Boekenmening

Wijsheid voor de vrouw

Dit boek gaat over het Bijbelboek Spreuken, toegepast op vrouwen. Met nadruk stelt de auteur dat de ware wijsheid alleen te verkrijgen is door te leven in de vreze des Heren. Er wordt een hoofdstuk gewijd aan de onschatbare wijsheid en vervolgens komen de ernstige gevolgen van de waarheid aan de orde. Vervolgens worden er zes dingen besproken die wijze vrouwen horen te doen:
Zij kennen de kracht van woorden.
Zij kiezen hun vrienden zorgvuldig.
Zij kennen het geheim van zelfbeheersing.
Zij denken, voelen en willen met verstand.
Zij beschermen hun seksualiteit.
Zij begroten en budgetteren bewust.

Het laatste hoofdstuk gaat over de beroemde vrouw van Spreuken 31. Hier wordt een niet-bestaande vrouw beschreven. Het is een gedicht in de vorm van een acrostickon. Dat houdt in dat elk vers begint met een volgende letter van het Hebreeuwse alfabet. (Net als Psalm 119 dat dezelfde opbouw heeft). Het idee achter dit gedicht is om jonge mannen te laten zien waar ze naar moeten zoeken in een vrouw.

Achter in het boek staan vragen over elk hoofdstuk. Daarom is dit boek uitermate geschikt voor vrouwenkringen of Bijbelstudiegroepen. Het boek is mooi uitgevoerd met een luxe omslag en de hoofdstuktitels zijn in sierlijke letters geschreven.

Tussen paniek en Psalmen

Je eigen boek uitgeven om je verhaal te kunnen vertellen over hoe het is om moeder/ouders te zijn van Gersom, een jongen bij wie al vroeg wordt vastgesteld dat hij autisme heeft en welke steun je dan hebt ervaren door het geloof en de persoonlijke relatie met God, de Schepper, dat doet Gea Bijl in haar boek tussen Paniek en Psalmen.

Met korte stukjes neemt Gea je mee vanaf het moment dat ze zwanger was tot het moment dat Gersom uit huis gaat om onder begeleiding zelfstandig te gaan wonen. Alle ups en downs van een leven met een autistisch kind komen voorbij. Gea Bijl is er heel open over. Als het erop aankomt is zij niet op haar mond gevallen en vecht ze als een leeuw voor haar jong, om te ontdekken wat er mis is met Gersom, om een juiste zorgplek voor hem te krijgen, voor extra steun bij de opvoeding enzovoort. Voor veel ouders van special need kinderen zal dit herkenbaar zijn. Toch zijn er opvallend weinig clichés in haar verhaal te vinden en dat maakt het de moeite waard dat zij het heeft opgeschreven. Ik werd bijvoorbeeld getroffen door het beeld dat Gea gebruikt toen de diagnose autisme werd genoemd. “Het voelde alsof ik tijdens het besef hiervan, als een tablet in een glas water, in hele kleine stukjes uit elkaar viel…Opluchting en gebrokenheid tegelijk… “

Een verhaal lezen van een andere moeder in een zoektocht voor de juiste (psychische) zorg voor je kind is bemoedigend. Vooral omdat Gea laat zien hoe God met Gersom zijn weg is gegaan. Toch is het niet zo dat in elk stukje van de jeugd van Gersom over God en geloof wordt gesproken, dat is ook niet nodig om toch duidelijk te kunnen maken dat God wel degelijk een verschil maakt in dit leven, ook als Hij autisme toelaat of niet geneest. Het wonder is veel meer dat Hij zijn nabijheid laat zien op momenten dat het nodig is, de goede antwoorden, voorbeelden op het juiste moment. In het verhaal blijkt dat uit liedteksten, stukjes uit de bijbel, een woord of een ingeving van jezelf of anderen, visioenen, preken en toch ook gebedsverhoringen. De anekdotes die Gea hierover deelt, raken mij.

De herkenning zorgt ervoor dat je dit boek zo uit hebt. Als je ervaring hebt met kinderen die psychische zorg nodig hebben, dan heb je aan een half woord genoeg om te begrijpen wat er speelt en hoe de paniek voelt die je kan aanvliegen. Aan de andere kant vind ik Tussen Psalmen en Paniek summier voor iemand die weinig weet van autisme. Het verhaal is daardoor niet meer dan waardevolle bemoediging.

Lila

Lila is de hoofdpersoon in het derde boek van Robinson dat zich afspeelt in het plaatsje Gilead. In de twee eerste boeken speelde ze een bijrol, hier leren we haar beter kennen. Dit boek is prima zelfstandig te lezen, ik was zelfs blij dat ik nog niets wist over bijvoorbeeld de dominee van Gilead. Het geheel speelt zich af rond het jaar 1930 in Iowa. Ik las de nieuwe uitgave van 2016 die uitkwam als midprice boek voor 12,50.

Lila is een gecompliceerde vrouw. Vanaf haar jeugd zwerft ze met een groep mensen rond om klusjes te doen en zo wat geld te verdienen. Als peuter had ze al te maken met huiselijk geweld. Dit kon Doll, een rondtrekkende daglonersvrouw, niet aanzien en ze nam het kind onder haar hoede. Lila staat een zwaar jeugdleven te wachten. Tot ze op een gegeven moment in de plaats Gilead een dominee ontmoet die haar aandacht trekt en haar liefdevol opvangt.

De tijd en het perspectief wisselen vaak in het boek. Nu lees je over een getrouwde Lila, dan weer over haar zwervende bestaan. Maar vooral leren we Lila kennen door haar gedachten. Zeer boeiend beschreven door Robinson, het boek doet filosofisch aan. Het leest beslist niet makkelijk, zet aan tot nadenken. Zelf was ik vanaf de eerste pagina geboeid door dit meisje dat ‘gestolen’ werd. Natuurlijk spelen ook relaties een belangrijke rol. Hoe het zwervend bestaan een meisje achterdochtig maakt; altijd een mes op zak om je te beschermen. Ondanks dat komt ze later in de prostitutie terecht, wat ze afschuwelijk vindt. Lila ontbeert veel liefde, dat maakt haar schuchter en wantrouwend; zelfs tegenover de dominee die haar zo veel liefde schenkt.

Marilynne Robinson is in Amerika een heel bekende vrouw. Ze won onder andere de prestigieuze Pullitzer Prize. In Europa kennen we haar nauwelijks, behalve dan door deze drie boeken. President Obama noemde haar de meest interessante Amerikaan en interviewde haar. Hier kun je dit interview zien. Ik hoop nog meer van haar te gaan lezen.

De eerste gijzelaar

J.B. Collins is buitenlandcorrespondent van de New York Times en hij bevindt zich bij een vredestop in het Midden-Oosten als er een aanslag door ISIS wordt gepleegd. Zoals altijd zit je door Rosenbergs schrijfstijl direct midden in de haard van de internationale spanningen. Door vanuit het ik-perspectief te schrijven beleef je de een na andere spannende en soms vreselijke gebeurtenis samen met de hoofdpersonen.

Rosenberg schrijft boeken, maar het lijkt of je een in een filmmarathon zit. Terwijl de oeroude elementen van de romantische liefde en het redden van de wereld door de held in het verhaal zeker worden meegenomen, kun je er niet omheen dat de schrijver de lezer in de werkelijkheid van de hedendaagse Midden-Oosten problematiek trekt. Hoewel de overheden andere namen dragen, stoort dat niet. De gruwelijkheid van wat er in oorlogen gebeurt, wordt vooral aan het eind van het boek duidelijk. De gemeenheid van de loyaliteiten die dwars door het internationaal gebeuren heen lopen, kunnen je ook niet ontgaan. Spionnen, dubbelspionnen, de goeden en de slechten. Ze krijgen allemaal hun plek.

Om zo’n boek te kunnen schrijven, moet je zowel een gewoon mens zijn als wel heel veel kennis van zaken hebben over militairen en hun systemen, politiek, spionage, internationale verhoudingen, eindtijdtheorieën, de islam, het christendom en journalistiek. Dus veel onderzoek doen naar verschillende details (wapens, menselijk gedrag in buitengewone omstandigheden, corruptie en terrorisme bijvoorbeeld).

De gijzelaar is de president van de Verenigde Staten en omdat ik nu eenmaal graag wil weten hoe het afloopt en omdat ik van de ene spannende situatie in de andere rol, blijf ik lezen. Soms word ik dan wel een beetje moe van de hoeveelheid doden die er vallen. Het knapst verweven in het boek vond ik de uiteindelijke analyse van de vindplaats van de president en hoe daar een Bijbelse profeet op een natuurlijke manier een plek in had gekregen.

Kind van de schemering

Nymfa wordt al jaren tot prostitutie gedwongen door Taänak, haar wrede heidense meester. Ze moet mannen versieren en als dat niet lukt, wordt ze in elkaar geslagen. Het leven van haar en haar collega’s Esther en Hagaï wordt op z’n kop gezet door de komst van een rondtrekkende rabbi die wonderen doet. Nymfa wordt geraakt door de ogen van de rabbi als Hij haar aankijkt. Ze ervaart een diepe liefde en is niet meer dezelfde. Ze wil niet meer voor Taänak werken, maar wat hem betreft hoeft dat ook niet meer want hij heeft besloten om haar en Esther aan zijn god Kamos te offeren…

Als de vader van Lazarus en Maria is overleden, doen ze wat ze hebben beloofd: Ze verkopen het huis en vertrekken naar Jeruzalem om hun zus Maria te zoeken, die als klein meisje ontvoerd is. Het lijkt een vruchteloze zoektocht.

Zelden heb ik zo’n indrukwekkende, ontroerende Bijbelse roman gelezen. Hoewel er fictieve personen en gebeurtenissen in voorkomen, heeft de auteur zich aan de Bijbelse lijn gehouden. Ik kon het boek moeilijk wegleggen. Behalve dat het bijzonder boeiend is, heeft de auteur er ook een grote dosis spanning ingestopt.

Geheimtaal

Rese is een vrouw met capaciteiten. Ze is bezig van een oud pand een mooi hotelletje te maken. In haar werk zoekt ze afleiding van de problemen die in haar familie hebben gespeeld. Als Lance bij haar langskomt en zij hem aanneemt als kok, kan haar hotel beginnen.

Dat Lance een verleden heeft en met een reden hier wil werken, weet Rese niet. Het oude pand is in bezit geweest van zijn familie en Lance wil meer te weten komen over zijn voorouders. Zijn oma ligt op sterven en hij wil haar graag vertellen wat er met de familie is gebeurd in het verleden.

Natuurlijk zijn er allerlei ontwikkelingen bij beide hoofdpersonen die het verhaal redelijk boeiend maken. Wel is het voorspelbaar, maar toch wordt het op zo’n manier verteld dat het boek prettig leest en niet verveelt. Eigenlijk is het een gewone liefdesroman, met het bekende patroon van aantrekking – afstoting – aantrekking – problemen – en tenslotte een happy end.

Hoewel liefdesgeschiedenissen niet mijn persoonlijke favorieten zijn om te lezen, heb ik dit boek wel met veel plezier gelezen. Er is echt moeite gedaan om iets meer te bieden dan een romannetje. Dit komt doordat Kristen Heitzmann een ware verteller is. Ze speelt met de personages, er is een uitgebalanceerd taalgebruik en ze neemt de tijd om dingen uit te werken. Dit alles zorgt voor ruim 500 bladzijden leesplezier. Ik las de goedkope uitgave van Barnabas uit het voorjaar van 2016. Voor een tientje heb je dan veel leesgenot te pakken. Heel geschikt voor als je nog op vakantie gaat.

Blijf niet omzien

Liselot verhuist van haar ouderlijk huis op de Veluwe naar een eigen kamer in een grachtenpand in een andere stad. Hiermee hoopt ze alle herinneringen uit haar kindertijd achter zich te laten. Het verleden met haar vader is geen tijd waar ze graag aan terugdenkt. Echter, hij is verongelukt toen haar veel jongere zusje drie jaar oud was. Haar trompet speelde een belangrijke rol in de relatie met haar vader. Maar hoe goed ze ook kan spelen, ze vindt het nog altijd moeilijk en confronterend om het blaasinstrument aan haar mond te zetten.

Liselot begint aan haar nieuwe baan als groepsbegeleider op een schippersinternaat. Het werk gaat haar goed af en ze leert verschillende mensen kennen. Ze kan goed overweg met haar collega’s en leert ook de oom van één van de schipperskinderen kennen.

Hoe mooi de oplossing van verhuizen ook leek, juist deze nieuwe stad, haar werk en alle nieuwe mensen confronteren haar met haar verleden. En hoe meer ze dit verleden probeert te verdringen, hoe meer ze ook de mensen op afstand begint te houden. Dit zorgt ervoor dat Liselot het gevoel krijgt er alleen voor te staan. Uiteindelijk, doordat mensen haar vertellen over hun relatie met God en haar laten zien dat er mensen zijn die om haar geven, begint Liselot te begrijpen dat ze het verleden pas achter zich kan laten als ze zowel God als mensen toelaat tot haar hart.

Het boek bestaat uit 191 bladzijdes. Meer dan de helft van deze vol getypte blaadjes waren moeilijk door te komen. Een boek dat mij boeit en mij helemaal meesleurt in het verhaal, kan ik binnen enkele dagen verslinden. Daarentegen heb ik over dit boek wel enkele weken gedaan. Het grootste gedeelte van het boek gaat over het dagelijks leven van Liselot. Over haar nieuwe kamer, haar werk en de mensen die ze leert kennen. In de loop van het verhaal wordt duidelijk wat er in het verleden gespeeld heeft. Zelf vind ik dat er geen bijzondere dingen gebeuren die ervoor zorgen dat je verder wilt lezen. Het verhaal is soms wat langdradig en saai. Pas veel later begint het verhaal levendiger te worden. Liselot gaat dan op zoek naar antwoorden over haar verleden. Voorzichtig legt ze contact met de broer van haar vader. Ze leert haar autistische neef kennen, die nog meer vragen over haar vader losmaakt. Ook zoekt ze opnieuw contact met de man die negen jaar lang met haar vader heeft samengewerkt, de man die tijdens haar kindertijd eigenlijk een vaderfiguur voor haar is geweest. Dit gedeelte van het boek las wat prettiger weg.

Helaas stopt het verhaal, nadat Liselot in elkaar is gestort omdat ze het allemaal niet meer aankan, nogal abrupt. Waar het begin van het verhaal soms wat korter mocht, had het einde van mij wat langer mogen duren.

De boodschap in het verhaal is wel erg mooi; dingen kunnen een stuk draaglijker zijn als je ze met God deelt. Je kunt veel meer vrede in je hart ervaren als je de dingen in God’s handen durft te leggen. Pas als Liselot God tot haar hart zal toelaten, kan ze het verleden achter zich laten.

Leven in balans

De koorddanser Nikolas Walenda, de eerste mens die de Grand Canyon als koorddanser oversteekt, heeft de auteur geïnspireerd bij het schrijven van dit boekje over balans. Als er iemand in balans moet zijn, is het de koorddanser wel.

Net als de koorddanser blijven we allemaal dicht bij wat ons als kind is aangeleerd al dan niet spelenderwijs of op een andere manier. Of het nu positief is of negatief. Ieder mens heeft - zonder inspraak te hebben gehad – iets meegekregen van zijn ouders. We hoeven niet te doen wat een ander doet, koorddansen bijvoorbeeld. Die heeft de balans gevonden binnen zijn talent. Maar wat goed is voor hem, is niet per se goed voor een ander. Ieder hoeft de balans alleen te zoeken binnen wat hem of haar gegeven is.

Dit is een heel duidelijk boekje over alle facetten van balans in je leven. De auteur grijpt steeds terug op het voorbeeld van de koorddanser, daardoor komt alles heel duidelijk over. De auteur is psycholoog en vanuit een Bijbelse onderbouwing gaat ze op zoek naar antwoorden. Het boekje is vlot geschreven en leest makkelijk.

Lara

Susanne, de ik-figuur en hoofdpersoon, is fotograaf en verloofd met Max. Het gaat niet verder. De relatie is uitgelopen op dwang en zwijgen. Vechten en vluchten. Dat laatste doet Susanne wanneer ze op vakantieveilingen een reis naar IJsland wint voor het bedrag van één euro. Al direct in het begin van het boek wordt ook Lars opgevoerd. Een Nederlander die al een tijdje op IJsland woont en zeer gesteld is op zijn vrijheid. Zijn bankrekening begint zo’n beetje leeg te raken en hij moet op zoek naar een volgende baan. Dat vindt hij bij een autoverhuurbedrijf op het vliegveld bij Reykjavik. Zo ontmoeten Susanne en Lars elkaar. Er ontstaat een boeiende chemie tussen die twee jonge mensen. Intussen zit Max niet stil. Hij ontdekt dat Susanne op IJsland zit en regelt binnen de kortste keren een vlucht. En dan wordt het spannend.

Ik heb dit boek in één dag uitgelezen en dat is eigenlijk zonde. Zodra je een lied in het verhaal tegenkomt, moet je die opzoeken op Youtube en het op je laten inwerken. Dat maakt de verhaalbeleving meer intens. Het was tijdens het lezen van dit boek, dat ik mijzelf op IJsland waande. Het was een heerlijk uitstapje. Het boek vertelt als een film. Aan het eind reflecteert Susanne haar reis: “Het waren maar vijf dagen maar het leek veel langer.” Zo is het ook als je dit boek leest. Je hebt het in een dag uit, toch lijkt het of je een week bent weg geweest.

Het verraste mij, toen de titel van het boek in het boek naar voren kwam. Ik had niet verwacht dat het zou komen en stopte op een gegeven moment met mijzelf af te vragen wat die titel toch zou betekenen. Dat is één van de leuke elementen van het verhaal. Goed getimed. De persoon van Max is ietwat karikaturaal, dat kan storen, maar het kan er ook voor zorgen, dat je je meer kunt inleven in de persoon van Susanne.

Waar liefde woont

Alison Schuyler is de dochter van een gerenommeerde kunstgalerie in Rotterdam. Ze ontmoet op de eerste bladzijde van het boek de liefde van haar leven. Maar de Tweede Wereldoorlog gooit enorm veel roet in het eten. Haar grote liefde is officier bij het Britse leger en zij helpt de familie mee in het verzet door kunstschatten te vervalsen en de echte te verbergen en Joodse kinderen te helpen onderduiken. De jongeman uit een Duitse kunst-liefhebbende familie, die haar als vrouw wil hebben, moet ook zijn dienst vervullen en komt in de top van het leger. Hij is geobsedeerd om Alison als vrouw te verwerven en doet daar alles voor wat in niet-oorlogstijd niet mogelijk zou zijn.

Het is verschrikkelijk hoe Alisons geschiedenis verloopt in de oorlogsjaren na het bombardement op Rotterdam. Zij vervult haar rol als jonge vrouw in het boek met de nodige naïviteit. De mannen in haar leven (haar grootvader, haar vader, haar jeugdvriend, haar butler, haar chauffeur, haar geliefde en man en de Duitser) doen allemaal vreselijk hun best om haar zo veel mogelijk buiten hun activiteiten te houden en haar te beschermen voor het ultieme kwaad. Dat maakt haar wel boos, maar ze kan niet veel doen. Ze is als een pion die heen en weer wordt geschoven en intussen moet zij uitzoeken wie ze zelf het best kan zijn en hoe zij kan handelen.

Er is weinig ontwikkeling in haar karakter. Ze blijft maar twijfelen over de toekomst. Alleen haar grote liefde voor de Britse jongeman zorgt ervoor dat ze op koers blijft.

Het boek geeft een goed beeld weer van hoe de dingen waren in de Tweede Wereldoorlog in bezet gebied en in het geallieerde deel. Dat heeft me geboeid en zal naast de liefdesgeschiedenis en de nodige spannende gebeurtenissen veel lezers boeien. Het verhaal van de Britse geliefde sprak mij meer aan dan Alisons verhaal. Hij staat op bepaalde momenten voor keuzes die ontzettend moeilijk zijn. Dat wordt aansprekend beschreven. Hij is in alles Allisons tegenpool. Hij schijnt geen angst te kennen en gaat met ongelooflijk veel moed door.

Alison heeft blond haar en blauwgrijze ogen, dat wordt meermaals benadrukt in het boek. Het wordt zelfs aangewend als motief voor de Duitser om met haar te willen trouwen, ze lijkt door en door Arisch. Toch is haar grootmoeder Joods, maar dat weet hij niet. De foto op de voorkant van het boek toont een meisje met bruine ogen. Het stoort me dat de uitgeverij niet zorgvuldig een overeenkomend beeld kiest voor de beschreven hoofdpersoon.

16076

Recensie

Jouw waardering

16075

Recensie

Jouw waardering

16074

Recensie

Jouw waardering

16073

Recensie

Jouw waardering

16072

Recensie

Jouw waardering

16071

Recensie

Jouw waardering

16070

Recensie

Jouw waardering

16069

Recensie

Jouw waardering

16068

Recensie

Jouw waardering

16067

Recensie

Jouw waardering