Boekenmening

De Wachter is volgens Martha Lucia een nieuwe functie in de profetische bediening in de Kerk van deze dagen. Zij baseert deze functie voornamelijk op een tekst uit Ezechiël die woorden moet uitspreken naar het volk Israël. En op een 'zalving' die zou rusten op de stam van Issaschar, omdat van hen wordt gezegd dat zij de juiste tijden kenden en wisten wat Israël doen moest.

Wat me vooral trof in het boek was het verwijt dat de Heer Jezus heeft naar de Farizeeën en de Sadduceeën als zij hem om een teken vragen. Hij zegt: "Het aanzien van de lucht weet gij te onderscheiden, maar kent gij de tekenen der tijden niet?" Maar door dit te zeggen gaat Lucia erg vrij met de tekst om, want het was gericht tegen de mensen die om hem heen stonden, de menigte (of ze bedoelt niet de tekstverwijzing die ze noemt in Lucas 12). En daarna volgt dat het beter is om een conflict met iemand in liefde op te lossen, voordat die ander je schade zou kunnen berokkenen, en dat heeft meer met ons sociale houding te maken dan met de toekomst.

Wat mij tegenstaat in het boek zijn de woorden: "doorduwen" en "Gods woorden naar voren trekken" en "dat wij de bedoelingen van God verlossen hier op aarde". Hierbij gevoegd de veelheid aan benadrukken van een bepaald thema in een gebed, doen me toch heel erg denken aan Jezus' opdracht om "niet te bidden met omhaal van woorden, zoals de heidenen doen". Wij hoeven alleen maar te doen wat God zegt, we kunnen hem niet manipuleren, wat wel door deze manier van doen en formulering wordt gesuggereerd.

Lucia voert een pleidooi dat soms met tegenstrijdige bewijzen wordt onderbouwd. In het begin van het boek vertelt zij dat als Esther niet naar de Koning was gegaan, het volk Israël vernietigd zou zijn geweest door Haman. Later in het boek zegt ze in de Bijbelse lijn, dat als Esther haar taak niet had gedaan, zij wellicht was gestorven, maar dat er wel iemand anders door God zou zijn uitgekozen om te verhinderen dat het Joodse volk vernietigd zou worden.

Om nu te zeggen dat de gebeden van de Kerk de kracht zullen vrijzetten die allang beschikbaar was, maar waarvoor de synergie niet beschikbaar was die nodig is om de volheid van gebed vrij te zetten, die het geluid van de laatste bazuin zal doen klinken, vind ik niet terug in de Bijbel. Deze zin past wel in de sfeer van het boek dat er vanuit gaat dat wij het Koninkrijk van God op aarde moeten vestigen (mede door profetische bedieningen als die van de wachter), en als dat lukt door al onze inspanningen de Heer kan wederkomen op aarde.

Wat De Wachter doet is: je bewust maken van het feit dat je Gods stem kunt verstaan en dat je moet doen wat Hij je zegt, ook al houdt het in dat je woorden moet uitspreken die niet fijn zijn om te horen. Dat heeft me in het boek heel erg aangesproken. Als christen ben je altijd in de bediening van voorbede. Dit boek spoort ons aan om voor volkeren te bidden. Tegen de satanische ontwikkelingen Gods bedoelingen uit te spreken. Voor overheden te bidden en machten die heersen, te breken in Jezus' naam.