Boekrecensies vanuit christelijk perspectief

De volgende boeken zijn gerecenseerd door

Frea Kroese

Verschillende gevoelens komen in me op bij het lezen van het levensverhaal van Agnes Holvast. Ik voel me bevoorrecht en soms jaloers, vervreemd en soms geroepen om met haar te willen praten. Ik ben nieuwsgierig hoe haar leven af gaat lopen, of hoe ze het nu doet, nu haar kinderen bijna of al tieners zijn. Ik zou wel in gesprek willen gaan, maar ben bang dat er geen klik ontstaat.
Eli is 9 jaar als hij met zijn vader en moeder en twee zussen moet vluchten in een bunker, die door zijn vader is gebouwd voor het geval er een atoomoorlog uitbreekt. Zijn oma en tweelingbroer Eddy zijn door een ongelukkige samenloop van omstandigheden niet meegekomen. Als Eli 15 jaar is en hij en zijn familie al 6 jaar in de bunker verblijven, ontdekt hij via de laptop die voor Eddy zou zijn geweest dat hij internetverbinding kan krijgen en dat 'daarbuiten' mensen leven.
De omschrijving die de bibliotheek aan dit boek geeft, is te mild en te krap. Hij vertelt me: "Vrijmoedig spel met het islamitische geloofsgoed waarin twee Indiase acteurs na een val uit een vliegtuig goed en kwaad belichamen." Ik ben tot ongeveer 90 van 494 bladzijden gekomen, maar het lukt me niet om verder te lezen. Ik kan er geen touw aan vastknopen.
Deze biografie is geschreven uit liefde voor wat God kan doen door een mensenleven heen. Hoewel, één mensenleven? Aan deze graaf werd door God een leger van mensen gegeven om hem te helpen met de onvoorstelbaar grote taak die hij in zijn volwassen leven van God kreeg toebedeeld. Alleen begint het al direct in zijn kindertijd, dat God hem kent en door ongelooflijk moeilijke omstandigheden leidt. Het lijkt niet of God hem steunt, maar door het hele boek te lezen, zie je dat God juist deze grote moeilijkheden heeft gebruikt om van Ludwig von Zinzendorf een mens te maken die ongelooflijk volharden kon voor de zaak van Jezus.
Paul en Joanna hebben een dochtertje geadopteerd. Ze gaan haar ophalen in Colombia. Vanaf het moment dat zij arriveren, gebeuren er dingen waar ze geen enkele invloed op kunnen uitoefenen en die niet zo goed zijn voor hun geestelijke en lichamelijke gezondheid.
Je voelt je gepest. Je voelt je onbegrepen. Je voelt je verloren. Je voelt je hopeloos. Je voelt je verlaten. Je voelt je voor gek staan. Je voelt je onveilig. Je voelt je gebruikt. Je voelt je een speelbal van de wereld om je heen en van je eigen dwangmatigheden. Wat Karin doormaakt, wat zij ervaart, zoals zij het vertelt, zoals ik het mij kan indenken; het maakt dat ik mij een bewoner van een andere planeet voel.
Geduld is een eigenschap die geleerd kan worden en ontzettend veel mooie dingen oplevert. Mary Jane Ryan werkt in dit boek uit hoe het verschijnsel ongeduld werkt en hoe geduld ons helpt om op een hoger niveau in het leven te staan.
Witte doek deel 1. Met Hoog gegrepen grijpt Karen Kingsbury hoog naar een nieuw respect in de wereld. Respect voor mensen die mooi en talentvol zijn en ook nog geloven. Ze zet de heilloze weg van de verkeerde keuzes prachtig af tegen een overwinnend gebedsleven van een aantal christelijke families die door het maken van een film op elkaars weg zijn gekomen.
Warren Pease is een jongen, die teruggekeerd is uit de oorlogssituatie in Irak. Je krijgt er niet goed hoogte van of hij al gestorven is, of niet. Pas aan het eind blijkt dat hij inderdaad is gestorven. Het moment tussen tijd en eeuwigheid duurt voor hem een dag en hij bevindt zich in het gebied waar hij vandaan komt en geleefd en geliefd heeft. Jezus komt hem op het strand tegemoet en samen bezoeken ze alle belangrijke personen uit zijn leven. Tussendoor lees je flashbacks uit zijn leven en zijn tijd in Irak.