19129
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Celine is bezig om de nalatenschap van haar moeder op te ruimen. Het plan is om het huis te verkopen en het verleden zo snel mogelijk achter zich te laten. Dan vindt zij in een oude statenbijbel een aantal brieven van haar moeder. Als ze begint met lezen kan ze niet meer stoppen. Ze leest over het leven van haar moeder, hoe zij als baby haar ouders verloor en nog meer mensen om haar heen weg zag gaan. Hoe ze daarmee omging en wat er in het leven van haar moeder gebeurd is. Ze komt tijdens haar zoektocht onder andere in het Huis ter Wolde terecht en ontdekt drama’s waarvan ze nooit geweten heeft.
Celine heeft een lieve man die haar ondersteunt en helpt in de heftige periode. Hij blijft ook trouw in deze rol. Ze ontmoet mensen uit het verleden van haar moeder en neemt een ingrijpende beslissing. Het is heel mooi om het verhaal te zien groeien, eerst gaat het om Celine, daarna om Celine en Olga. Die wisselen elkaar af in de hoofdstukken. Dan komt er verder in het verhaal Evi bij die verder vertelt als Olga haar verhaal niet af kan maken. Daarna komt Marianne, een personage die een belangrijke rol speelt in het verhaal van moeder en dochter. Allemaal mooi beschreven personages die goed en realistisch overkomen op de lezer. Ze blijven ook goed in hun rol.
Gera Folkers heeft met Winterpad een heel mooi en intens verhaal geschreven, met een laagje verdriet, een laagje berusting dat dingen gaan zoals ze gaan, maar vooral omlijst door mooie zinnen zoals: “Ooit is er iets van geluk geweest in dit huis.” Maar ook de mooie tekeningen die in het boek staan geven de sfeer goed weer.
De aandoening borderline waarnaar verwezen wordt, krijgt een kleine en goed passende rol in dit verhaal. Geen eindeloze uitleg van dit ingewikkelde ziektebeeld maar Gera laat de gevolgen voor de omgeving en de persoon zelf zien, mooi verweven in het verhaal van Olga en Celine. En dan is het verhaal rond en het boek uit. Een heerlijke roman over de relatie tussen moeder en dochter en over hoe de omstandigheden levenslopen kunnen bepalen.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19128
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Ingrid Wilts schreef dit boek over haar leven in Oeganda, in dit Afrikaanse land probeert ze straatkinderen te helpen door het oprichten van de organisatie Child Restoration Outreach. (CRO). Het zit haar niet mee, Oeganda is een land met eigen gebruiken en gewoontes en ook een land vol gevaar. In dit verhaal lees je hoe Ingrid worstelt met haar geloof en vertrouwen in God en hoe ze Zijn weg ondanks alles wat tegenzit, blijft volgen. En je leest over hoe ze anderen inspireert om met haar mee te gaan op deze moeilijke maar mooie weg.
Wat beweegt iemand om naar een ver land te reizen om kinderen te helpen? Ingrid Wilts vertelt open en eerlijk hoe ze de beslissing neemt om deze stap te zetten. Hoe ze een auto met alleen voorstoelen heeft en iemand tegen haar zegt dat het een egoïstische auto is; ze vraagt niet om bewondering van de lezer maar inspireert de lezer aan de hand van Bijbelteksten en gebeden om met haar mee op weg te gaan.
Ingrid spaart daarbij zichzelf niet, integendeel, ze beschrijft hoe haar Nederlandse directheid er bijna voor zorgt dat ze het land weer uit moet. Ze wordt namelijk helemaal niet met open armen ontvangen. En gaat deze strijd volledig aan om de kinderen te kunnen helpen. Ik miste op een gegeven moment wel meer de verhalen van de kinderen, het gaat heel veel over Ingrid zelf. Over hoe zij omgaat met de zaken die haar overkomen. En dat alles met een eerlijke en open blik maar vol respect. Ingrid heeft een prettige schrijfstijl en het boek las heel vlot. Het vertelt het verhaal aan de hand van verschillende gebeurtenissen tijdens haar verblijf in Oeganda en elders.
Tijdens het lezen had ik steeds het lied “Een rivier vol van vrede, een rivier vol van vrede, een rivier vol van vrede in mijn hart”. Dat past bij dit verhaal en dat gun je Ingrid Wilts ook! Ik heb het boek meerdere keren even weggelegd omdat ik echt na moest denken over de teksten die Ingrid deelde. En om de Bijbelteksten tot mij te nemen. Maar ik ben blij dat ik het boek gelezen heb, ik heb er veel van geleerd wat ik ook in mijn persoonlijke leven toe kan passen. Daarvoor dank! Een mooi biografisch boek over wie wil lezen over hulp in Afrika en voor mensen die geïnspireerd willen worden door een gelovige vrouw.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19127
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
99 oplaadpunten tijdens je geloofsreis
Aan de hand van doodgewone dingen uit het leven schrijft Pieter Both bemoedigende dagboekstukken over Jezus, de Heilige Geest, moeilijke momenten, geloven, vieren en beleven.
Mooi om elke dag zo’n stuk te lezen en bemoedigd op weg te gaan in je eigen leven. De eerste is met recht de beste binnenkomer: Jezus als Held in je leven en de tweede een perfecte aansluiter: Als Hij dan de held is, wat moet mijn houding dan zijn. Het zet meteen de toon voor de rest van de stukken. Mooie eye-openers, zinnen om mee te nemen in de dag of alinea’s met een milde glimlach van herkenning. Echt mooi om steeds te pakken.
Op weg heeft een leuk uitgevoerde lay-out in de omslag: een groene stekker in een wandcontactdoos: eerst opladen en dan weer verder rijden.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19126
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Loïs woont met haar vader op een boot. Hij is scheepstimmerman en dat betekent dat hij regelmatig een klus heeft. Dat heeft tot gevolg dat ze vaak moeten verkassen en dat Loïs steeds weer naar een andere school moet. Daar baalt ze enorm van. Ze durft geen vriendschappen aan te gaan omdat het toch maar van korte duur zal zijn. Ze voelt zich ‘klasvulling’.
Als Loïs weer naar een andere school moet, neemt ze een besluit. Ze wil het anders aanpakken. Ze kiest een andere kledingstijl en gedraagt zich zelfbewust. Hierdoor trekt ze de aandacht van twee jongens die elkaar niet kunnen luchten of zien. Loïs draagt een geheim met zich mee. Ze wil er met niemand over praten. Uiteindelijk moet ze een beslissing nemen…
Deze young adult leest als een trein. Je wilt weten waar Loïs mee worstelt. Wat is er aan de hand met haar moeder? Het ontbreekt niet aan diepgang.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19125
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Een gelijkenis over geluk
Deze prachtige gelijkenis begint met: “Als hij had geweten dat hij dood zou gaan, zou Harry Goldman deze dag waarschijnlijk anders hebben ingevuld.” Ik vroeg me direct af wat de inhoud van dit verhaal zou zijn als het begint met de dood van iemand. Dan moet het óf over het verleden gaan, óf over het leven van iemand anders, die iets met de overledene heeft gehad. Maar niets van dit alles is waar. Het is dan ook niet voor niets een gelijkenis. Een verhaal dat inderdaad ontzettend veel gelijkenis vertoont. Gelijkenis met ons eigen leven.
Dit verhaal kon ik niet wegleggen. Ik heb het in één adem, en dat is bij mij ongeveer twee dagen, in de pauzes gelezen. Sommige dingen zul je als lezer direct herkennen, maar sommige wat minder snel of pas veel later of je ontdekt pas de werkelijkheden in de gelijkenis in de pas met de hoofdpersoon. Op zich maakt dat het verhaal nooit minder lezenswaardig.
Het verhaal is een aangrijpend avontuur en vertelt over het bijna ongrijpbare feit dat Gods liefde werkelijk alles overstijgt. De reddende liefde van God is immens, niet te bevatten, zo vol geduld en zelfbeheersing. En is meer in overeenstemming met zijn gerechtigheid dan wat ook. Harry Goldman beleeft iets dat ieder zelf moet lezen en wellicht zou moeten herlezen. Dit soort literatuur is het waard om in het verplichte lespakket van middelbare scholen te zitten, omdat het alles aansnijdt wat de moeite waard is en mensen echt laat nadenken over de werkelijke zin van het bestaan.
Dat neemt niet weg dat het avontuur dat Harry Goldman doormaakt bijzonder pijnlijk is, zowel tijdens zijn leven als na zijn sterven. En misschien moet het daarom in het leespakket van veel oudere mensen zitten. Mensen die die levenspijn begrijpen en de pijn van het sterven al ervaren en zelfs al dingen zien van de pijn na het sterven. Wat David Rhodes heeft geschreven is onvergelijkelijk, hoewel het parallellen vertoont met het werk van W. Paul Young “De uitnodiging” (The shack).
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19124
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Met Operatie Kerstpost heeft Bram Kasse een ontzettend leuk alternatief kerstverhaal geschreven. Het is leuk om voor te lezen, maar ook goed zelf te lezen voor de kinderen in de bovenbouw. Korte hoofdstukken worden afgewisseld met bij passende tekeningen.
Het is daags voor kerst en de koning ziet dat de mensen erg druk zijn met de voorbereidingen voor het kerstfeest, inkopen doen en het huis versieren, maar niemand is blij want iedereen heeft stress. De koning bedenkt een plan om dit op te lossen en wil iedereen uitnodigen voor het kerstfeest in het paleis. Hij maakt voor alle mensen in de stad een persoonlijke uitnodiging. Hij brengt twee zakken post bij het kantoor van Bol en Krom, de luie postbodes van de stad. Dit is echt een komisch duo, wat voor hilarische dialogen in het verhaal zorgt. Ze willen de post helemaal niet bezorgen, maar zijn wel benieuwd naar wat er in de brief staat. Ze brengen de post rond totdat iemand de inhoud van de brief hardop voorleest. Maar dan blijkt dat de mensen in de stad helemaal geen tijd hebben voor de post… Of het dan nog goed komt met het kerstfeest en het plan van de koning?
Het verhaal lijkt op een verhaal uit de Bijbel over de koninklijke bruiloft. Om de setting te veranderen naar het kerstfeest is een goede vondst. Het zet onze kerststress in een ander perspectief!
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19123
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
VAN PLATTELANDSDOKTER TOT PIONIER VAN DE SUGGESTIE.
Er zullen vast niet veel mensen zijn die van de negentiende-eeuwse arts Albert Willem van Renterghem hebben gehoord. Ik had dat wel, omdat ik zijn naam een paar jaar geleden tegenkwam in een biografie over de bekende literator Frederik van Eeden. Die was eveneens arts en de twee mannen hebben een tijdlang samengewerkt in een door hen opgezette kliniek in Amsterdam. Van Renterghem begint zijn leven als medicus bij de marine en vestigt zich vervolgens als dorpsarts op het Zeeuwse platteland. Na een tijdje neemt hij de praktijk van zijn vader in Goes over.
In ‘De wonderdokter’ krijgt je aan de hand van een aantal voorvallen een inkijkje in de gezondheidszorg van de vorige eeuw, waar het er vaak erg primitief aan toeging. Met name boeiend voor de historisch geïnteresseerde lezer. Op een gegeven moment gaat Van Renterghem zich interesseren in een (voor hem) nieuw fenomeen: hypnose. Hij reist af naar Frankrijk voor een bezoek aan de Franse arts Liebeault, de grondlegger van de suggestie-therapie, en is diep van hem onder de indruk. Eenmaal terug in Nederland past hij diens technieken toe, met soms verbluffende resultaten. Daarna haalt Van Eeden, zeer geïnteresseerd, hem over om naar Amsterdam te komen. De rest van zijn lange leven zal hij daar blijven. Ook als hij al op leeftijd is, blijft hij zich interesseren voor nieuwe ontwikkelingen. Zo reist hij af naar buitenlandse congressen en heeft hij ontmoetingen met Jung en Freud.
Aan het eind van zijn leven schrijft hij een zeer uitvoerige autobiografie. Uit dat lijvige boekwerk heeft Rinus Spruit geput bij het schrijven van ‘De wonderdokter,’ in een naar mijn mening geslaagde poging om het vergeten maar interessante leven van Van Renterghem onder de aandacht te brengen.
‘De wonderdokter’ is geen literatuur. Daarvoor is het te veel een verslag van talrijke gebeurtenissen. De talenten van Van Renterghem lagen niet op het terrein van het woord. Hij was wel een mens van vlees en bloed: sociaal en kundig, maar ook eerzuchtig en zelfingenomen. Ik heb het boek met genoegen gelezen.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19122
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Wille Brouwer is bezig met een Graphic Novel Bijbel. Dat gaat De reis en de belofte heten. Dit boek is er een deel van. Natuurlijk is het een bijzonder verhaal, dat blijft het ook, maar door Willekes uitleg en aanpak wordt het nog meer bijzonder. Willeke vertelt het verhaal zoals het in de Bijbel staat en legt door middel van tekst en tekeningen sommige woorden of begrippen uit. Je krijgt als lezer inzicht in hoe de mensen in het jaar nul hun dagen doorbrachten, hoe ze leefden, wat ze deden. Het gewone leven en dwars daardoorheen het ongewone en ongelooflijke leven van Maria.
Het is een prachtig boek voor kinderen en jongeren van 8 tot 12 jaar, maar ik zou zeggen tot 120 jaar. Prachtig om te lezen, voor te lezen en cadeau te doen om te laten lezen.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19121
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Pastorale boeken hebben mijn belangstelling. Het boek Job uit de Bijbel ook. Wellicht heeft dat te maken met het feit dat ik door de ziekte ms te maken heb gehad met vele verlammingsverschijnselen, handicaps, rolstoelafhankelijkheid en voor een groot deel buiten de maatschappij staan. Dit alles maakt dat Job heel dichtbij komt. Maar, wonder boven wonder, ik ontving van God een (gedeeltelijke) genezing op het gebed. Ook daarin zag ik weer een gelijkenis met Job.
Dat ik dit boek heel persoonlijk op mezelf betrek en bovenstaande met jullie deel, komt doordat ik duidelijk wil maken dat ook Koert Koster dit doet in zijn boek. Koert schuwt niet om zijn persoonlijke lijden met de lezer te delen. Dat is een mooie combinatie. Vaak lezen we wat in de Bijbel staat als iets ‘verhevens’ en dan is het goed om je te realiseren dat wat Job meemaakte van alle tijden is.
Theologisch en pastoraal schrijft Koert Koster soepel en toegankelijk. Waar nodig zijn voetnoten toegevoegd. Alle lijden komt aan de beurt: lichamelijk, psychisch, geestelijk en sociaal. Juist ook dat laatste vond ik erg mooi; daar wordt nooit over geschreven. Maar het is waar, je kunt sociaal lijden, vooral wanneer je je buitengesloten voelt. Achter in het boek zijn vragen toegevoegd om over na te denken, alleen, of bij voorkeur, in een kleine groep. Als ik een klein minpuntje mag noemen; hier en daar komen sommige passages wat rommelig over en daar moet je even doorheen lezen.
Het levensverhaal van Koert komt niet in één keer. Steeds deelt hij fragmenten uit zijn persoonlijke leven. En wat een lijden kent deze man. Het maakte een diepe indruk op me. Ook in zijn verhaal zie ik een overeenkomst met het mijne: God heelt, maar niet altijd geheel. Koert heeft nog steeds last van psychisch lijden, ook bij mij is de ms niet geheel verdwenen.
Koert is een nog altijd een kwetsbare man. Ik lees zijn pijn tussen de regels door. Maar hij heeft kracht gekregen in zijn zwakheid. En dat gebruikt hij. Job is niet zijn enige boek. Hij mocht theologie en filosofie studeren en dit gebruiken in Gods koninkrijk. Daarom een positief einde: Soli Deo gloria!
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
19120
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Elizabeth woont in Detroit en werkt als journaliste als op een dag een man haar benadert en vraagt of zij foto’s naar haar oudtante Nora wil brengen. Een vrouw van wie ze het bestaan niet wist en die ze nog nooit heeft ontmoet. Als ze kort daarna haar baan verliest besluit ze om een poosje bij deze tante te gaan wonen. Die ontvangt haar niet echt met open armen maar laat haar binnen in haar huis. En dat huis daar draait alles om.
“Ik wilde dat het huis zijn mond kon opendoen. Ik had het gevoel dat dit huis een geheugen had en iets voor mij verborgen hield.”
Dit huis herbergt de geschiedenis van twee vrouwen; Mary in de jaren 1860 en de geschiedenis van Nora een eeuw later. De een verbergt gevluchte slaven in het huis en de ander verbergt zichzelf. Deze geschiedenissen worden naast het verhaal van Elizabeth in aparte hoofdstukken verteld en langzamerhand met elkaar verweven. Tante Nora zegt dat de geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars en alle drie komen ze erachter dat alles met een reden gebeurt. Het zijn ontroerende verhalen over wat er gebeurt in verschillende tijden als mensen hun hart volgen. Elizabeth ontrafelt stukje bij beetje deze geschiedenissen en ontdekt wat haar doel in dit leven is.
De schrijfstijl van Erin Bartels neemt je mee de eeuwen door en laat je de geschiedenis proeven. Zij laat overeenkomsten zien die door de eeuwen heen niet veranderd zijn en maakt hierbij gebruik van boeiende personages die goed in het tijdsbeeld passen waarin elk verhaal geschreven is. Ze vermoeit je niet met eindeloze details maar blijft bij het verhaal. Laat je je eigen gevoelens ontdekken als je leest over het onrecht en de onmacht. Maar ze laat ook zien hoe deze vrouwen sterker uit de strijd komen, zelfs al is het vijftig jaar later. Het verdriet om wat niet was, lijkt oprecht en is mooi geschreven en het boek eindigt met een bijzonder plot. Erin Bartels is voor dit verhaal geïnspireerd door gebeurtenissen tussen blank en donker gekleurde mensen die je leest in het nieuws. Zo heeft ze van iets heel verdrietigs een mooi verhaal weten te maken.
Echt een boek als je houdt van verhalen over sterke vrouwen uit heden en verleden en als je een roman wilt lezen over hoe mensen in deze tijden met elkaar omgaan.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie: