect vind ik (voor kinderen) dat de Poldergruwel een leger van geesten om zich heen heeft, maar als blijkt dat die ook kunnen praten, is het iets minder eng.

Geschiedenis in beeld

Dit is een gebundelde uitgave van eerder verschenen stripverhalen in het tijdschrift "Terdege". Het eerste verhaal gaat over Karel de Grote. Arnulf en Winfried zijn twee boerenzoons die aan heet hof van koning Karel terechtkomen. Hun grote wens om ridder te worden komt uit. Het tweede verhaal gaat over graaf Floris de vijfde en zijn vriend Reinald de Rijmer.

De verhalen zijn boeiend geschreven. Waar nodig staat onder aan de bladzijde een uitleg over bijvoorbeeld de rechtspraak, een klooster, welke wapens men gebruikte en meer wetenswaardigheden. Het boek is boeiend om te lezen en leerzaam. Het laatste deel gaat over een onderwijzer die zijn klas geschiedenisles geeft.
Vanaf de Germanen tot aan de jaren tachtig wordt op een boeiende wijze verslag gedaan over de gebeurtenissen. Er komt ook humor in voor, zoals over het buskruit: Daar is geen kruid tegen gewassen. Tegen een dame in een hoepelrok zegt een pruikdragende man: "Hoepel op met die rok", waarop de dame antwoordt: "Heb je soms de bokkenpruik op?" Dit soort taalgrapjes maken het boek nog leuker.

De kern van het boek is dat God de geschiedenis heeft geleid, hoewel we niet alles begrijpen.

Verzwegen moeder

"Gelukkig heb je de herinneringen nog." Hoe vaak gebruiken we dat cliché om nabestaanden te troosten. In 'Verzwegen moeder', de laatste roman van Gisa Klönne, komt de lezer er al gauw achter dat herinneringen ook niet heilig zijn. Dat is tenminste wat Rixa Hinrichs ervaart als ze onverwacht naar het winterse Berlijn moet afreizen. Haar moeder is verongelukt tijdens een autorit op dezelfde snelweg waar 12 jaar eerder haar broer is omgekomen. Rixa voelt zich schuldig omdat ze haar moeder niet heeft kunnen redden. Tegelijkertijd blijkt dat de moeder-dochter band, mede door het overlijden van haar broer onder spanning heeft gestaan. Vroeger was dat anders. Rixa kan zich een bijna onbezorgde jeugd herinneren met spannende reizen naar de familie van haar moeder in de DDR. Heerlijke zomers buiten in de tuin bij de pastorie van haar grootouders aan het meer, samen zwemmen met haar broers. Het onverwachte overlijden van haar moeder, zorgt voor veel vragen. Rixa zoekt naar een verklaring waarom haar moeder die nacht in de auto is gestapt en naar Mecklenburg is gereden. Zoiets zou ze namelijk nooit doen. Herinneringen, foto's, brieven, gesprekken met ooms en tantes, archieven van de kerk, steeds meer ontdekt Rixa van haar familie en wat al die tijd verzwegen is, maar waarom?

Gisa Klönne heeft een meeslepend verhaal geschreven over iets wat zij uit eigen ervaring kent. Ook zij is een kleindochter van een dominee uit Mecklenburg en ook haar familie was jarenlang van elkaar gescheiden door het IJzeren Gordijn. Hoewel deze roman verzonnen is, voel ik hoe levensecht dit verhaal is. Waarschijnlijk komt dat omdat een enkel woord al genoeg is om ook bij mij herinneringen op te roepen aan een onbezorgde jeugd, zoals frambozenzuurtje of zwemmen in de natuur. Ik ken de verhalen van spannende grenscontroles bij het IJzeren Gordijn van mijn grootouders en ook wij hadden de gewoonte om kerken op te zoeken in de vakanties. Dat is een van de redenen waarom ik dit zo'n heerlijk boek vind.

Rixa is pianiste. Bovendien komt ze uit een muzikale familie. De schrijfster maakt handig gebruik van muziek in het verhaal. De melodieën van klassieke muziek, zoals de winterreis van Schubert en de vijfde symfonie van Tsjaikovski versterken de thema's bedrog en noodlot in het verhaal. Het noemen van de titels van moderne popmuziek, geeft een extra beleving van de gevoelens van Rixa als zij aan het improviseren is op de piano. Bij sommige nummers had ik gelijk een aha-erlebenis, bij andere muziekstukken is het fijn dat tegenwoordig alles digitaal te vinden is, het geeft het boek iets extra's.

Soms voelt het boek zelf aan als een muziekstuk. Het taalgebruik van Gisa Klönne is poëtisch. Ze maakt gebruik van herhalingen, zonder dat het vervelend wordt. Aan de andere kant zorgen de beschrijvingen van de herinneringen van Rixa voor de nodige vertraging in het verhaal. Er zijn veel meer woorden gebruikt, dan het brein kan verwerken op het moment dat het overvallen wordt door zo'n herinnering. Er is een verhaallijn waarbij Rixa aan het woord is en elk hoofdstuk wordt afgesloten met een stuk uit het leven van één van haar grootouders. Hun verhaal begint bij de Eerste Wereldoorlog. Onvermijdelijk komen de twee verhalen steeds dichter bij elkaar. Heel even dacht ik als lezer het familiegeheim eerder ontdekt te hebben dan Rixa. Misschien komt het omdat ik door de titel op het verkeerde been was gezet. 'Das Lied der Stare nach dem Frost' dekt wat mijn betreft veel meer het verhaal. Een heerlijk boek om te lezen deze winter!

Mijn mooie minibijbel

In dit boekje staan de mooiste Bijbelverhalen voor de allerkleinsten. De kartonnen bladzijden en de mooie tekeningen zijn heel geschikt voor peuters en kleuters. Erg leuk om cadeau te geven.
Het enige minpuntje is dat bij het verhaal over de geboorte van Jezus de engelen zingen, "engelen hadden een prachtig lied gezongen", terwijl er duidelijk in de Bijbel staat (afhankelijk van de vertaling) dat de engelen God loofden/prezen, "zeggende:".

Voor een uitgeverij die de Bijbel uitgeeft vind ik dat een grote misser. Die zin had de vertaalster weg moeten laten. Ik heb er verschillende vertalingen op na geslagen maar ze vermelden allemaal het woord: zeggen. Een uitzondering vormt Het Boek, daar zingen de engelen, maar dat is een erg vrije vertaling.

U bent altijd bij mij

Centraal in dit prachtige boek staat psalm 23. De ondertitel is: De genezende kracht van psalm 23. Als je denkt dat je deze psalm goed kent omdat je hem al jarenlang zingt, moet je beslist dit boek lezen. Maar ook voor mensen die nog niet lang geloven is het bemoedigend.

Wilkin gaat vooral in op de situatie van de herder met zijn schapen in de tijd van de Bijbel. Een voorbeeld: weet je wat het betekent als David zegt: "Gij zalft mijn hoofd met olie"? Wilkin legt hierbij op beeldende wijze uit hoe de herder de wonden van de schapen zalfde wanneer ze gewond waren. Alle beelden worden doorgetrokken naar de huidige tijd.

Aukje vertelt aan de hand van de psalm haar ziektegeschiedenis. Toen bij haar borstkanker werd geconstateerd veranderde er veel en het was een moeilijke weg. Hoe zij door de Herder Jezus Christus zelf gedragen werd, verzorgd en bemoedigd is prachtig om te lezen. Veel ervan herken ik in mijn eigen weg met de ziekte ms. Ook als wij zelf God een tijdje niet vertrouwen, is Hij altijd nabij; de herder laat zijn schapen nooit in de steek. Hij is altijd bij ons.

Door het lezen van dit boek is het beeld van Jezus als herder veel meer gaan leven. Ik heb me voorgenomen de komende jaren het boek elk jaar een keer te lezen. Zoals gezegd, leven met een chronische ziekte als ms is niet altijd makkelijk. Telkens weer wordt je geconfronteerd met uitval, handicaps en blijvende schade aan je lichaam. Wat zou ik nog graag eens kunnen dansen, springen, gitaar spelen zoals vroeger. Maar de genezende kracht van de herder is toch altijd bij mij, daar mag ik me aan vasthouden.

Als bijsluiter bij het boek zit een CD met daarop het lied "Ik zal er zijn" van Sela. De rustige, serene stem van Kinga Ban die zelf ook geconfronteerd werd met borstkanker vertelt je:
"Ik ben die Ik ben" is uw eeuwige naam.
Onnoembaar aanwezig deelt U mijn bestaan.
Hoe adembenemend, ontroerend dichtbij:
uw naam is "Ik ben", en "Ik zal er zijn".

Voor een boek als dit kan ik niet anders dan 5 sterren geven. Voor elke christen die wil groeien in de afhankelijkheid van onze Herder Jezus Christus wil ik het boek aanbevelen, in het bijzonder voor hen die een moeilijke weg gaan.

Ontelbaar

Toen ik aan mijn zoon van 16 vroeg want hij van de cover van het Bijbelse dagboek Ontelbaar vond. "Wel mooi gemaakt. Ziet er cool uit. Maar jammer dat het eerste woord van de titel minder goed leesbaar is." Hij las de 17 en de omgekeerde 7 niet als letters. Gelukkig hebben de woorden op de cover een verschillende kleur; dat voorkomt verwarring.

Inhoud
Arjan van den Noort schrijft in het voorwoord van dit Bijbelse dagboek dat hij geïntrigeerd is door de getallen in de Bijbel en hun betekenis. De auteur voert zijn jonge (en oudere) onderzoekers mee langs getallen die verborgen zijn in Bijbelteksten, oppervlaktematen, inhoudsmaten en ook verschillende munten. Deze getallen zijn geen droge kost maar worden mooi door geschiedenissen heen verweven zoals: het leven van Jezus, Adam, Abraham, Izak. Arjan schuwt ook de wiskundige basisbewerking in de Bijbel niet. En Goddelijke logica krijgt een plaatsje in de septembermaand.
Arjan van den Noort: "Uiteraard zijn dit geen dingen die ik zelf heb verzonnen. Ik heb veel gebruik gemaakt ven het werk van anderen. Ik heb alles van noten voorzien, zodat je eventueel wat kunt nazoeken als je interesse gewekt is ... Ik hoop je nieuwsgierig gemaakt te hebben."

Wat opvalt
Wat opvalt is het originele thema. Maar er is nog meer. Dit boek heeft een heldere bladspiegel en een mooi rustig lettertype. Goed te lezen, ook als je een beetje moe bent. Ik moest even zoeken naar het Bijbelboek waaruit een tekst genomen is. Vrij snel vond ik die aan zijkant van de pagina en als je dat eenmaal weet is het natuurlijk geen probleem meer. Elke dagboekstukje wordt afgesloten met een 'nadenker'. Soms houdt de 'nadenker' een opdracht in: Spreek goed van de Koning. Soms een vraag: Welke betekenis heeft het getal 777 voor jou?

Lijsten en bronvermelding
De auteur heeft veel onderzoek gedaan. Boeken en websites staan vermeld in de literatuur - en websitelijst achter dit dagboek. Ook bevat het boek een overzichtelijk tekstregister en talloze pagina's met bronvermeldingen.

Mijn mening over dit dagboek
Dit dagboek heeft een thema. Het thema is de symboliek van de getallen in de Bijbel. Dat past natuurlijk helemaal bij de auteur, die docent wiskunde is aan de Pieter Zandt Scholengemeenschap. Omdat ik echt een hekel heb aan alles wat met wiskunde te maken heeft, stond ik niet zo positief tegenover dit Bijbelse dagboek. Maar ik kan jullie verzekeren: het valt alles mee. Eén ding had de uitgever er van mij uit mogen laten: de twee pagina's met wiskundige begrippen. Maar mijn dochter van 14 zegt: "Dat is leuk voor mensen die wel van wiskunde houden ..." Hierover zijn de meningen in ons huis verdeeld. Dit dagboek bevat verrassende eyeopeners en veel krachtige stukjes. Ongemerkt krijg je veel informatie mee.

Natuurlijk lekker

Dit boek bevat 230 eenvoudige recepten voor het hele gezin. Het uitgangspunt is het Genesisdieet.
Vanuit deze principes zijn de recepten geschreven:

Eet voeding uit de Hof van Eden
Eet zo vers mogelijk
Eet zo mineraalrijk mogelijk (bv. voeding kort stomen, stoomkoker of vergiet in pan)
Eet zo natuurlijk mogelijk, hierdoor krijgen we de juiste hoeveelheid zout binnen. Een teveel aan zout zorgt voor een tekort aan kalium met als gevolg overbelasting van de nieren, vasthouden van vocht en zelfs mentale verwarring. In bijna ieder voedingsmiddel zit natrium dus krijgen we dat voldoende binnen.

Als we de adviezen van de auteur opvolgen, krijgen we voldoende koolhydraten, vetten en eiwitten binnen.

Het boek is verdeeld in overzichtelijke hoofdstukken, zoals o.a. vetten, drinken, kruiden, vruchten.
Bij de recepten is een kleine ruimte gelaten voor notities en een kruidentip. Het leuke is dat Adam en Eva tips geven over het op een andere manier bereiden van het betreffende gerecht. Erg origineel bedacht. De mooie foto's en overzichtelijke indeling maken het boek tot een sieraad in de keuken, een mooi naslagwerk.

Dochterlief (Chicory Inn deel 1)

Als de kinderen het huis uit zijn, beginnen Grant en Audrey Whitman een bed & breakfast. Tijdens de feestelijke opening komt plotseling dochter Landyn aan met een volgeladen aanhanger. Ze woont met haar man Chase die kunstenaar is, in New York. Ze is uit boosheid bij hem weggegaan omdat ze het niet kan verkroppen dat hij zonder haar medeweten een appartement heeft gehuurd, kleiner dan dat waar ze woonden. Wat hij niet weet is dat ze zwanger is. Ze wil het hem voorlopig niet vertellen. Hij moet om haar met haar verder willen en niet alleen vanwege de baby. Na af en toe telefonisch contact besluit Landyn dat ze met hem wil praten. Ze rijdt terug naar New York, 1600 kilometer. Chase weet niet dat ze onderweg is; hij heeft net een vlucht geboekt naar Chicory Inn.

Deze roman leest vlot weg, met hier en daar wat humor. Er zijn meerdere hoofdpersonen, Audrey, Landyn en Chase. Vanuit hun perspectieven is het verhaal geschreven. Het duurt wel erg lang voordat Landyn Chase op de hoogte brengt van haar zwangerschap. Dat gebeurt pas in de tweede helft van het verhaal. Een vaak terugkerende gegeven is dat deze en gene "met zijn/haar ogen rolt". Dat had wel wat minder gemogen.

Landyn is op 1 april uitgerekend. Zelf maakt ze er 31 maart van. Ze verwacht een tweeling en het is realistisch dat de auteur de bevalling een maand te vroeg laat beginnen. Maar als de baby's geboren worden is het ineens 31 maart. Dus dat klopt niet. Verder zijn er een paar taalkundige oneffenheden ingeslopen, waarschijnlijk door de vertaler. Een draad door de naaimachine doen in plaats van door de naald van de naaimachine; een verafschuwde blik opzetten in plaats van een blik van afschuw, de e-reader dat hij zat te lezen in plaats van die hij zat te lezen.

Verder vind ik het vreemd dat er over tutoyeren geschreven wordt. Chase zegt "u" tegen Grant en dan zegt Grant dat Chase hem mag tutoyeren waarop Chase "je" tegen hem gaat zeggen. Ik begrijp wel dat als je een boek vertaalt uit het Engels, je sommige personen "u" tegen een oudere laat zeggen omdat dat in het Nederlands gebruikelijk is. Maar het begrip tutoyeren past hier niet omdat het verhaal zich in Amerika afspeelt waar geen verschil is tussen "u" en "je", maar de aanspreekvorm "you" is.

De lantaarnzwaaier

Het verhaal speelt in Gansbaai, in het Zuid-Afrika van eind 19e eeuw. Vanaf haar elfde wordt Sophie door haar vader gedwongen om in stormachtige nachten op een hoge rots met een lantaarn te zwaaien, met de bedoeling dat langsvarende schepen door het licht misleid worden en schipbreuk lijden. Sophies vader eigent zich vervolgens de handelswaar van de gestrande schepen toe. Als ze 16 wordt, ontvangt Sophie van een oom en tante een aanzienlijk geldbedrag. Met dit geld als troefkaart durft ze de confrontatie met haar vader aan en weigert ze nog langer mee te werken aan zijn misdadige praktijken. Kort daarna loopt er opnieuw een schip op de klippen, maar het is niet duidelijk wie dit keer de lantaarn gezwaaid heeft. Diverse signalen wijzen in de richting van Sophie. De zwaar gewonde kapitein van het schip wordt ondergebracht op Hagelkraal, de boerderij van Sophies vader. Sophie krijgt opdracht om de kapitein te verplegen. De kapitein oefent op Sophie een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit.

Sophies vader heeft echter andere plannen met zijn dochter: een huwelijk met buurman Kerneels zal twee boerderijen tot één mooi bedrijf samenvoegen. Kapitein Robert MacFarlane is geen partij voor zijn dochter. Maar wat is daarvan de werkelijke reden? Waarom is de relatie tussen Sophie en haar vader zo slecht? Wat heeft zich in het verleden van de moeder van Sophie afgespeeld?

Dat geheim uit het verleden maakt de lezer nieuwsgierig, waardoor je het boek in één adem uitleest. Een romantisch boek, waarbij ik het wel jammer vind dat er een nogal zwaar accent ligt op de gevoelens van Sophie voor Robert, waardoor de historische kant van het boek teveel naar de achtergrond verdwijnt.

Bijbelse relatievormen in de 21e eeuw

Een handleiding, geschikt voor ouders en hun kinderen over hoe je op een Bijbelse manier omgaat met het vormen van relaties en met name de relatie die het dichtst bij komt: de levenspartner. De grondslag voor het leven, dus ook voor relatievorming, is en blijft God zelf. Het is goed om dit boek in zijn geheel te lezen en later er steeds weer bij te pakken in het gesprek met de kinderen, de jeugd, je aanstaande levenspartner. Het boek is geschikt als begeleider bij de processen, die gaandeweg in de relatievorming plaatsvinden. Er wordt stevig stelling genomen voor het hebben van een relatie met God voordat je een relatie met wie dan ook aangaat, en dat zijn natuurlijk in eerste instantie vrienden. Er wordt net zo stevig stelling genomen voor het omzien naar elkaar in het gezin en in groter verband met name met betrekking tot je relatie met God. Een ideaalplaatje is het soms wel, maar wel een geweldig ideaalplaatje. Wat is er fijner dan een mooi vertrouwen en goede openheid onder elkaar, zodat zonden kunnen worden beleden en vergeven. Wat geweldig zou dat zijn, als dat in het gezin en in de vriendenkring normaal was! (Hoe weinig ouders kunnen hun kinderen om vergeving vragen?)

Wat is er inderdaad een mooier begin dan dé kus op het stadhuis als eerste seksuele daad van overgave naar elkaar. Ik vind de onderbouwing hiervoor goed en haalbaar mits iedereen meewerkt en ziet dat het nodig is om alle Bijbelse principes toe te passen tot en met de concreet beschermende en begeleidende rol van de vader in het gezin. Terecht zegt dit boek dat één ding keihard nodig is in onze cultuur: een echte reformatie op het gebied van seks. En superscherp: ik-gerichte seks is foute seks en niet tot Gods’ eer. Ik zou dit boek zeker aanbevelen aan ouders en jonge mensen. Gewoon omdat het volledig vasthoudt aan wat God vanaf het begin bedoeld heeft op het gebied van gezinsbetrekkingen, vriendenkringen, relaties en huwelijk.

Toch zou ik zeggen dat dit boek een zekere eenzijdigheid heeft. Die eenzijdigheid is bewust gekozen. Het gaat om onze relatie en verantwoordelijkheid naar God in ons hele leven. Daar zijn ook de verwerkingsvragen op gericht: dat de lezer zich bewust wordt van de principes waarin relatievorming in onze huidige cultuur plaatsvindt en dat die principes haaks staan op de Bijbelse norm. Dat moge duidelijk zijn en duidelijk worden. Daarom vind ik het positieve en uitputtende hoofdstuk over vriendschappen steengoed.

Maar pornografie is in onze maatschappij haast niet te ontwijken en de scheidingsmentaliteit zit intussen diep verankerd in onze cultuur. Er is meer nodig om dit boek van harte te kunnen lezen. Natuurlijk wordt de theorie daarvan uitstekend verteld in de eerste hoofdstukken. Maar toch…

Ik mis het persoonlijke. Zoals Arjet Borger een heel persoonlijk boekje heeft geschreven met de titel: Van alles over seks. Je zou het er mee oneens kunnen zijn dat er in dat boek vanuit de jonge mens gedacht wordt, maar soms heeft dat ook voordelen, want dan komen de gevoelens om de hoek kijken en zijn gevoelens ook bespreekbaar geworden.

Ik geloof dat beide moeten bestaan. Het is niet alleen nodig om open te zijn over je zonden, het is ook nodig om open te kunnen en mogen zijn over je gevoelens en de ontwikkeling van je eigen persoonlijkheid door je eigen keuzes. Dat is wat ik in dit overigens uitstekende handboek mis. Tussen het ontwaken van je eigen seksualiteit en het bewust ‘ ja’ zeggen op het stadhuis, zit een wereld van gedachten en ontwikkelingen en hartbewegingen. Daar tipt Arjet Borger in haar boek heel concreet aan en dat vind ik waardevol. Een kind of een tiener zijn gewoon nog ik-gericht, om maar van de adolescent niet te spreken. Dat is geen ‘ cultuurlijk’ vooroordeel. Zij zijn in ontwikkeling om verantwoordelijkheid te gaan dragen voor hun eigen leven, hun eigen relatie met God en hun eigen relaties met vrienden. Daar komen heel wat vragen en gevoelens bij om de hoek kijken.

Dit boek is een prachtig handboek voor mensen die het nodig hebben om de grondslag van hun leven steeds te kunnen blijven zien. Hoe zit het ook alweer? Andere boeken kunnen je in de moeilijke tijd van groei naar volwassenheid helpen om je eigen gedachten en gevoelens onder ogen te komen en daarmee naar God toe te gaan en die niet direct gelabeld te zien als ‘ zonde’ of ‘ fout’. Het zou zo kunnen zijn dat dit boek over relatievorming, juist door de uitgebreide behandeling van de onderwerpen, jonge mensen afschrikt (maar dat is mijn eigen vooronderstelling). Ik pleit ervoor om een dunnere en toegankelijker boekjes te maken die echt alleen voor jongeren zijn, met de onderwerpen: “identiteit”, “jij en de Bijbel”, “hoezo trouwen?”, “liefde en seks”, “verkering of niet?”, “vriendschappen”, “hoe vind ik de juiste?”, “de hogere weg van huwelijksvoorbereiding”, “huwelijk” en “huwelijk en seksualiteit”. Een mooie literatuurlijst over relatievorming is achter in het boek te vinden. Ik geef dit boek 4 sterren om de gedegenheid en de recht(vaardig)e lijn van de inhoud.

15009

Recensie

Jouw waardering

15008

Recensie

Jouw waardering

15007

Recensie

Jouw waardering

15006

Recensie

Jouw waardering

15005

Recensie

Jouw waardering

15004

Recensie

Jouw waardering

15003

Recensie

Jouw waardering

15002

Recensie

Jouw waardering

15001

Recensie

Jouw waardering

14162

Recensie

Jouw waardering