Recensie
Rode Dageraad is het middelste boek van een thriller trilogie. Cass Rodino is een van de hoofdpersonen. Ze is decorontwerper op Broadway. Ze wordt een van de tandwielen in het verijdelen van een wereldwijd complot, omdat ze voor haar ongeruste moeder de gangen van haar stiefvader nagaat. Gelukkig is haar verliefde buurman steeds aan haar zijde. Evgeny Koslov is een van de andere hoofdpersonen. Hij is er op uit om de Architect van het complot te elimineren. De ex-spion is goed in zijn werk, maar hij kan niet voorkomen dat hij zowel Cass als haar vriend en een beroemde pianiste op sleeptouw moet nemen. Op de pianiste is een waarschuwingsaanslag gepleegd. Haar leven is vanaf dat moment in gevaar en Evgeny doet er alles aan om te voorkomen dat zij omkomt.
De tot nieuwsgierigheid geprikkelde en tegelijkertijd bezorgde Cass onderzoekt de dossiers van haar stiefvader en ontdekt vreemde dingen. In die zoektocht wordt Cass geconfronteerd met haar eigenwaarde en haar vermogen tot vergeven.
Langzaam ontrolt zich een terreurnetwerk in het boek en komt de lezer steeds meer te weten. In het boek wordt voortdurend van perspectief gewisseld, zodat de lezer zich een beeld kan vormen van de omvang van het complot en hoe mensen daarbij zijn betrokken. De schrijfster vergeet niet aan het eind de losse einden ook nog vast te breien en te vertellen hoe het een paar terroristen is vergaan.
Vreemd is wel, dat het boek eindigt met het verhaal van Liesl, de beroemde pianiste. En niet met Cass Rodino. Hoewel ook haar verhaal goed wordt afgerond.
Ik had moeite met het verhaal, mede omdat ik het eerste deel niet had gelezen, denk ik. Je komt meer van Cass te weten door wat ze vertelt aan iemand anders. Zo maak je kennis met de ontwikkelingen in haar levensverhaal, waarvan het belangrijkste is dat ze God weer leert vertrouwen.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14092
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
‘Ineens besefte hij dat er een dubbele kant aan zijn spionageactiviteiten zat. Kun je vriendschap met iemand sluiten en tegelijk informatie lospeuteren? Jawel, besloot hij, dat kan.’
Vriendschap in oorlogstijd is het fascinerende thema dat Liesbeth van Binsbergen in helder taalgebruik, zonder uitgesleten clichés, uitwerkt in haar nieuwe boek voor jong volwassenen ( Young Adult ). Het verhaal gaat over de veertienjarige Tanja, die samen met haar zusje Kitty via een kindertransport aankomt in het oosten van het land, om als slachtoffers van de honger op krachten te komen in een pleeggezin. Chris, zoon van een vader die voor de nationaal socialistische partij koos, komt in contact met Tanja doordat hij mag helpen de hongerkinderen in veiligheid te brengen na een beschieting door de Engelsen. Is het mogelijk dat een meisje dat langzaam maar zeker betrokken raakt bij het verzet, een band opbouwt met de zoon van een foute burgemeester? Als er al vriendschap ontstaat, houdt deze vriendschap dan stand?
Dit boek las ik in één ruk uit. Mijn ouders maakten de Hongerwinter van 1944/45 mee in Rotterdam, daarom had ik veel interesse in dit boek. Heel even moest ik eraan wennen dat de auteur Tanja en Chris om beurten naar voren haalt. Per hoofdstuk een ander personage, om en om. Tanja’s verhaal is beschreven vanuit het ik-perspectief. De gebeurtenissen die Chris meemaakt vanuit personaal perspectief, waardoor er iets meer afstand ontstaat. De spanning rond het thema vriendschap in oorlogstijd is het hele boek voelbaar. Er smeult iets. Ook aan het eind van het verhaal lukt het de auteur om haar lezer te vangen met de vraag: zal Tanja zich na de bevrijding bekommeren om Chris. Of laat ze hem stikken? Pluspunt van dit boek is dat het niet stopt bij de bevrijding. Ook de terugkeer van Tanja en Kitty wordt beschreven. Het boek heeft een prettig paginabeeld en een duidelijk lettertype. Achterin bevinden zich een nawoord van de auteur en een woordenlijst. Op de coverachtergrond is een foto van de beeldbank WO2 te zien. Door het hedendaagse model op de voorgrond, is de cover echter niet helemaal een afspiegeling van de inhoud van het boek. Wellicht is dit een commerciële keuze geweest van de uitgever.
Vriend en vijand is een inspirerend boek. Het spoort op een subtiele manier aan om na te denken over vriendschap in onmogelijke situaties En over de consequenties van goede en foute keuzes. Warm aanbevolen.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14091
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Irma Joubert heeft echt talent om geschiedenis in een verhaal te verweven, dat merk je gelijk al in het begin als Katrien samen met Agaath (het kind van de zwarte hulp in de huishouding) boerenoorlogje speelt. Maar eigenlijk is Tolbos vooral het verhaal van het wel en wee, het leven van twee kinderen, allebei nakomertjes in het gezin, die worden gevolgd totdat ze volwassen zijn, terwijl hun land op het keerpunt van de geschiedenis staat. Allereerst dus van Katrien Neethling. Terwijl ze opgroeit, ontdekt ze dat zwarte mensen minder mogen. De nieuwsberichten over de protesten van schoolkinderen tegen het Afrikaans maken diepe indruk op haar.
In dezelfde tijd groeit Wladek Kowalski op in Polen. Hij loopt mee in een protestmars tegen de hoge voedselprijzen in zijn land. Het protest loopt uit op een bloedbad en dat heeft invloed op zijn verdere leven. Wladek is een neef van oom Jacob, die ook de oom is van Katrien. Jacob en Gretl waren de hoofdpersonen uit ‘Het meisje uit de trein’, het eerste deel dat uitgekomen is in deze trilogie. Langs de zijlijn van het verhaal komen dus oude bekenden terug, maar het boek kan zonder voorkennis van de andere delen gelezen worden.
In het begin worden de hoofdstukken afgewisseld en volg je de tienerjaren van Katrien in Zuid-Afrika en van Wladek in Polen. Hun belevenissen op school, universiteit, examenfeestjes, uitgaan, het ontstaan van vriendschappen, liefdesrelaties, gebeurtenissen in de familie. Eigenlijk alledaagse gebeurtenissen, waar je al lezend toch razend nieuwsgierig naar bent, maar voor je het weet word je getrokken in de spannende wereld van het ondergrondse verzet waar Wladek bij betrokken is. Totdat hij wordt verraden en hals over kop moet vluchten naar Zuid-Afrika. Voor Katrien begint haar ontdekkingstocht dan pas om te zien hoe zij zich in kan zetten voor een rechtvaardige samenleving. Het karakter van Katrien Neethling ontwikkelt zich duidelijk in dit boek. Heel treffend wordt de pijn verwoord van het gezien willen worden in een gezin waar je als nakomertje wordt geboren en hoe je je losworstelt van je familie, terwijl je juist ook naar hun liefde verlangt.
Ik vind het vooral heel sterk dat Irma Joubert aandacht heeft voor het verzet vanuit het Afrikaans, de taal van de onderdrukker, in literatuur en muziek. Ik denk dat ze daarmee voor veel lezers een nieuw perspectief opent. Bovendien vind ik het echt top, dat er in deze roman ook aandacht is voor de zwarte bevolking in Zuid-Afrika. Het is interessant om te zien hoe er een parallel is in 'vrijheid' strijd in de jaren tachtig in Oost-Europa en Zuid-Afrika. Oké misschien moet je wel politiek geÏnteresseerd zijn, maar het is allemaal heel boeiend geschreven en de roman was voor mij een echte pageturner.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14090
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Paula heeft in Londen een traumatische ervaring opgedaan. Miguel uit Texas was erbij betrokken. Paula houdt contact met hem en hij beweert dat hij haar van haar trauma af kan helpen. Ze gaat met hem mee naar Texas. Ze komt terecht in een mannengemeenschap. Het blijkt dat Miguel leider is van een sekte. Paula mag na één mailtje naar haar zus Pascal geen contact meer met haar hebben. Haar mobieltje wordt afgenomen en ze moet dingen doen die ze eigenlijk niet wil.
Als Pascal ontdekt dat Paula verdwenen is, doet ze er alles aan om haar op te sporen. Door het IP-adres van de computer waarmee Paula haar mailtje stuurde, te achterhalen, ontdekt ze dat haar zus in Texas zit. Pascal vertrekt naar Texas en in het vliegtuig komt Milena naast haar te zitten. Ze boezemt vertrouwen in en algauw vertelt Pascal waarom ze naar Texas op weg is. Later blijkt dat Milena niet is die ze voorgeeft te zijn.
Paula gelooft dat Miguel haar echt kan helpen. Als het Pascal gelukt is om de gemeenschap binnen te dringen, begrijpt Paula niet waarom haar zus haar wil redden. Dan gebeurt er iets dramatisch waardoor Paula en Pascal de gemeenschap uit moeten vluchten.
Dit boek heet een thriller te zijn, maar ik vind het persoonlijk een psychologische roman. Er komen wel een paar gruwelijke moorden in voor, maar de hoofdmoot is toch het verhaal van Pascal als sterke vrouw die haar zus komt bevrijden. De schrijver is er uitstekend in geslaagd om zich in te leven in een vrouw. De gevoelens van de zussen worden levensecht beschreven.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14089
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Vakantie is altijd iets om naar uit te kijken. Ellis en Thelma gaan met het hele gezin naar zee. Meteen de eerste avond ontmoet Ellis een leuke jongen, Arnt, maar de volgende dag ziet ze dag hij heel veel belangstelling heeft voor Thelma. Is dit een jongen die alle meisjes probeert te versieren? Als ze over de eerste teleurstelling heen zijn praten Ellis en Thelma het uit met elkaar. Is verliefd zijn eigenlijk wel leuk? Ze besluiten Arnt links te lagen liggen, maar als hij helpt met de paarden lijkt hij weer heel sympathiek. Wat zit daar toch achter?
Het begin van dit boek is een beetje saai, maar na een paar hoofdstukken komt het goed op gang en blijft dan tot het einde toe boeiend. Behalve de verliefdheid van de meisjes zijn er nog meer spannende zaken te beleven tijdens de vakantie. Hun broertje raakt kwijt en er worden paarden gestolen. Voldoende stof voor meisjes van 9 tot 12 jaar om heerlijk in weg te duiken. Een prettig boek om mee te nemen en tijdens de vakantie van te genieten.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14088
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Nina werkt bij een schoonheidssalon en krijgt daar mevrouw De Biest onder behandeling. Eigenlijk is ze oefentherapeut maar kon daar geen werk in krijgen. Omdat mevrouw De Biest reumatische klachten heeft, vraagt ze of Nina bij haar wil werken. Tevens kan ze dan haar memoires schrijven. Nina gaat op het aanbod in en ontmoet daar de charmante, knappe neef Tom, die bij mevrouw De Biest verblijft. Het klikt direct tussen hen. Dan komt Nina erachter dat een zekere Esther en haar zoontje een belangrijke rol spelen in Toms leven. Nina probeert te achterhalen hoe die relatie in elkaar steekt, maar dat lukt niet echt.
Ik heb genoten van dit vlotlezende, humoristische boekje en het in een adem uitgelezen Het is geschreven in een vlotte, meeslepende stijl. Het is het eerste deel in een chicklitserie uitgeverij Joy Books, waarin het draait om ‘ liefde, humor en een scheutje geloof’, zoals de achterflap vermeldt.
Een boekje om cadeau te geven en heel geschikt om mee te nemen op vakantie.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14087
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Ondertitel: In retraite met Elia
Het is niet makkelijk om de reeks aan ‘stilteboeken’ die tegenwoordig het licht zien snel te recenseren. Je moet er echt voor de stilte in. Stil zitten, van binnen stil worden om de woorden tot je te nemen en te overdenken. Otte de Bruijne volgt Elia vanaf de overwinning van God, toen het hele land schreeuwde: ‘De Here is God’ tot aan zijn hemelvaart in een vurige wagen met vurige paarden ervoor.
Otto stelt eerlijke vragen en als je dit boekje serieus neemt kom je in de stilte in contact met jezelf, in contact met de Here God. Vooral de vragen vanuit het niet begrijpen van God, hebben me getroffen. Vaak is er voor dit leven geen oplossing, geen uitzicht, geen mogelijkheid. Toch wil God heel graag bij ons zijn en ons rust en vrede geven en de verzekering dat alles in zijn handen goed komt, of ten goede komt. Dat is niet makkelijk Het loslaten van mijn vragen, mijn niet-begrijpen; het loslaten van mijn verdriet; of het loslaten van de controle. Sommige opmerkingen en vragen van Otto klinken filosofisch, poëtisch en andere zijn weer direct aan God gericht.
Midden in het boekje staat op bladzijde 44 een wonderlijke conclusie: ‘De woestijntijd is pas ten einde als je, omkijkend naar de woestijntijd, God kunt danken omdat Hij die tijd tot een deur van hoop heeft gemaakt. Als er weer een lied groeit.’ Er hoeft geen crisis te zijn in je leven om dit boekje met recht te waarderen. Ook in de hectiek van ons bestaan kunnen we contemplatie die Otto aanreikt, goed gebruiken om te kijken naar wie we zijn, wie we zijn in Christus, wie we willen zijn in Hem.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14086
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Hoofdpersoon in dit boekje is Jennifer O'Malley, kinderarts in een ziekenhuis in Texas. Met hart en ziel heeft zij zich aan haar werk gewijd en ze besteedt meer tijd dan de gemiddelde arts aan haar kleine patiëntjes. Tijdens haar werk ontmoet ze Tom, die chirurg is in hetzelfde ziekenhuis.
Tom is christen en zijn relatie met God is belangrijk voor hem. Zonder haar onder druk te zetten neemt Tom Jennifer mee naar de kerk. Langzaamaan ontwikkelt hun vriendschap zich tot een relatie. Jennifer begint in de Bijbel te lezen en ontdekt na enige tijd de boodschap van het Evangelie: Gods liefde voor haar. Kort daarop belijdt ze haar geloof en wordt zij gedoopt.
Jennifer loopt al een poos rond met pijn in haar rug. Enige tijd na haar doop wordt duidelijk dat kwaadaardige gezwellen rond haar ruggengraat en ook in de lever de oorzaak zijn. Er breekt een onvoorspelbare periode aan in haar leven: wat voor behandelingen zijn er nog mogelijk, hoe vertel ik het mijn familie, hoe gaat het verder met de relatie met Tom?
Het boek geeft geen antwoord op deze vragen, maar heeft een open einde. Op de achterkaft staat dat dit boekje voorafgaat aan de O'Malley-serie; ongetwijfeld is daarin het vervolg op dit verhaal te lezen.
Het boek leest gemakkelijk en snel, maar het lukte me niet om er "in" te komen. Het verhaal blijft wat aan de oppervlakte, terwijl de thematiek (tot geloof komen en ernstige ziekte) juist aanleiding geven om te beschrijven wat dit met iemand doet. Het slot van het boek vond ik nogal onrealistisch: een ongeneeslijk zieke vrouw richt zich vooral op een toekomst met haar verloofde. Jennifer verlangt ernaar dat ook haar familie God leert kennen, maar ik mis de rol die God speelt in haar ziekteproces.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14085
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Het eerste wat bij dit hardcover prentenboek opvalt, zijn de werkelijk schitterende illustraties. Ik heb het keer op keer doorgebladerd en steeds ontdekte ik iets nieuws.
Het verhaal steekt hierbij in het begin wat mager af. Waarom wil Thijs per se niet met vakantie? Wat is daar zo verschrikkelijk aan dat hij het zelfs op een gillen zet? Leuk is dan weer de manier waarop Thijs hulp gaat zoeken. Hij gaat zijn vrienden, de dieren om raad vragen. Konijn, Vogel, Vlinder en Slak praten met Thijs en vertellen hem of zij wel of geen huis hebben en of ze dat wel of niet mee kunnen nemen. Slak overtuigt Thijs dat vakantie leuk is, dat hij daar vriendjes zal maken en gewoon weer terug naar huis komt. Dat maakt het fenomeen ‘vakantie’ minder erg en Thijs wordt toch wel benieuwd naar de caravan. Wat een verrassing als daar zelfs zijn eigen dekbed op het bed ligt!
Het boek wordt afgesloten met een verrassend doe-deel met hele leuke en vooral originele opdrachten.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
14084
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In ‘Hemeldauw’, de nieuwste roman van Marianne Grandia is er weer een centrale rol voor ziekenhuispastoor Martijn Mingels, die lezers ook kennen uit 'Witter dan sneeuw' en 'Lenteregen'. Hij wordt geroepen wordt bij het bed van zijn voormalige buurman Jaap van Hasselt. De buurman overlijdt en laat zijn hulpbehoevende vrouw Riet achter, een zoon en twee volwassen dochters, met een druk bestaan en hun gezin. Als Riet vrij kort na het overlijden van haar man een herseninfarct krijgt, lopen de spanningen tussen Roos en Magda over de zorg van hun moeder verder op.
'Hemeldauw' volgt vooral Roos, een vrouw die met alle emoties geen raad weet, zo erg wordt zij overspoeld door het verlies van haar vader. Ze wil alles doen voor haar moeder. Haar huwelijk en haar gezin lijden daaronder en van haar nuchtere, zakelijke zus hoeft ze geen steun te verwachten.
Tegenover de moeizame relatie van de twee zussen, beschrijft Marianne Grandia de band tussen Martijn en zijn broer. Hoewel zij sprekend op elkaar lijken, hebben ze een andere geloofsovertuiging. Met vallen en opstaan laten de mannen zien hoe ze ondanks hun verschillen wel kunnen bouwen aan een hechte broederband. Het verloop van het liefdesleven van Martijn die een relatie heeft met Merle Vroegindewei is een ander mierzoet verhaallijntje in deze roman. Hij wil haar ten huwelijk vragen op het goede moment, maar dat lijkt nooit te komen.
Het indrukwekkendste aan 'Hemeldauw', vind ik persoonlijk het verhaal dat verteld wordt door Riet zelf. Dat is bijzonder want door de beroerte heeft ze tijdelijk geheugenverlies en is ze haar spraakvermogen kwijt. Soms leidt dat tot bijna humoristische zinnetjes zoals het korte hoofdstuk 31: "Ze hebben me bij een man op de kamer gelegd. Als ik al kon praten, dan had ik hier geen woorden voor." Het feit dat je als lezer in het hoofd en hart van Riet mag meeluisteren, laat je niet onberoerd. De confrontatie van wat ouderen meemaken in een verzorgingstehuis vanuit dat perspectief is zelfs beschamend.
De derde roman van Marianne Grandia verloopt op eenzelfde manier als haar eerdere romans, één groot thema, naast verschillende andere verhaallijntjes en een heleboel terugkerende personages. Je zou het bijna een soap kunnen noemen. Ze heeft een vlotte manier van schrijven over het dagelijkse leven wat voor christelijke lezers herkenbaar is. In 'Witter dan sneeuw', het debuut van Marianne Grandia, vond ik dit heerlijk om te lezen. Nu is het allemaal niet zo verrassend meer. Met het karakter van Roos, hypergevoelig en de neiging om schuldgevoelens weg te duwen balanceert Marianne Grandia op het randje. Hier en daar irriteert Roos me zelfs. Ze ontwikkelt zich niet echt in het boek, zoals moeder Riet dat wel doet. Daarmee heeft ook het uitdiepen van het grote thema, de liefdesband in het gezin, slechts een aanzet gekregen. Zo blijft 'Hemelblauw' een makkelijk boek om te lezen, waarbij je af en toe geconfronteerd wordt met een schuldgevoel, bijvoorbeeld over de zorg in tehuizen of je relatie met familie, maar waar je evengoed het nare gevoel weer weg kan drukken en eenvoudig kan genieten van een mooie roman.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek: