Boekenmening

Een nacht en daarna

In Zuid Afrika worden veel boeren het slachtoffer van een zogenaamde “plaasaanval”. Blanke boeren worden overvallen en ontvoerd of vermoord door bendes. Margaretha en haar man Johannes worden hier ook slachtoffer van. Na een vreselijke nacht met veel angst en geweld overleven ze de aanval. Margaretha probeert voor de rechtbank en de lezer het verhaal te vertellen. Haar verhaal wordt afgewisseld met beelden uit haar eigen jeugd.

Hester Kruger, de auteur van dit boek, heeft dit zelf meegemaakt en heeft er een verhaal over geschreven. De angst die Johannes en vooral Margaretha voelen tijdens de ontvoering, niet wetend of de ander nog leeft, is zo omschreven dat je steeds sneller wilt lezen.

Kruger stelt veel vragen als de persoon Margaretha. Na de overval komt namelijk de periode van herstel, lichamelijk herstel van de aangebrachte wonden, maar ook het mentale herstel wordt niet vergeten. De angst om alleen op de boerderij te zijn, buren die hetzelfde is overkomen door dezelfde bende waardoor de angst voor herhaling blijft. En toch blijft Margaretha ook bezig met de vraag waarom de jongens dit gedaan hebben. Hoe zijn ze zover gekomen? Ze wordt daarbij herinnerd aan haar jeugd, welke privileges zij had als blanke en wat haar gekleurde vrienden moesten doorstaan.

Hester Kruger gebruikt daar heel mooie zinnen voor die nog lang na blijven sudderen. Omdat dit verhaal in twee gedeeltes is verdeeld, namelijk “een nacht” en “daarna” heb je na het lezen het gevoel dat je meer dan 106 pagina’s hebt gelezen. In het begin moest ik er echt even inkomen, de personen leren kennen en de situatie een plek geven, maar daarna… De lezer leert een andere kant van Zuid- Afrika kennen, een heftige kant, en leeft mee met de hoofdpersonen. Dat komt omdat het verhaal uit de personen zelf lijkt te komen. Heel persoonlijk zonder daarin te overdrijven.

“Het is alsof ze de doos van Pandora openmaakt. Ze probeert de deksel er weer op te drukken, maar het is al te laat.” Deze mooie teksten worden afgewisseld met Afrikaanse lied- en gedichtteksten die je naast de vertaling van enkele woorden achter in het boek terug kunt vinden. ‘Een nacht en daarna’ is een heel sterk debuut van Hester Kruger, ze heeft mij diep geraakt. Een boek om nog vaker na te lezen alleen al vanwege de mooie zinnen die ze schrijft.

Reset voor ouders

Door de uitgever werd ik benaderd of ik het boek Reset voor ouders van de Amerikaanse Todd Friel wilde recenseren. De auteur is mij onbekend, maar hij signaleert dat er in Amerika veel jongeren afhaken van het christelijke geloof en dat komt volgens hem omdat ouders steken laten vallen in de geloofsopvoeding, vandaar de term reset.

Het boek heeft een stoere cover en ik kom er al gauw achter ook stevige taal, zelfs boud hier en daar. Veel korte zinnen en opsommingen, voorbeelden met de ‘juiste’ reactie voor kinderen (die ouders overigens niet uit hun hoofd mogen leren). Ouders moeten zich volgens Todd Friel richten op de redding van hun kinderen. Ze gaan naar de hel als zij zich niet tot God bekeren en - niet om de opvoeding makkelijker te maken, maar het verbetert de sfeer in huis - ouders zijn de grootste zondaars! Bovenal moeten wij kinderen laten zien hoe Jezus ons leven heeft veranderd.

Kernachtig samenvat op deze manier: “Als je in jouw gedrag niet dagelijks getuigenis aflegt van je redding, dan doe je kinderen tekort”. Todd Friel laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Het christelijke geloof moet zus en zo voorgeleefd en gepredikt worden. Theologisch ga ik de discussie met dit boek niet aan. Bovendien, op de dag dat ik een recensie wil schrijven van dit boek, opent mijn bijbel met Mattheus 7 vers 3: “Waarom maakt u zich druk over de splinter in het oog van uw broeder, terwijl u niet eens merkt dat er een balk in uw eigen oog zit.” Wat een timing heeft Gods woord! Ik zeg alleen dat het lezen van Reset voor ouders mij een onbehagelijk gevoel geeft, maar misschien is dat de bedoeling.

Antoine Bodar, een portret

“Enerzijds wil ik de Kerk dienen en pastoraal zijn en zo ook werken, maar anderzijds wil ik intellectueel actief blijven en schrijven,” typeert Antoine Bodar zijn leven. Hij is inmiddels al 75 jaar op deze wereld en veelbesproken - vooral in zijn Bossche plebaan periode -. Nels Fahner heeft op integere en toch ook open manier, een portret van Antoine Bodar geschreven dat alleszins het lezen waard is. Het kostte hem tien gesprekken op plaatsen die van betekenis zijn voor de geportretteerde en vier gesprekken met intimi van Bodar.

Bodar is in staat om met een zekere afstand naar zichzelf en zijn wereld te kijken. Dat leest heel prettig, maar laat je ook nooit te dichtbij komen. Intellectueel als hij is, heeft zijn taal iets adellijks, ouderwets en vormelijks. Toch boeit zijn verhaal genoeg om verder te willen lezen. Dat verhaal is niet zomaar een levensverhaal. Diep in zijn hart wist hij zich als kind al geroepen tot het priesterschap, maar in het leven verliep het pad ernaartoe met onduidelijkheid, strijd en gevoelens van onvermogen. Maar juist in het priesterschap kan hij de ander zo goed begrijpen omdat hij op het pad ernaartoe met allerlei moeilijkheden te maken kreeg.

En intussen is er die andere kant van hem, de altijd aanwezige influencer. De radio- en televisieman, die helder formuleert en daardoor polariseert en vijanden heeft. Een gegeven dat hij altijd met een zekere moed en steeds weer die enorme relativerende kracht van kennis en humor, tegemoet treedt. Toch spreekt ook deze priester over het nodig hebben van veiligheid en een thuis, niet anders kunnen zijn dan door het contact met anderen. Maar dat thuis wordt meer en meer Christus, omdat het leven niets anders is dan pelgrim-zijn, wat je bestemming ook is en wat je ook uitvoert in die bestemming.

Terugkijkend op dat, zijn zo verdeelde en geheelde leven zegt Bodar: “Ik heb mogen bijdragen aan de vorming van mensen. Ik ben zelf ook mijn leven lang leerling gebleven.” Dat is een rijkdom die blijft. Dat dat leerling zijn niet alleen het cognitieve betreft maar alle gebieden van zijn leven, blijkt uit zijn prachtige woorden over troost: “Kwetsbaarheid is het pantser van de troost, terughoudendheid zijn wapen en bescheidenheid zijn helm.” Hiermee het verdriet te lijf gaan kan alleen in overgave en vrijgelaten worden. Hij vertelt over een zelf ervaren moment van troost dat hem wordt aangeboden: “Hij betrekt de wacht bij mijn eenzaamheid. Hij luistert naar mij. Hij geeft me zijn zakdoek en zijn zegen. Dan troost hij mij met woorden…” Prachtig, als je zo kunt vertellen over een van de moeilijkste momenten in je leven. Als de schrijver van het boek nog aanvult door de reflectie van een viertal vrienden op Antoine Bodar wordt het beeld dat eerder geschetst is opeens veel helderder. En, wat een liefde spreekt uit het getuigenis van deze vrienden. Heel bijzonder om kennis te maken met deze man.

De bagageman

Gillian heeft een zeer negatief zelfbeeld. Ze vindt zichzelf lelijk, haar huis is nooit opgeruimd en ze voelt zich in de schaduw staan van haar zus die het helemaal gemaakt heeft. Ze is getrouwd met een rijke man, heeft een prachtig huis en de nieuwste auto. Ze is in alles beter, volgens Gillian.

Michael kan uitzonderlijk goed tekenen en wil naar de kunstacademie. Maar zijn vader heeft altijd beweerd dat je niet van kunst kunt leven, dus moet Michael naar de sportuniversiteit. Hij is immers ook goed in sport? Michael heeft keer op keer van zijn vader gehoord dat hij niet aan diens verwachtingen voldoet.

David werkt keihard om zijn gezin te onderhouden. Daardoor is hij veel van huis en het gevolg hiervan is dat zijn vrouw Sharon vreemdgaat. Hij kan dat niet verkroppen. Sharon heeft gezegd dat het eenmalig was en dat ze er ontzettend veel spijt van heeft. Om zijn baan te behouden, moet David een presentatie geven voor de directie van het bedrijf.

Deze drie mensen staan na een vliegreis bij de bagageband te wachten maar nemen alle drie de verkeerde koffer mee. Dat hebben ze pas in de gaten als ze op hun bestemming zijn. Ze nemen contact op met de luchtvaartmaatschappij en krijgen het advies om naar een bepaalde plek te gaan om hun koffer op te halen. Op die plaats wacht de Bagageman hen op.

Dit boek is een prachtige hedendaagse gelijkenis. Het is zo geschreven dat de lezer zich helemaal kan identificeren met de drie hoofdpersonen. Het raakte me hoe de Bagageman de mensen benadert. Integer en begripvol. Hoewel Gods naam niet wordt genoemd, is Hij wel aanwezig. Tussen de regels door kun je Hem ontdekken. Achter in het boek staan diepgaande vragen om tot een gesprek te komen. Een boek om vaker te lezen. Ik vind het meer dan 5 sterren waard. Maar omdat dat niet kan geef ik het 5 sterren.

In handen van IS

In 2016 wordt Petr Jasek in Khartoem, de hoofdstad van Sudan, gearresteerd op het vliegveld, vlak voordat hij terug naar huis zou vliegen. Hij was al tien jaar degene die leiding gaf aan het werk van Stem der Martelaren in Afrika. En nu was het misgegaan en beschouwde de Sudanese regering hem als spion. Hij had zich aan alle regels voor de veiligheid gehouden, maar toch wisten de autoriteiten zijn foto’s en documenten te vinden op de computer en te openen en hem vervolgens aan te klagen. Het proces duurt enorm lang en is precies het proces waar je het meest bang voor bent met corrupte aanklagers en rechters.

Petr is de eerste maanden wanhopig over zijn situatie en verlangt alleen maar terug naar huis. Hij wordt door medegevangenen gemarteld en getreiterd. Maar na vijf maanden gebeurt er iets moois en verandert zijn visie op zijn situatie en krijgt hij de gelegenheid om het goede nieuws van Jezus Christus te delen met andere gevangenen. De omstandigheden zijn wreed en onmenselijk, maar Petr stelt zich actief op. Actief in het liefhebben van anderen. Actief in het beschermen van zijn eigen gezondheid voor zover dat mogelijk is. Actief in het aanbidden en danken van God en actief in het opnieuw tot zich nemen van de inhoud van de Bijbel.

Dit boek is heel erg bemoedigend voor alle kinderen van God. Het bevestigt een waarheid: God laat je nergens alleen, zelfs niet in de meest beroerde situatie. Soms haalt Hij je er niet uit, maar als jij vertrouwt op Hem laat Hij je zien dat er een weg is om er het allerbeste van te maken.

Beschadigd

Esmé is een tiener zoals ieder ander. Ze heeft vrienden en vriendinnen, ze houdt van skaten, is heel creatief en voelt af en toe vlinders in haar buik. Toch is er iets met haar. Ze sluit zich steeds meer in zichzelf op, reageert soms vreemd of ze loopt opeens weg. Haar vrienden en vriendinnen maken zich zorgen over haar, maar ze laat niets los over wat haar bezighoudt.

Esmé voelt zich lelijk, saai en dom. Ze vindt haar vriendinnen en haar zussen veel vlotter, leuker en zij kunnen veel beter leren dan zij. Haar sombere en deprimerende gedachten worden haar hoe langer hoe meer de baas. Op Google vindt ze een website waarin ze berichten vindt over tieners die zich onzeker voelen. Ze gaat chatten met een meisje dat haar het advies geeft om zichzelf te gaan beschadigen. Je voelt je even beter omdat er stofjes vrijkomen die je rustiger maken.

Na een poosje voelt Esmé zich zo ellendig dat ze de raad van dit meisje opvolgt en dat is een begin van een neerwaartse spiraal waarin ze terechtkomt. Ze raakt eraan verslaafd en komt diep in de problemen. Ten slotte vermoedt een vriendin waar Esmé mee bezig is en praat erover met haar. Esmé stort haar hart bij haar vriendin uit. Met hulp en steun van haar familie en vrienden, krabbelt ze weer op uit haar depressie en stopt ze met zelfbeschadiging.

Teunie Suijker heeft door het schrijven van Beschadigd een onderwerp voor het voetlicht gebracht dat helaas de nood weergeeft van veel tieners. Het is een eyeopener voor degenen die hier nooit mee te maken hebben gehad, maar zeker ook voor degenen die helaas maar al te goed weten wat dit allemaal inhoudt. In het nawoord roept Teunie jongeren op om er niet langer mee te blijven lopen, maar hulp te zoeken.

Ik heb Beschadigd in één adem uitgelezen. Teunie heeft de gave om het verhaal, ondanks het beladen onderwerp, toch luchtig te houden door er hier en daar humor in te verweven. Het is een boek dat ik van harte aanbeveel en ik hoop dat het vele jonge mensen tot hulp en steun mag zijn!

Verkeerd spoor

Het verhaal van verkeerd spoor begint met een spannende proloog, de moord op een spoorwegbeambte. Luc staat met een hamer in zijn hand boven het lichaam en maakt na de moord dat hij wegkomt. Daarna laat Arie de Ruiter ons kennismaken met de persoon Luc die vredig opgroeit in Vlaanderen, verschrikkelijke dingen meemaakt en met zijn moeder naar Nederland vlucht. Daar komen ze na een lange en vermoeiende reis in het dorpje Giessen- Nieuwkerk terecht waar ze als Vlaams-sprekende katholieke mensen eigenlijk altijd een vreemdeling zullen blijven. De moord is een impulsdaad, er is geen excuus voor te verzinnen. De werkelijke dader, Luc, wordt niet gevonden. Zelfs een bekende rechercheur maakt er een potje van en onschuldigen worden opgesloten. Luc houdt er zijn hele leven last van en dat maakt dat hij later, als alles achter de rug lijkt te zijn, een besluit neemt met grote gevolgen…..ik was er stil van…….

Arie de Ruiter is, geïnspireerd door een oud nieuwsbericht, aan de slag gegaan met een verhaal over deze moord. Hij verzon wie de echte dader is en spon er een verhaal omheen. En dat is gelukt. Er is veel aandacht geschonken aan de gebeurtenissen die in de tijd vanaf de Eerste Wereldoorlog (toen Grote Oorlog genoemd) tot aan de Tweede Wereldoorlog plaatsvonden. Zowel plaatselijk, in Vlaanderen en in Nederland, als internationaal. Door de komst van de radio wordt de wereld groter. Lucs moeder is van grote invloed op zijn gedrag, hij heeft veel verdriet na haar overlijden en hij vereenzaamt. Hij blijft bij zijn besluit om alleen te blijven, bang dat zijn geheim tussen hem en zijn aanstaande komt te staan. Hij keert terug naar Vlaanderen, op zoek naar mensen van toen maar komt gedesillusioneerd weer terug.

En het leven gaat door…. deze zin vind ik regelmatig terug in het boek en dat geeft blijk van de nuchterheid van de hoofdpersonen, het is zoals het is. Dan komt er die dreiging van de Oosterburen en een nieuwe angst voor oorlog. Wat zullen de gevolgen zijn…

Arie de Ruiter heeft zich met respect voor de hoofdpersonen hun levens in deze periode mooi beschreven. Met Luc Verhulst als hoofdpersoon blijft hij bij het verhaal zonder te veel uit te wijken. Hij beschrijft Luc als een echt persoon, aardig, sociaal maar niet te perfect en met zijn eigen menselijke fouten. De gerechtelijke dwaling en de angst van het alsnog ontdekt worden, spelen een grote rol. Maar doordat Luc is wie hij is, ontwikkelt de lezer een empathie voor deze jongeman waardoor je ook niet wilt dát hij ontdekt wordt. Het einde van het verhaal is zeer ontroerend en mooi en laat de lezer met een voldaan gevoel achter.

Verkeerd spoor is een prettig te lezen boek voor mensen die van een goede historische en licht spannende roman houden. De geschiedenisfeiten uit deze periode worden omgeven door een bijzonder verhaal dat je wel aan moet grijpen.

In de schaduw van het kalifaat

Wist je dat een Joods koning ooit christenen heeft onderdrukt en afgeslacht in een Arabisch land? Wist je dat de koning van Jordanië in directe lijn afstamt van Mohammed? Wist je dat er een autochtone evangelische dominee in Koeweit woont? Wist je dat Oman op de lijst van veiligste landen ter wereld staat? Wist je dat er geen kerken zijn in Saudi-Arabië maar wel duizenden christenen?

Nou, dat en talloze andere feiten zijn verwerkt in een prachtig naslagwerk over de Arabische wereld. In vijftien hoofdstukken behandelt de schrijver de geschiedenis van een deel van de Arabische wereld. Hij wil in dit boek het hele verhaal van de landen vertellen. Hij vat elk hoofdstuk samen op een gekleurde pagina. Hij geeft een geschiedenislijn in hoofdpunten weer aan het begin van elk hoofdstuk. Die lijn wordt afgewisseld met persoonlijke verhalen van de auteur over zijn belevenissen in de Arabische wereld. Dit bijna vierhonderd tellende pagina’s dikke boek is een prima naslagwerk voor mensen die benieuwd zijn naar wat er in die landen is gebeurd en hoe die landen zijn ontwikkeld en wat de situatie van het land nu is. Om steeds weer opnieuw in te zien. Om begrip te krijgen voor je islamitische buren of collega’s.

Kiezen

Bij de Stiltelijn van Mirjam van der Vegt verschijnen regelmatig inspiratieboekjes om zelf mee aan de slag te gaan. De titel van nummer zeven is kiezen – lopen in de richting van het licht. In dit boekje staan twaalf stukjes over keuzes maken, met op de linkerbladzijde een eenvoudige zwart-wittekening met genoeg ruimte om te gebruiken als werkblad.

Dat kiezen een pittig en actueel onderwerp is blijkt uit de inleiding van Mirjam, waarin ze kort aanstipt dat keuzevrijheid mensen ook stress geeft of FOMO: the fear of missing out. Een goede keuze maken is niet eenvoudig en het boekje kan daarbij helpen. Als je kiest en verantwoordelijkheid neemt voor je keuze, zul je niet langer leven als een verdeeld mens, maar als een geheeld mens. Dat klinkt mooi. De eerste opdracht om te kiezen voor dat wat je vrijheid brengt, in plaats van slaaf, vind ik een stevig begin. Het begrip hoorzame vrijheid is mij in een paar woorden niet echt duidelijk. Nu is er geen sprake van een handleiding in een keuzeproces, waarbij de opdrachten in een vaste volgorde gemaakt moeten worden. Het past eerder bij verschillende keuzes die we dagelijks maken. Zoals altijd in deze werkboekjes staan er mooie quotes vol wijsheid in, maar juist door de oefeningen te doen, zal de lezer groeien in het maken van keuzes.

Mensen zoals jij

Een maand lang leven met gelovigen uit het Romeinse Rijk

Al dertig jaar lang bestudeert Benno Zuiddam de oudste periode van het christendom als wetenschapper, vooral in combinatie met de Bijbelwetenschappen. In de vroege kerkgeschiedenis en de antieke oudheid heeft hij mensen leren kennen van wie hij merkte dat zij net zo waren als wij allemaal. Je kunt hun veel verwijten, maar niet dat ze dom waren of niet de juiste vragen stelden. Hij leerde van heidenen die nadachten over God en worstelden met het spreken en het zwijgen van de goden. Omdat het in onze tijd al niet anders is, neemt Benno ons mee naar die mensen, en laat ons meemaken wat zij meemaken en nadenken over keuzes die zij soms gedwongen waren te maken en soms in alle vrijheid maakten. En vervolgens laat hij ons nadenken over onze eigen keuzes in onze eigen cultuur en omstandigheden, ook al zijn de vragen soms heel sturend en soms ook heel gesloten en kun je niet veel kanten op na het lezen van zijn onderhoudende geschiedenis. Een vraag als: “Is het belangrijk dat God eerlijk en rechtvaardig is?” lijkt me een gigantische open deur.

Zuiddam schrijft prettig maar niet oppervlakkig. Hij neemt je echt mee naar de dilemma’s die al heel snel na de opstanding van de Heer Jezus Christus ontstonden en hoe daarmee werd omgegaan door de gelovigen in de verschillende delen van de toenmalige wereld.

Ik krijg de indruk dat dit boek voor jonge mensen is geschreven door de vragen, die sturen op levensvormende beslissingen. Maar het niveau is pittig en ik meen dat het iets te hoog gegrepen is voor adolescenten in het algemeen. Tegelijk is kennis van de ontwikkeling van de vroege kerk een pre bij het lezen van dit boek.

Als inleiding tot de vroege kerkgeschiedenis is het lezenswaardig voor alle leeftijden na de adolescentie.

20024

Recensie

Jouw waardering

20023

Recensie

Jouw waardering

20022

Recensie

Jouw waardering

20021

Recensie

Jouw waardering

20020

Recensie

Jouw waardering

20019

Recensie

Jouw waardering

20018

Recensie

Jouw waardering

20017

Recensie

Jouw waardering

20016

Recensie

Jouw waardering

20015

Recensie

Jouw waardering