Boekenmening

Zoeken naar Nadia

Alex en Sylvia hebben een heel goede band met hun nichtje Nadia. Als ze niets laat horen met Alex’ veertigste verjaardag, verontrust dat Alex omdat zoiets niets voor Nadia is. Op telefoontjes en mailtjes komt geen antwoord.
Alex besluit op onderzoek uit te gaan. Via een buurjongen van Nadia verneemt hij dat ze een vriend heeft. Dat blijkt een vaag figuur te zijn.

De stiefvader van Nadia vindt dat Alex zich niet met Nadia’s verdwijning moet bemoeien. Maar daar trekt Alex zich niets van aan. Via Nadia’s vriend komt hij wat op het spoor…

Dit boek leest heerlijk weg. Zoals gewoonlijk bij deze auteur, houdt hij je tot bijna het eind in spanning en dan komt de lezer er pas achter hoe de zaak in elkaar steekt.

Dubbel geluk

Sharona werkt op een basisschool en is bevriend met collega Elsbeth. Wanneer er een nieuwe directeur komt, zijn beiden erg benieuwd. Het blijkt een vriendelijke en aantrekkelijke man te zijn, waar ze allebei best wel eens verliefd op kunnen worden. Deze Vincent pakt zijn werk ook nog eens serieus aan.

Als Elsbeth valt voor de broer van Vincent, merkt Sharona dat ze meer voor Vincent gaat voelen. En toch is ze niet echt zeker. Als ze op vakantie gaat ontmoet ze de losse en vrolijke Jordy. Dat klikt wel. Maar hoe zit het dan met Vincent?

Dit is een vrolijke en lichte liefdesroman. Je gaat er vlot doorheen en het leest erg makkelijk weg. Wel zijn de onderwerpen die naast de liefde aan de orde komen steeds hetzelfde: shoppen en vakantie. Dat had wel iets meer divers mogen zijn. Het gedeelte over de korte relatie met Jordy komt realistisch over, het is voorstelbaar dat je, wanneer je niet zeker bent van een relatie, er een moment komt waarop je in uitersten vervalt. Dat overkomt ook Sharona.

Voor mij persoonlijk is de roman te licht. Maar het is goed geschreven en verdient dan ook zeker een aanbeveling voor mensen die van luchtige liefdesverhalen houden. De titel is goed gekozen. Leuk boek voor de vakantie!

Voetpad naar Vergelegen

De cover van dit boek lijkt op een onderdeel van een schilderij. Een jongetje (ik denk dat het Christian moet voorstellen) staat met de rug naar ons toe. Dit beeld geeft heel mooi de sfeer van het boek weer.

Bij het openen zie je gelijk een kaart van Zuid-Afrika zodat je kunt zien waar het verhaal zich afspeelt en hoe ver de afstanden zijn die Christian met de ossen moet lopen. Christian is heel arm. Hij woont met zijn ouders, zus Hanna en broertjes Karel en Sammie op een boerderij in Zuid-Afrika. Het bestaan is hard en ze komen net (niet) rond. Zijn grootste wens is het dragen van schoenen, daar wil hij alles voor doen.

Christian is een tiener die ook worstelt met zijn gevoelens en de hormonen dansen door zijn lijf. Hij is verliefd op hun buurmeisje Patty. Hij voelt zich ondanks alles gelukkig op de plek waar hij woont. Hij weet niet beter dan dat hij later ook boer wil worden en alles van zijn vader over zal nemen. Het gevoel van verbondenheid in dit gezin is groot. Iedereen werkt mee aan het binnenbrengen van genoeg geld voor het aflossen van de hypotheek. Dit hangt als een zwaard van Damocles boven hun hoofden. De angst om alles achter te moeten laten, net als hun buren, is heel groot.

Dan wordt zijn broertje ziek en dat is het moment waarop het wankele evenwicht ernstig verstoord wordt. Er blijkt nog een oudere broer te zijn die in de mijnen van Consort werkt en als alles afgelopen lijkt, dan biedt hij een uitkomst. De vraag is of de familie daarmee kan leren leven en of ze hier ook gelukkig zullen worden.

Voetpad naar Vergelegen is een hele mooie roman gevuld met bijzondere omschrijvingen van de omgeving en de gebeurtenissen. Je wordt door de auteur echt meegenomen naar het Zuid-Afrika van de vorige eeuw. In het begin lijkt het een verzameling met verhalen van verschillende gebeurtenissen in het leven van Christian en moet je even zoeken naar het verband, waar gaat het naartoe? Dan merk je dat je door deze verhalen de situatie van het gezin (en hun omgeving) pas goed gaat begrijpen. Er zijn spannende momenten als kinderen vermist worden of als de regen toeslaat maar ook mooie momenten samen als ze oud en nieuw vieren. Dan komt het toch zover dat ze alles achter moeten laten. Bijzonder is dat ze vol vertrouwen weer op pad gaan. Je denkt dat het verhaal is afgelopen maar niets is minder waar, het einde van dit boek is zo mooi en ontroerend. Jammer dat het uit is.

Voetpad naar Vergelegen is een boek voor de romantische lezer, de lezer die van geschiedenisverhalen houdt en van familieverhalen.

Dichterbij dan je denkt

Nans man is op een regenachtige vrijdagavond verongelukt. Na een aantal maanden opent ze de laptop van haar man en ontspint zich op FB een gesprek met een tiener, CC. CC wil graag een stuk schrijven over haar verre voorgeschiedenis. Nan leest het dagboek van een van de voorouders van CC, terwijl zij in haar eigen leven nieuwe dingen ontdekt over Stockton, die een goede advocaat was, een liefhebbende man en vader. Uiteindelijk wordt Nan de schrijfmentor voor CC, zodat zij een kans zal krijgen een goede opleiding te kunnen gaan volgen, ingeval haar paper wordt afgedrukt.

Er is iets aparts met CC en naarmate de vertrouwensband tussen Nan en CC groeit, komt Nan steeds meer over zowel zichzelf als haar man te weten. Op het moment dat Nan vermoedt dat haar man niet door een ongeluk aan zijn eind is gekomen, maar dat er opzet in het spel lijkt te zijn, komt de geschiedenis in een spannende stroomversnelling.

Het rouwproces van Nan heeft me geraakt. Boven op haar proces om haar verdriet te overleven, komt de confrontatie met een vreselijke werkelijkheid bijna te dichtbij voor deze nette advocatenmevrouw met lieve kleine dochters. Maar ook daarin is God dichterbij dan ze denkt. Het lied dat gezongen wordt in de kerk als zij en CC daar op enig moment de dienst meemaken, dringt daardoor nog dieper door:
Hoe ver ik ook afdwaal, U zoekt mij altijd weer.
Hoe ik ook twijfel. Uw liefde is achter mij, Heer,
en voor mij, rondom mij.
Ik kan U niet ontlopen
Ik kan U niet ontlopen.

Dit boek etaleert hoe diep het kwaad in onze maatschappij verscheurend en verslindend bezig is en tegelijkertijd laat het zien, dat God wil en kan redden.

Opa Knoest en het Paasverhaal

Ricky en Renske zijn onderweg naar opa Knoest. Onderweg zien ze rupsen op een blad zitten. Ze doen een rups met het blaadje in een lunchtrommeltje en nemen hem mee naar opa Knoest. Bij opa Knoest aangekomen gaan ze met elkaar palmpasenstokken maken. Intussen praten ze samen over wat er rond Pasen in Jeruzalem gebeurde met Jezus.

In dit verhaal wordt het Paasverhaal verteld, van Jezus’ intocht tot en met Jezus’ opstanding. In de tweede laag van het verhaal – wat gebeurt er met de rups – komen we ook bij Hemelvaart uit. Net zoals de rups een vlinder wordt en de lucht invliegt, zo is Jezus naar de hemel opgestegen.

De illustraties van Michel de Boer en Leontine Gaasenbeek geven de sfeer van het verhaal goed weer. Een vriendelijke lentesfeer zien we bij het meenemen van de rups en de intocht met de ezel, die omslaat naar een donkere bladzijde bij het laatste avondmaal. Er zijn alleen bij de kruisiging drie eenvoudige kruisen getekend zonder personen eraan. De sfeer bij het graf – als Jezus daar begraven ligt, is die zoals bij opkomende zon: prachtige zachte kleuren die het donker wegjagen. Het contrast met de bladzijde daarna is groot. Wit en stralend is de opstanding van Jezus. Hij was dood en nu is hij springlevend!

Dit boek in combinatie met het kleurboek past goed bij de trend om kinderen Bijbelverhalen te vertellen en tegelijk te laten beleven die gebeurtenissen zelf kleur te geven. In het gelijknamig kleur- en leesboek ‘Opa Knoest en het Paasverhaal’ lees je hetzelfde verhaal, maar zonder de inkleuring van de platen. Dit kleurboek is in groter A4-formaat. Een uitdaging om het zelf in te kleuren.

Ik raad aan het boek in de tijd voor Pasen met de kinderen in de leeftijd tussen 3 en 6 jaar samen te lezen en door de rups-vlinder metafoor zou je ook de oudere kinderen erbij kunnen betrekken. Een puntje voor de uitgevers: Plaats en jaar van uitgave staan niet in het boek vermeld, evenmin als het ISBN nummer.

Engelen

Wat mooi dat er een prentenboek over engelen is! Engelen, boodschappers van God komen heel vaak voor in de Bijbel, toch wordt er maar weinig over ze verteld. Vaak worden ze als figuranten behandeld in de vertellingen van mensen. Toch hebben engelen soms een belangrijke rol in de geschiedenis van mensen. Zij zijn niet weg te denken uit de geschiedenis van de mensen. Vanaf de tuin in Eden tot in de toekomst zijn ze de dienaren van God om mensen boodschappen te brengen, te helpen en te beschermen.

Mooi dat van enkele verhalen over engelen een prachtig prentenboek is gemaakt. Er staan ook wat liederen en gebeden in waarin engelen voorkomen. In Psalm 91: 11 staat dat God je toevertrouwt aan zijn engelen, die over je waken waar je ook gaat. God geeft hun macht om je te beschermen, wat een prachtige gedachte dat God dit voor ons doet.

In plaats van allerlei prentenboeken waarin duistere machten een rol spelen, zou ik liever dit mooi getekende boek voorlezen aan de kinderen om hen bewust te maken van de macht en de bescherming van God voor ons leven. “Eer aan God in de hoogste hemelen en vrede op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft” is de bekendste gezamenlijke uitspraak van een leger engelen. Mooi, dat dit boek zo begint. In het boek worden Gabriël en Michaël, de bekendste en beroemdste boodschappers van God genoemd en wordt verteld in welk verhaal zij een rol spelen.

De hervertelling van de Bijbelverhalen wordt soms in een verzachte interpretatie van goed en kwaad gedaan. Demonen worden bijvoorbeeld ‘schaduwen’ genoemd. Dat zou ik toch anders gedaan hebben.

De ene voet voor de andere

Dit boekje staat vol met gedachten en gebeden voor de 40-dagentijd. Als basis is de reis van Dag Hammerskjöld gebruikt, een route door Lapland die hij te voet aflegde van 100 kilometer. Van deze reis staan mooie foto’s in het boekje. Op die route staan stenen met ‘uitspraken’ om over na te denken. Een aantal hiervan zijn weekteksten voor dit boekje, zoals: “Nederig en trots in geloof: dat wil zeggen leven naar het besef dat ik in God niets ben, maar dat God in mij is.”

Veertig dagen lang loop je als pelgrim door de teksten en gebeden van het boekje heen. Dalen en bergen, beken en meren, wegen en ongeschonden natuur, deze komen aan de orde in overdrachtelijke zin. Soms voelen we onszelf staan op de top van een berg met een prachtig uitzicht; dan weer op een weg zonder uitzicht. En het loopt allemaal uit op dat ene wonder: het lijden, sterven en het opstaan van onze Heiland Jezus Christus. Bij Hem is onze pelgrimsreis ten einde. We hebben ons thuis gevonden.

Het boekje is klein uitgevoerd, als een soort reisgidsje. Veertig dagen mag je je verdiepen in de weg die je mag gaan met God, je levensweg. Er werkten verschillende auteurs aan mee onder redactie van Christien Bos. Het is een gezamenlijke uitgave van Royal Jongbloed met de Oud-Katholieke kerk.

Fluisterende liefde

Je valt meteen binnen in een heftige situatie. De relatie van Ilona met Mark wordt verbroken via een brief. Hoe kun je zoiets accepteren? Ilona vlucht door op vakantie te gaan. Daar laat ze zich verleiden tot een vluchtige vakantieliefde, waarbij ze bedrogen uitkomt.

Nu moet ze even niets van mannen hebben. Haar vertrouwen is volledig weg. En als dan Boudewijn laat blijken dat hij verliefd op haar is, doet ze alles om hem te ontwijken. Wel heeft ze inmiddels afgesproken op werkreis naar Roemenië te gaan. Maar Boudewijn blijkt ook mee te gaan. Dat wordt een probleem.

De vaart zit er goed in bij deze positief christelijke roman. Nergens is het verhaal saai, je wordt meegesleept in de wanhoop van Ilona, als ze zich afgewezen voelt, als ze voorzichtig in aanraking komt met het christelijk geloof, als Mark opeens toch weer op de stoep staat, als blijkt dat christenen geen heiligen zijn, integendeel. In eerste instantie vond ik het verhaal wat gewoontjes. Maar na enkele tientallen bladzijden begon ik dat prettig te vinden. In veel films en boeken worden situaties uitvergroot, daar zijn we aan gewend, maar het maakt de situaties minder echt. Niet bij Saskia. Het gaat over gewone mensen, reële situaties en gevoelens. Gebroken relaties in families, in vriendschappen en liefdesrelaties. En de pogingen tot herstel, die de ene keer wel succes hebben, maar andere keren niet. Iedereen maakt dat mee in zijn of haar leven. Dat maakt dat je je dicht betrokken voelt bij dit boek. Het is een prachtig boek voor iedereen, of je nu christelijk bent of niet. Hoewel het enigszins een vervolg is op het boek ‘Schrijversliefde’ is het volledig apart te lezen.

Je bent opgetekend

Caroline van de Vate is een begaafd schilderes. Naar aanleiding van “Fathers Love Letter” heeft ze een boekje gemaakt waarin je zelf ook kunt schetsen of schrijven. Maar je kunt dit prachtige boekje ook cadeau geven als bemoediging. Verzen uit Psalm 139 en andere verzen uit de Bijbel met afdrukken van de prachtige schilderijen van Caroline vormen samen met de tekst een indringende boodschap van Gods liefde voor de lezer. Bij de schilderijprenten vind je ook overwegingen over de techniek die gebruikt is.

De combinatie van aanmoediging om zelf creatief te zijn en bemoediging om Gods liefde in je hart toe te laten, is hartverwarmend. De geschilderde ogen op de voorkant van het boek kijken je verwachtingsvol aan. Geniet je van het kijken en lezen of pak je ook je potlood of kwasten? Mooi mens, die Caroline. Mooi boek!

Het Hooglied van Salomo

Het Hooglied van Salomo is bij uitstek een product van zijn tijd (het origineel is van eind 19e eeuw), waarin men in het christendom zeer veel moeite had met het gegeven dat seks iets is dat door God gegeven is om van te genieten en als middel om elkaar lief te hebben. Al direct wordt met nadruk gezegd dat Hooglied beeldspraak is en dat de schrijver uitgaat van een geestelijke betekenis van het Hooglied. Aan het natuurlijke voorbeeld wordt geen betekenis gegeven, alleen aan de door de schrijver beschreven geestelijke betekenis van het voorbeeld. Hoewel de schrijver zegt dat de profetische verklaring nooit de geschiedkundige betekenis ontkent, besteedt de schrijver geen letter aan de lichamelijke liefde die beschreven is. Vervolgens verklaart de schrijver het beschrijven van deze lichamelijke liefde tot ‘verborgenheden’, die in de Bijbel zelf haar uitleg vindt.

Dit gezegd hebbende, neemt de schrijver alle vrijheid om die geestelijke betekenissen te verkondigen. Nergens staat in de Bijbel dat de lippen van de Bruidegom de ambten en de gaven van de gemeente betekenen. Borsten zijn de bedieningen van de vertroosting. En dat is nog maar het begin van de uitgebreide allegorie die deze schrijver loslaat op de lezer, maar nergens vind ik de bron waar de schrijver dit uit de Bijbel heeft gehaald. De parallellen die de schrijver met gebeurtenissen en situaties in de Bijbel trekt zijn louter gebaseerd op eigen keuzes en hebben niets van doen met een serieus onderzoek van wat Hooglied nu echt wil vertellen, waarom het Hooglied in de Bijbel staat, hoe wij dit lied mogen lezen. De schrijver springt van de hak op de tak en past dingen die voor Israël van toepassing zijn zomaar toe op de gemeente. Hij gaat dikwijls zo ver, dat hij beweert dat het een op een gelegd kan worden.

Ik ben ervan overtuigd dat wij in onze tijd Hooglied mogen lezen als een prachtige beurtzang tussen twee geliefden, maar ik zie niet waar de lezer die de Heer Jezus Christus volgt door dit boek over de ingelegde betekenis van Hooglied in haar of zijn geloof kan worden opgebouwd, behalve dan dat het prikkelt om te gaan onderzoeken waar de schrijver al zijn uitleg vandaan heeft gesleept om het Hooglied toch vooral een geestelijk boek te kunnen laten zijn.

Doordat de auteur niet op het voorblad wordt vermeld, en niet op het titelblad, maar alleen op de rug van het boek, denk je in eerste instantie dat het geen auteur heeft. De bruid op de voorkant heeft geen gebruinde huid, zij past niet als beeld van de geschetste bruid in Het Hooglied van de Bijbel. Er wordt heel veel ‘tale Kanaäns’ gebezigd.

17023

Recensie

Jouw waardering

17022

Recensie

Jouw waardering

17021

Recensie

Jouw waardering

17020

Recensie

Jouw waardering

17019

Recensie

Jouw waardering

17017

Recensie

Jouw waardering

17016

Recensie

Jouw waardering

17015

Recensie

Jouw waardering

17014

Recensie

Jouw waardering

17013

Recensie

Jouw waardering