Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Eindelijk een boek over de eindtijd waarin de auteur niet steeds bezig is zijn gelijk te halen! Verrassend en prettig. In dit boek gaat de auteur veel verder dan alleen de eindtijd. Hij betrekt hierbij heel je leven als christen. Hier en nu.
Inhoudelijk heeft het boek een duidelijke uitleg. De opname van de gemeente wordt geplaatst net voor de terugkomst van Jezus. Dat wijkt wel af van andere zienswijzen, maar zijn argumenten zijn duidelijk en goed toegelicht. Zo gelooft hij ook niet dat we al in de eindtijd leven, maar nog daarvoor. Om met het beeld van de barende vrouw te spreken: we hebben wel weeën, maar het vlies is nog niet gebroken. Sliker gelooft dat op dat moment de eindtijd echt begint. Volgens hem leven we dus nu in de tijd waarin de weeën elkaar steeds sneller opvolgen en duurt deze tijd van de hemelvaart tot aan de eindtijd. Hij roept vooral ook op tot een intieme relatie met God door Bijbellezen en gebed. Er is nog veel te ontdekken over de eindtijd in de profetieën van het oude verbond. God wil ook onze generatie gebruiken om meer te onthullen van zijn prachtige heilsplan.
Heel mooi vind ik het dat het heilsplan in zijn totaal gezien wordt, vanaf Genesis 1 tot het laatste vers van Openbaring. In de traditionele kerken (waar ik zelf overigens lid van ben) is het erg jammer dat er bij Gods heilsplan vaak alleen wordt gekeken naar Kerst, Pasen en Pinksteren, alsof dan het werk van Christus afgelopen is. De terugkeer van Jezus hoort er wat mij betreft helemaal bij en ik mis dit onderwerp dan ook in onze reformatorische kerken.
Alleen al de titels van de hoofdstukken zijn sterk motiverend om te gaan lezen: Wie zal stand kunnen houden; Gods grote plan voor de kerk; satans plan om de macht te behouden; de nieuwe dag breekt aan, dit zijn enkele van de hoofdstukken. David Sliker leert ons op een ontspannen manier, zonder vrees, naar de toekomst te kijken. Ondertussen heeft hij evenwel aandacht voor een onderwerp als de rol van satan, maar we mogen weten dat we als christen gewapend zijn om de strijd te overwinnen. We mogen uitzien met verlangen naar de wederkomst van Christus.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Dit is het tweede deel over het leven in een Syrisch vluchtelingenkamp. Jamil en Jamila zijn twee kinderen van acht jaar. Ze wonen in vluchtelingenkamp Bab as Salaam. De gebeurtenissen in dit boek zijn echt gebeurd.
Het verhaal begint met het vierjarige zusje van Jamil dat niet meer kan lopen. Ze is ziek geworden nadat ze vervuild water had gedronken tijdens de lange tocht naar het kamp. De kinderen gaan in een tent naar school. Als zij gaan zingen, vindt de juf dat Jamil het mooist zingt van allemaal. Ze vindt dat hij op het koor moet gaan. Dan komen er vrachtwagens het kamp inrijden. Ze brengen vrolijk beschilderde containers die als school gaan dienen. Er staan afbeeldingen op van verschillende Syrische gebouwen en als Jamil de klokkentoren van Homs ziet, krijgt hij heel erg last van heimwee. Hij wil naar huis.
Dit boekje geeft net als het eerste deel een duidelijk beeld van het leven in een vluchtelingenkamp. Het leuke is dat Esther, die de tekeningen in het boek heeft gemaakt, die containers heeft beschilderd en dat Elsbeth ze in het verhaal gebruikt. Achter in het boek staat een doe- en ontdekdeel. Er staan cijfers van 1 tot 10 in het Arabisch, een uitleg over heimwee, koffie- en theegewoonten. In het eerste deel staat dat in het tweede deel een recept met paprika zou komen te staan, dat is echter niet het geval. Er staat een recept van baklava in en daar zit geen paprika in.
Jammer vind ik het dat deel 2 een iets groter formaat heeft dan deel 1. Het is langer en breder. Het boekje is ook in het Arabisch vertaald en wordt naar de vluchtelingenkampen gebracht, net zoals met deel 1 is gebeurd.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Ondergesneeuwd is een heerlijk boek om te lezen. Maar let op! Onder het verhaal van Karan, vrouw van Jack en moeder van twee meisjes, Hope en Faith, zit een diepere laag. Dat blijkt pas goed als je aan het eind van het boek wat vragen aantreft, die je jezelf naar aanleiding van het verhaal zou kunnen stellen. Spiegelvragen, waar je serieus mee aan de slag kunt om je eigen leven aan reflectie te onderwerpen. Een geweldige combinatie! Een heerlijk boek, waar geluk en humor elkaar afwisselen met verdriet en ellende.
Karan verhuist met haar man van Alaska naar Californië. Daar is de temperatuur en de cultuur zo totaal anders dat ze het moeilijk vindt om zich aan te passen en een bestaan op te bouwen. Dat lukt ook nauwelijks omdat haar man, na een tijd van welvaart, plotseling werkloos wordt en langzamerhand in een depressie raakt.
Keerpunt van het boek is de nacht dat Karan een droom krijgt en het gevoel heeft dat ze bij Jack, die altijd beneden in dezelfde stoel zit, neer moet knielen om zijn voeten te wassen. Die scene zorgde dat ik een brok in mijn keel kreeg. Je ontkomt niet aan het beeld van Jezus die bij zijn discipelen neerknielt. Het is een zichzelf wegcijferende daad van vergeving en liefde.
Faith en Hope hebben precies de rol die hun namen met zich meebrengen en tenslotte keert het lot van dit gezin zich door een dramatische gebeurtenis.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Graafland, hoogleraar economie, onderneming en ethiek aan de universiteit van Tilburg, heeft met ‘En God schiep’ een boek geschreven over een onderwerp waaraan veel christenen weinig aandacht besteden. Vanuit de christelijke traditie kennen we natuurlijk Franciscus van Assisi, die volgens de overlevering zelfs tot de vogels preekte, en – meer recent – een auteur als C.S. Lewis, die in zijn ‘Het probleem van het lijden’ uitgebreid stilstaat bij het lijden dat dieren moeten ondergaan. Maar dit zijn toch uitzonderingen.
Alleen al om die reden is het goed dat Graafland zich in het onderwerp ‘De Bijbel en de dieren’ verdiept. Hij noemt het bescheiden: een oriëntatie, maar geeft vervolgens veel informatie en stelt vragen als: hoe moet je als christen omgaan met dieren?
In de Bijbel worden dieren duidelijk als ondergeschikt aan de mens beschouwd, maar dat is niet het hele verhaal. Regelmatig worden ze juist tot voorbeeld gesteld. Zo moeten we naar de mieren kijken, vanwege hun ijver, en heeft ook het leven van spinnen en klipdassen ons veel te zeggen. Opvallend is het ook dat er over Jezus Christus op verschillende plaatsen gesproken wordt als ‘het Lam’ en ‘De Leeuw’.
God zelf is betrokken bij het lot van de dieren. Heel toepasselijk verwijst Graafland in dit verband naar het slot van het boek Jona. Daar is de profeet verontwaardigd, omdat God de stad Ninevé spaart. Maar God spreekt dan tot hem: zou ik niet goed zijn voor zo’n grote stad, met zoveel mensen en … zoveel vee.
Kortom: een boeiend boek. Het biedt veel om over na te denken al zijn sommige hoofdstukken niet zo eenvoudig.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Een stevig boekje met zeven stevige kartonnen bladen, inclusief de omslag, vertelt het verhaal van Jozef. Het boekje barst van de kleuren. Wat natuurlijk geweldig aantrekkelijk is voor onze kleintjes.
Ik ga het boekje zeker met mijn kleinzoon van anderhalf jaar doornemen. Hij is er al helemaal aan toe, ook al staat er ergens achterop zo’n waarschuwing van onder de 36 maanden, maar voor alle zekerheid houd ik in de gaten of mijn kleinzoon het boek niet demonteert, maar kleine onderdelen zie ik nergens.
Het leuke aan de jas van Jozef is, dat hij die als onderkoning van Egypte weer draagt, dat maakt hem mooi herkenbaar. Een grappig aspect aan het boekje zijn de zes tabbladuitstulpingen die een geheel vormen met de bladzijden; doe je het boekje dicht dan kun je toch via de tabs zien welk onderdeel van het verhaal op die bladzijde staat. Geniaal uitgevonden!
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Het Woord van God bevat geestelijke rijkdom, grote schatten. In Spreuken 16 vers 20 staat: “Wie verstandig omgaat met het Woord, zal het goede vinden.” Met deze intentie licht Peter Slagter een aantal van die schatten toe. Waarom hij bepaalde thema’s kiest wordt helaas niet uitgelegd. Er zit ook niet echt een verband tussen de verschillende hoofdstukken. Waarschijnlijk is het zijn persoonlijke keuze. Na dit deel zullen nog meer boeken worden uitgebracht onder dezelfde titel, maar door andere auteurs.
Onderwerpen die worden besproken zijn onder andere: De grootheid van God, Immanuel, gelijkenissen, genade, rijkdom, de wet en nog vele andere thema’s. In de bespreking van de onderwerpen wordt veel geciteerd uit de Bijbel, de uitleg is duidelijk en de moeite waard. Ook moeilijke teksten komen aan de orde, bijvoorbeeld het verhaal van Elia en de spotters. Maar met de uitleg van Slagter komt het dichterbij, al blijft het voor ons moeilijk om Gods straffen te begrijpen. Er wordt ook een link gelegd naar de toekomst. Wat is het geweldig als je beseft dat deze wereld niet het einde is als je een kind van God bent. Bijzonder is dat Slagter eindigt met een hoofdstuk over satan. Toch was ik daar blij mee, want hoe vaak lopen voorgangers daar wat omheen, terwijl het hoogst actueel is. We moeten dicht bij Jezus blijven om satan te kunnen weerstaan.
Een studieboek met vele onderwerpen. Geschikt voor persoonlijk gebruik, maar ook voor groepen. Zelf vind ik het wel jammer dat er niet meer samenhang in het geheel zit, aan de andere kant heeft het ook wel weer eens iets anders om bij elk hoofdstuk weer een totaal nieuw onderwerp te bestuderen. Het maakt me benieuwd naar wie de volgende auteur wordt en welke onderwerpen deze dan bespreekt.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
John Ortberg is een auteur die er wat mij betreft volkomen uitspringt wat betreft vlot leesbare, opbouwende boeken. Dat wil niet zeggen dat je er zomaar doorheen bent. Hij zet je aan het denken. Boeken van deze schrijver zijn niet vrijblijvend. Je ontvangt door zijn enthousiasme een nieuwe passie voor jouw leven, voor je werk, voor God en voor je eigen bestemming. Hij zegt de dingen net even zo, dat je door wilt lezen en terwijl hij zijn thema’s uitwerkt krijg je zicht op jezelf en op wat je wilt, als je tenminste vragen aan jezelf wilt stellen. Meesterwerk is een boek om vaker te lezen in de verschillende fasen van je leven. Sommige hoofdstukken kunnen dan opeens veel meer tot je spreken, terwijl eerder andere hoofdstukken zulke duidelijke taal tot je hart spraken. John maakt in zijn betoog ook ruim gelegenheid van de uitspraken, belevenissen en leermodellen van andere mensen. Daardoor worden zijn stellingen overtuigend en meeslepend.
Wie wil nou niet de beste versie van zichzelf worden? Zoals duidelijk blijkt uit dit boek: Er is geen truc. Het is een levenslang durend proces, waarin je bewuste stappen kunt zetten. Stappen van overgave en verandering. Daarin moet je durven ontspannen, hulp vragen, grenzen stellen, visie ontwikkelen, buiten-de-box denken, aanvaarden en kiezen.
John Ortberg heeft een verfijnde humor, waardoor je soms tot mooie inzichten komt: “… er was toch al niemand die dacht dat je volmaakt was, behalve je moeder misschien.” “… waarop een vriend van mij, die veel slimmer is dan ik, na een aantal pogingen om mij van iets te overtuigen zijn schouders ophaalde en zei: ‘Tja, je kunt een man zonder armen geen bal aangeven’.” ” Je vindt geen vrede door op zoek te gaan naar een meer waar het nooit stormt. Vrede ontstaat wanneer Jezus bij jou in de boot is.” “Als ik geduld nodig heb, zullen er moeilijke mensen in mijn leven zijn…” “Onze gevaarlijkste vijand is niet ziekte, niet het risico om gewond te raken of failliet te gaan. Het is de zonde.” “De rookmelder was mijn vijand niet, de brand was mijn vijand!” “Andere mensen creëren je karakter niet, zij onthullen het alleen maar.”
John Ortberg reikt ook een spiegel aan. Wat ben jij voor type mens? Wat voor vorm past bij jou als het om bidden gaat? Welke mensen kies je uit om je mee te verbinden? Welke kleine dingen doe je om je liefde te tonen aan de mensen waarmee je verbonden bent? Wist je dat blijdschap aanstekelijk is? Hoe open ben jij over de dingen waar je je voor schaamt of waar je bang voor bent? Wat vult jou, wat maakt je leeg? Wist je dat de meeste helden in de Bijbel een baan hadden in de ‘seculiere sector’?
Op bladzijde 285 vond ik een soort samenvatting van wat John Ortberg ons in dit boek wil vertellen: God past je omstandigheden niet aan aan wat jij voor ogen hebt. God maakt gebruik van beroerde omstandigheden om jou te maken zoals Hij voor ogen heeft. En het eind van het boek heeft hij gebruikt om mij en andere lezers uit te dagen om zo je motieven, je gedrag en je doelen te veranderen, dat je iets moet erkennen: God wil dat ik een dreiging vorm voor alle machten van ongerechtigheid, apathie en zelfgenoegzaamheid die onze wereld ervan weerhouden tot bloei te komen. Ik geef dit boek 5 sterren en beveel het net zo hard aan als zijn boek Impact.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Christine Bölz is verliefd en dolgelukkig als Isaac Bauermann ook van haar houdt, ondanks dat ze uit een arm arbeidersgezin komt. Het is niet het einde van de Pruimenboom, maar het begin van het debuut van Ellen Marie Wiseman.
De liefde van Christine en Isaac wordt op de proef gesteld. Hun relatie begint namelijk in 1938 en wordt verboden door de overheid. Ze wonen ergens in Duitsland. Hij is Joods en zij een prachtig voorbeeld van een Arische schoonheid. In de eerste hoofdstukken zijn er nog geheime ontmoetingen, maar het is gevaarlijk om contact te houden en elkaar te helpen. Noodgedwongen verliezen ze elkaar uit het oog. Ondertussen beschrijft Wiseman hoe het is voor gewone Duitsers om in de oorlog verzeild te raken; hoe ze met tegenzin de Hitlergroet brengen, stiekem naar buitenlandse radio-uitzendingen luisteren, met moeite hun eten krijgen, afscheid nemen van hun geliefden die moeten vechten aan het front, geld verdienen door uniformen te herstellen en steeds weer in angst leven vanwege de bombardementen op hun stadje. In de oorlogsjaren die volgen lukt het Christine een aantal keer om Isaac te zien en te helpen, iets waar ze uiteindelijk zelf een hoge prijs voor moet betalen. Vooral als blijkt dat de oorlog niet afgelopen is wanneer Duitsland door de geallieerden wordt bevrijd.
Romans uit de Tweede Wereldoorlog zijn er genoeg. Het lijkt wel of iedereen zijn eigen verhaal eraan toe mag voegen om te kunnen onderstrepen hoe uniek het leed was dat hun is aangedaan. Ook Ellen Marie Wiseman schrijft vanuit een persoonlijke ambitie. Haar moeder groeide op in Nazi-Duitsland en haar opa werd opgeroepen voor militaire dienst. Je leest deze gebeurtenissen in de Pruimenboom. Op een of andere manier voelt het lezen van de Pruimenboom alsof er recht gedaan moet worden aan de ‘gewone’ burgers van Duitsland. Het gezin Bölz is ook slachtoffer van deze oorlog. Daarmee wordt het boek minder uniek. De gebeurtenissen die worden verteld (er wordt sowieso meer verteld dan beschreven) komen in elk oorlogsboek voor. Juist omdat Christine uiteindelijk de kant van Isaac kiest en daardoor komt op plekken die wij kennen uit andere boeken over concentratiekampen. Maar daarvoor had ik ook al moeite met het karakter van de verliefde Christine die heen en weer geslingerd wordt tussen naïeve moed en angst. De schrijfster slaagt er niet in om mij de emoties te laten voelen die zij meegemaakt moet hebben, zo clichématig is alles beschreven.
Voor mij werd de Pruimenboom pas interessant bij de laatste 100 bladzijden, als Christine weer thuiskomt. Meestal houden oorlogsboeken op bij de bevrijding, maar Wiseman laat zien dat de strijd voor gerechtigheid nog lang niet voorbij is en dat die weg ook heel eenzaam kan zijn.
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Recensie
“Het tuinfeest” gaat allerminst over een tuinfeest. Het idee voor een tuinfeest is alleen maar de aanleiding tot de ontwikkelingen die in de roman staan beschreven. En die zijn niet zomaar wat! De schrijfster neemt ons met onvermoeibaar gemak mee in de levens van Alice, haar man David, hun kinderen en kleinkinderen. Door de gedachten en het gedrag van deze heel gewone en toch boeiende mensen te beschrijven, schildert de schrijfster een mooi canvas van onze cultuur met de generationele diepte die bij de personen van dit gezin hoort.
Alice en haar man zijn 40 jaar getrouwd. Hun kinderen kunnen maar niet getrouwd blijven, trouwen internationaal of trouwen niet, maar krijgen toch kinderen. De kleinkinderen zijn op hun beurt behoorlijk in de war over de seriële monogamie van hun ouders. Ook komt breed aan de orde hoe moeilijk het voor verschillende vrouwen in onze cultuur is om zowel kinderen groot te brengen als een carrière te (moeten) maken of in ieder geval een eigen inkomen te hebben.
Het is bijna hilarisch hoe David zich (niet staande) houdt en het is ontroerend hoeveel liefde Alice haar man toont. Het grappige aan dit boek is dat je in iedere persoon wel iets van jezelf zou kunnen herkennen. Hoe onzeker zijn we soms over de te nemen stappen in ons leven en hoe blij kunnen we zijn als iets goed uitpakt of ronduit prachtig wordt.
Hoewel het boek niet christelijk is, heb ik het met belangstelling en plezier gelezen. De schrijfster begrijpt haar cultuur en kan mensen aan het denken zetten over hun persoonlijke keuzes. Een mooie feel-good roman!
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Rachel Kramer gaat met haar vader die wetenschapper is naar Duitsland voor zijn werk. Daar krijgt ze van een vriendin een vreemde vraag: of Rachel haar dochtertje van vier jaar mee wil nemen naar Amerika, omdat ze voor het leven van haar kind vreest, gezien de ontwikkelingen in Duitsland tegenover ‘onvolmaakte’ kinderen. En Amalia is doof, al vanaf haar geboorte. Omdat haar man een hoge positie binnen de SS heeft, weet ze dat hij van zijn dochtertje af wil. Hij wil enkel een perfect nageslacht.
Dit begin leidt tot allerhande ontwikkelingen. In snel tempo verslechteren de mogelijkheden in Duitsland, zodat Rachel niet meer naar Amerika kan. Dan blijkt dat haar vader met Duitsland samenwerkte in eugenetische projecten die niet door de beugel kunnen. Als de Duitsers niets meer aan hem hebben, wordt hij omgebracht. Rachel blijft achter met het idee dat ze enkel een studieobject is, ze hoort dat ze een tweelingzus heeft die in Duitsland is opgegroeid. Al bij haar geboorte is ze beloofd aan de SS-officier waarmee haar vriendin getrouwd was, maar ze weigert dit huwelijk. Dan is haar leven niet meer zeker. Bij alle moeilijkheden krijgt ze hulp van Jason, een journalist. Hij heeft contacten binnen het verzet en zorgt ervoor dat Rachel en Amelia kunnen onderduiken in Beieren.
Dit is een roman waarin werkelijk alles klopt. Het is mooi, ontroerend, vreselijk en ongelofelijk. Ook spannend, niet voorspelbaar. Hoofpersoon Rachel is niet eens een heel sympathieke vrouw, dat maakt het meeleven in het boek heel anders, maar niet minder. Je wordt volledig in het verhaal meegetrokken. De angst die er is over wie je kunt vertrouwen komt als het ware over je heen. De Tweede Wereldoorlog wordt als het ware jouw ‘werkelijkheid’. Zeer geschikt voor zowel mannen als vrouwen die van een goede historische roman houden.
Ik dacht dat ik heel wat wist over de oorlog. Maar dat in de jaren ’30 Amerika en Duitsland samenwerkten in eugenetische projecten om te komen tot volmaakte mensen, daarvan had ik nog nooit gehoord. Juist ook in deze tijd merk je dat in Amerika die wens weer opkomt. Het doet me ook denken aan de wereldwijde abortussen van kinderen die niet volmaakt zijn. In het Westen zijn nog nooit zo weinig kinderen met Down Syndroom geboren als nu. Daarom is dit boek ook een oproep voor de mensen van deze tijd: hoe gaan wij met deze materie om?
Jouw waardering
Geef jouw waardering voor dit boek:















