Boekenmening

Sleutel tot het verleden

De zoektocht van Cameron naar een bijzonder boek uit het verleden vormt de kern van deze roman. Het moet een boek zijn waarin alles beschreven staat: heden, verleden en toekomst. Als Cameron merkt dat zijn geheugen achteruit gaat, vreest hij voor Alzheimer, de ziekte die zijn vader ook had. En hij besluit op zoek te gaan naar 'het boek'. Hierbij wordt hij geholpen door zijn schoonzus Ann. Cameron zelf is een weduwnaar die nog altijd verdriet heeft over het verlies van zijn vrouw.

Tijdens de zoektocht komen ze terecht in het stadje Three Peaks, niemand daar schijnt te willen spreken over het boek, maar het is wel duidelijk dat ze ervan weten. Ook lijkt niet iedereen betrouwbaar te zijn. En wat moet Cameron denken van de New Age-achtige beweging die er in de stad is? Toch komt hij steeds dichter bij een antwoord.

Deze roman is goed geschreven. Het verhaal leest vlot en het is niet moeilijk om met Cameron mee te leven. Helaas zit er een flink stuk in het boek (ongeveer van blz. 80 tot 150) dat geheel bestaat uit een herhaling van hetzelfde: Cameron probeert bij iemand informatie te krijgen en dit mislukt. Steeds weer, en weer, en weer..... te veel hiervan. Daardoor is het verhaal in dit gedeelte saai. Gelukkig wordt het later weer beter en spannender. Het einde is goed te noemen. Wel vind ik dat het een gemiste kans is om de lezer te waarschuwen voor New Age. Hoewel het in het boek veel voorkomt, wordt het afgedaan als een soort onschuldige hocus pocus, persoonlijk vind ik het gevaarlijker dan dat.

Eindconclusie: gewoon een goed leesboek.

Koester je hart

Mirjam van der Vegt is gegrepen door stilte. Ze raakt niet uitgesproken over de rust en vrede die ze daarover heeft ontdekt. In dit boekje heeft ze al die wijsheid gebundeld en dit is een must voor iedereen, die in zijn drukke bestaan, aan de slag wil om ook iets van rust en vrede te ervaren.

Het boek bestaat uit een inleiding met veel vragen die het nut van stilte onderstrepen, niet als doel op zich, maar juist om je in contact te brengen met God, om de liefde van Jezus te kunnen ervaren. Mirjam heeft leuke duidelijke voorbeelden die heel herkenbaar zijn, niet alleen vanuit het kloosterleven.

Voor vasten is 40 een bekend getal, denk maar aan de 40 dagentijd, maar het is niet zo dat dit boekje een tip heeft voor elke dag en dat je daardoor steeds verder in de stilte komt. Het is meer een verzameling van tips die je kunt gebruiken om de stilte te vinden voor je eigen leven. Daarbij zullen sommigen meer herkenbaar en toepasbaar zijn dan anderen. Sommige tips geven een overlapping. Het getal 40 lijkt daarom een beetje vergezocht. Niet alles heeft direct te maken met stilte in de zin van mediteren. De uitwerking van de tips is niet even gedetailleerd, daar staat tegenover dat er achterin een literatuuropgave staat, waardoor je makkelijk de boeken kunt vinden als je ergens dieper in wilt duiken.

Het is een leuke creatieve uitgave, met twee kleuren, zwarte en roze teksten. Daar waar de roze tekst niet dik gedrukt is, is ze minder goed leesbaar. Hoewel er niet expliciet ruimte is om er een werkboek van te maken, is er genoeg witruimte om eigen aanvullingen op te schrijven.

Er gaat een man door Kanaän

Dit boekje bevat 9 ontmoetingen met Jezus (9 Bijbelstudies). De onderwerpen zijn divers en geschikt voor persoonlijke studie maar ook voor groepen. Onderwerpen die aan de orde komen zijn o.a. twijfel, hoogmoed, relaties en in elk hoofdstuk komt duidelijk onze Heiland Jezus naar voren. Uiteindelijk gaat het om onze relatie met Hem. Zoals de negen personen in dit boek Jezus ontmoeten, komen ook wij Hem elke dag tegen. Hoe gaan we daar mee om?

Korte, duidelijke hoofdstukken. In feite lezen ze enigszins alsof de schrijver staat te preken. Na elk hoofdstuk wordt een aantal vragen gesteld om over na te denken. Heel mooi ook dat daarna nog een lied volgt van Hans Werkman dat een eigen melodie heeft, maar ook gezongen kan worden op een bekende melodie.

Een prachtig couplet uit het lied 'Golgotha':

Hij lijdt tot aan het einde van Zijn lijden.
Hij zegent met de handen die Hij spreidde.
Hij heft het hoofd! Hij heeft de dood verslagen.
Het is voldragen.

Dit boek is geschikt voor een breed christelijk publiek en voor een ieder die na wil denken over zijn/haar relatie met Jezus.

Dit wordt jouw jaar!

12 krachtige lessen in persoonlijke verandering.

In twaalf hoofdstukken van dit makkelijk te lezen boek, legt de auteur helder en duidelijk uit hoe je je richting kunt bepalen en succes kunt behalen.

Geluk is een kwestie van doen.

Hoe kun je nieuw gedrag stimuleren en je oude gedrag doorbreken?
Waar geloof je in?
Wat zijn je sterke punten?
Wat waarderen je dierbaren?
Hoe formuleer je concrete actiedoelen?

De auteur noemt voorbeelden van bekende persoonlijkheden en put ook uit eigen ervaring. Aan het eind van elk hoofdstuk worden kort maar krachtig drie punten genoemd om te onthouden.

Benjamin gaat op avontuur

Een mooi uitgevoerd boekje over Benjamin, een kleine, blauwe vrachtauto. Hij verveelt zich; hij wil spannende dingen doen. Maar geen van de andere auto's die bij hem in de garage staan, wil mee. Dan gaat hij er stiekem alleen vandoor. Na een bijna-botsing met een tractor, komt hij tussen de koeien terecht. Vervolgens rijdt hij het bos in en gaat daar racen.

Als hij ten slotte terug wil gaan, ontdekt hij dat hij verdwaald is. Hij wordt bang en valt uitgeput in slaap...

Een eigentijds verhaal voor jonge kinderen. Naast elke pagina tekst staat een mooie paginagrote tekening.

Leren wandelen met God: Hij zoekt het gesprek met jou.

John Eldredge neemt je mee in zijn manier van met God omgaan als met zijn vader of als met een vriend. Hij beschrijft de levenslessen die hij van God leert bijna op de manier van een dagboek of meer een brief, waarin hij vertelt hoe hij soms worstelt met het maken van onderscheid tussen goed en kwaad, tussen Gods bedoelingen en satans bedoelingen.

Een heel treffend onderscheid vond ik: Als je een gedachte hebt, die je aanklaagt en waarbij jij jezelf gaat verachten, dan moet dat wel van de satan zijn, want het zet je gevangen. Als je een gedachte hebt, waarbij je overtuigd wordt van zonde en je hebt berouw en legt het neer bij het Kruis van Jezus, dan is het van God, want dit maakt je vrij. Erg mooi om te lezen en ook goed om zelf toe te passen.

Overigens is het hele boek bedoeld om zelf aan de slag te gaan met je relatie met God. John merkt ergens op: "We hebben de neiging om overal op in te gaan, in plaats van met God te wandelen." Je mag handelen vanuit je wandel met God en niet vanuit je geweten of je gevoel, want dan zou je omkomen in je eigen hoeveelheid reacties op de omstandigheden of de mensen om je heen.

John stelt ook de oneerlijkheid van de satan aan de orde. Hij is iemand, die zonder principes handelt en hij maakt gebruik van elke situatie. Het is goed om je dat te realiseren en ook te weten dat door het bloed van Jezus overwinning is over de vijand.

Toch is er een opbouw in het verhaal. John stelt dat als je nog niet gewend bent om met God om te gaan als met je beste Vriend, dat je begint met een kleine vraag aan God te stellen. God houdt ervan als je met vragen naar Hem toekomt. Hij wil ons graag helpen en leiden. Het mooiste van Johns boek vind ik dat God zo verrassend is in zijn antwoorden aan John. God helpt hem door zijn leiding om naar de diepere problemen in zijn hart te kijken en dingen bij God te brengen. God helpt John om te zien wat de ingesleten leugens in zijn leven zijn en die te vervangen door de waarheid van God. God houdt van je, Hij gunt je zijn grote liefde en vrede en vreugde van harte. En soms gaat dat door een tijd van moeite en afhankelijkheid heen.

Een heel mooi boek en zeker een boek om toe te passen in je eigen leven.

Uit puinhopen geboren

Uit puinhopen geboren gaat over Willemijn die al van voor haar geboorte ongewenst was door haar moeder, die maar twee kinderen wilde. Haar moeder is nooit een moeder voor haar geweest terwijl haar twee zussen schromelijk verwend werden. Willemijn telde niet mee.

Als hun moeder overlijdt, maken de zussen en zwagers een enorme stennis. Willemijn - die niet is getrouwd - wil met haar zoon Lars een nieuw leven beginnen. Ze heeft de overgebleven spullen, dagboeken van haar moeder een aantekeningen van haar vader, uit haar ouderlijk huis meegenomen. Lars wil weten wie zijn vader is. Het valt Willemijn heel zwaar om hem te vertellen dat ze het niet zeker weet omdat ze het slachtoffer was van een groepsverkrachting. Omdat Willemijns moeder altijd heel negatief over haar dochter heeft gepraat, ook in Lars' bijzijn, heeft hij heel veel moeite om Willemijn te geloven en kiest hij ervoor om te geloven wat zijn oma en tantes over zijn moeder hebben gezegd. Hij gaat bij Willemijns zus wonen.

Er wordt Willemijn veel duidelijk bij het doorlezen van de aantekeningen van haar vader die wel een echte vader voor haar was en de vaderrol voor Lars op zich nam. Ook haar moeders dagboeken spreken duidelijke taal. Door iemand op zijn werk komt Lars tot het juiste inzicht en hij keert terug naar zijn moeder.

Een aangrijpende roman die is gebaseerd op autobiografische gegevens van meerdere mensen. Er wordt duidelijk hoe diep een verkrachting ingrijpt in het leven van een slachtoffer.

Lees HIER een fragment van Uit puinhopen geboren.

Kind van de rivier

Wederom een mooie roman van Irma Joubert, waarbij het leven en de liefde op het Bosveld van Zuid-Afrika van de bladzijden afspatten. Het is een heerlijk boek om te lezen. Je merkt aan alles dat de schrijfster geschiedenislerares is geweest. Ze kan een verhaal vertellen en ook in deze roman zijn veel historische details verwerkt.

Het is het een dikke pil. Joubert heeft heel veel letters nodig om het verhaal van Pérsomi te vertellen. Een meisje dat in het begin van het boek precies weet wie ze is, namelijk een bijwonerskind, het vierde en middelste van Lewies en Jemina Pieterse, die wonen op de grond van meneer Fourie. Haar ouders zijn arm, ongeletterd en sociaal gezien staan ze onderaan de ladder. Maar Pérsomi is anders. Ze kan leren en al gauw blijkt dat haar dronken vader niet haar vader is; een man voor wie ze op moet passen. Het leven is moeilijk en zwaar en dat maakt het boek aan het begin ook een beetje gecompliceerd, lastig om in te komen. Joubert kiest ervoor om in de derde persoon te schrijven en daardoor krijgt het iets afstandelijks. Bovendien gebruikt de schrijfster in het begin nog verschillende stijlen om het verhaal neer te zetten; aparte dialogen tussen de (onbekende) vader en de moeder van Pérsomi, die steeds maar weer over geld gaan en de persiflages op sprookjes om de incest te beschrijven. Hoewel beide issues in de loop van het verhaal niet meer aan de orde zijn, voelt het niet consequent. Maar vertellen kan Irma Joubert wel en dus zien we welke kansen Persomi in haar leven krijgt en hoe ze doorleert, blijft worstelen met haar afkomst, maar doorzet en uiteindelijk kan studeren in Pretoria. Ze wordt advocaat met een eigen mening, want ze heeft haar hoofd niet gekregen om haar oren uit elkaar te houden. Het duurt even voordat ze doorheeft, waar haar hart naar uitgaat; Boele de zoon van meneer Fourie. Al sinds hun jeugd zij ze er voor elkaar en kunnen ze met elkaar praten op de berg, die uitkijkt over het Bosveld. Daar zit het volgende minpunt. Irma Joubert lijkt weer te kiezen voor een liefdesrelatie tussen de hoofdpersonen die elkaar in eerste instantie beschouwen als broer en zus. Het leidt zelfs tot een bijna identieke scene in Pretoria waarbij de man na een afscheid, in zijn auto stapt, niet gelijk wegrijdt, maar zijn hoofd op het stuur legt, om aan te geven welke innerlijke strijd hij voert.

Een van de historische feiten in deze roman, is de gedwongen verplaatsing van de Indische gemeenschap. Pérsomi is als advocaat bij deze zaak betrokken. De afloop van deze rechtszaak is een volgende teleurstelling in dit boek. Niet omdat het gezien de geschiedenis van Apartheid in Zuid-Afrika wel slecht moet aflopen. Juist in het begin als het verhaal zich afspeelt tijdens de jaren veertig en begin vijftig, doet Joubert het nog goed, door het benoemen van de Afrikaner identiteit, de opkomst van de Nationale partij, de ontwikkeling van de apartheid. Het wordt zo beargumenteerd in de onderlinge discussies dat je je bijna kunt voorstellen hoe het is gegaan. Je hoort dan ook nog tegenargumenten. Maar na de verloren rechtszaak stopt het verhaal bijna abrupt. Meer dan 'Pérsomi's hele lichaam doet pijn van verdriet' komt de schrijfster niet. Alsof er niets meer te doen is dan je neerleggen bij de feiten. Een gemiste kans.

Ringele ringele roze

Wat kan liefde toch eenvoudig zijn en zo ingewikkeld tegelijk. Niemand anders dan Toon kan gevoelens die zo diep gaan verwoorden alsof het de eenvoud zelf is. Diepe filosofische gedachten worden omgezet in taal die iedereen begrijpt.

Zelf deed Toon daar heel nuchter over en noemde wat hij schreef: versjes. De bundeling van 'versjes' over de liefde is een schat aan prachtige gevoelens die een mens kan hebben wanneer hij liefheeft; en zeg nou zelf: wie heeft er niemand lief? Elk gedicht uit deze bundel is de moeite waard; vaak met een glimlach, soms met een volle lach, maar soms met een traan of kikker in de keel. Toon ontroert mensen. Dat is niet opgehouden met zijn sterven.

Beslist de moeite waard om je lief te verrassen, dit boekje. Het heeft een prettig formaat en een rijke inhoud. Om vast in de stemming te komen het gedichtje Pakje:

Er zit iets in dit pakje
voor jou m'n lieve kind.
Dat zegt heel duidelijk da'k je
zo lief, zo aardig vind.

Er zit iets in dit pakje
met deze mooie strik.
Geen taartje, geen gebakje
het is 'n stukje ik.

Stop die bus!

Liesbeth van Binsbergen heeft een nieuw boekje geschreven. Stop die bus! Het is een fantasieverhaal over Ties, die met de bus naar zijn oom wil. Bovenop een heuvel staat de bus echter stil omdat de chauffeur hoge nood heeft. Hij springt uit de bus en rent weg terwijl zijn stropdas heen en weer flapt. 'Let jij op de bus?' vraagt hij aan Ties. Dit is het begin van een spannend avontuur want Ties neemt zijn taak heel serieus. Eén voor één laat hij de reizigers binnen die mee willen rijden: Sjors met zijn duif, Tante Tuit, Dick en Bikkel. Onverwachts gebeurt er iets spectaculairs: de bus rijdt! Eerst heel zacht, maar dan harder en harder - zomaar de heuvel af. Hoe zal dit avontuur aflopen?

Ik vond het leuk om kennis te maken met de verschillende mensen, die de bus in stapten. Het avontuur van Ties prikkelt de fantasie van groot en klein want het zal je maar gebeuren dat de chauffeur hoge nood krijgt en de bus bovenop een heuvel stil zet. Gelukkig is Ties een dapper jongetje!

Dit boekje heeft een vrolijke cover en is geschikt voor kinderen met een leesniveau van eind groep drie. Kinderen die ouder zijn, maar moeite hebben met lezen, zullen dit een stoer boek vinden (mijn zoon van 8 is dyslectisch en genoot ervan). Spanning en humor wisselen elkaar op een leuke manier af. Er is gekozen voor een duidelijk lettertype en de illustraties van Marijke ten Cate brengen een lach op je gezicht.

Ik beveel dit boekje warm aan. Laat kinderen samen met Ties een spannend avontuur beleven!

12046

Recensie

Jouw waardering

12045

Recensie

Jouw waardering

12044

Recensie

Jouw waardering

12043

Recensie

Jouw waardering

12042

Recensie

Jouw waardering

12041

Recensie

Jouw waardering

12040

Recensie

Jouw waardering

12039

Recensie

Jouw waardering

12038

Recensie

Jouw waardering

12037

Recensie

Jouw waardering