18043

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Ze waren erop voorbereid, maar toch kwamen de Engelsen, de Tommies totaal onverwacht. Lettie, haar moeder, broertje en zusje raken in één nacht alles kwijt en worden meegenomen door de Engelsen die op dat moment (in het begin van de vorige eeuw) in oorlog zijn met de boeren van Zuid Afrika. Ze worden met vele andere vrouwen en kinderen in een concentratiekamp gestopt. Daar maakt Lettie de vreselijkste dingen mee. Zij haalt de moed om door te gaan en niet toe te geven aan de honger, kou en pijn van de slechte behandeling door de bezetters, uit het ’s nachts naar de sterren kijken en terug te denken hoe ze dat voor de oorlog samen met haar Opa deed. Daarnaast leest ze veel in de bijbel en laat ze zich leiden en troosten door Gods woord.
Haar opa, vader en broer vechten in de oorlog en daarom moest zij met haar moeder, broertje en zusje overleven op de boerderij. Dat was niet gemakkelijk maar toch denkt ze er graag aan terug. Die terugblikken maken dat het verhaal voor de lezer compleet is en de gevoelens van haat, woede en angst zo begrijpelijk zijn.
Lettie is 14 en zit volop in de puberteit, ook in het kamp. Ze sluit een haat/liefde verhouding met een soldaat. Iets wat ze verstandelijk niet kan begrijpen maar met haar gevoel wel. Ze is leergierig en leert zichzelf Engels zodat ze met de soldaten kan praten. Door het verhaal van de Engelse soldaat leert Lettie dat er 2 kanten aan de oorlog zitten. Hem zijn goud, diamanten en rijkdom beloofd, geen smerige oorlog in stof en bloed. Hij wil ook graag naar huis, zij ook.
Ze komt haar oom en tante tegen die zich bij de Engelsen hebben aangesloten en ze zet zich in voor de zieken. Dit speelt zich allemaal in 2 jaar af en is een mooi, heftig en indringend verhaal om te lezen. Ik wist wel van de Boerenoorlog in Zuid Afrika maar niet van de concentratiekampen. De schrijfstijl van Boling is prettig door niet te lange zinnen, hij weeft er Afrikaanse woorden in en geeft en klein beetje aandacht aan de scheiding tussen de blanke en zwarte mensen. Het verhaal is zo gedetailleerd dat het een grote oorlog klein en besloten maakt. En dan wordt het een heel persoonlijk verhaal om te lezen.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18042

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Door het toeristenstadje Bend stroomt een rivier waaraan oude en nieuwe huizen staan. Nieuwkomers zoals David & Carole Franklin hebben het oude huis platgegooid en er een prachtig huis neergezet, wat hun succes vertegenwoordigt. Hun buren Liz en Owen Garrett, kijken er jaloers naar, maar sluiten vriendschap, omdat hun levensstijl hen inspireert. Er is nog een buurman, Dan Miller, aan de overkant van de rivier. Iemand met wie Liz eigenlijk geen contact mee meer heeft sinds de dag van het ongeluk in haar jeugd.
Ook nu gebeurt er een ongeluk in het begin van het boek, dat het leven van de buren helemaal overhoop gooit. Daarna verdwijnt het zoontje van David en Carole spoorloos. Terwijl er gezocht wordt naar het driejarige ventje, komen alle relaties onder spanning te staan en is niets meer wat het lijkt.
Gregg Olsen met zijn vaardige pen maakt het ondenkbare enigszins voor te stellen en zet daarmee een thriller neer, waarbij je in een rollercoaster van mensenlevens komt, die vol zelfverwijt zitten of op alle mogelijke manieren hun hachje proberen te redden omdat hun succes op het spel staat. Goed beschouwd laten de vier hoofdpersonen allemaal een donkere kant zien; veel egoïsme, materialisme, schone schijn, leugens, overspel enzovoort. Eigen rechter spelen waarbij het van kwaad tot erger gaat. Dat drank en pillen nodig zijn om de innerlijke pijn te onderdrukken is alleen maar logisch. Dat ze vervolgens helemaal niet betrouwbaar zijn, hoeft ook niet te verrassen.
Het verhaal wordt chronologisch verteld en de lezer weet wat er is gebeurd met Charlie. Een oplettende lezer heeft de zaak eerder opgelost dan de politie en dat is wel een beetje een minpuntje. Gregg Olsen haalt er steeds andere mensen bij met hun eigen verhaal. Het zorgt voor extra vertraging. Dat dit de spanning niet in de weg staat komt door de gewetensvraag, die vanaf het begin over het boek heen hangt en door de titel wordt bevestigd, wat is het laatste wat ze doet? Zal daarmee alles goed komen?
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18041

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Het vergt wat voorbereiding als je de Camino wilt wandelen. Deze pelgrimstocht door Noord-Spanje is bijna 800 kilometer lang en je doet er wel even over, als je hem helemaal wilt doen. Justin zag er beelden van op televisie en dacht: “Dat lijkt me heel tof om te doen,” en vergat daarbij heus niet dat hij überhaupt niet kan wandelen. Hij zit in een rolstoel en is voor heel veel dingen afhankelijk van andere mensen. Hij is de kracht in zijn benen kwijt en met zijn rechterhand kan hij zijn elektrische rolstoel besturen, maar zijn kopje koffie vasthouden is een onmogelijkheid. Toch besprak hij het met zijn beste vriend Patrick Gray. Diens reactie was simpel en direct: “Ik duw je wel.” En zo kwam het dat deze twee mannen na een jaar voorbereiding de Camino gingen “wandelen”. Het verslag hiervan staat in dit boek, maar het is veel meer dan een verslag van de wandeling. Het is een verslag over vriendschap, liefde, enthousiasme, delen, vreugde, verdriet, leven en relaties.
Ik heb dit boek in één adem uitgelezen. Ik heb als het ware samen met hen gelopen, zonder de pijn in mijn benen, het zweet en de tranen. Me warmend aan wat deze mannen meemaken in het contact met elkaar en andere mensen. Het is ongelooflijk wat een doorzettingsvermogen deze mensen hebben, nadat verschillende inwoners van Spanje hen hadden verzekerd dat het onmogelijk was voor hen om dit te doen. Op een reactie na: “Het onmogelijke wordt mogelijk!”
Deze mannen hebben iets gedaan, waarbij de hele vierde Musketiersbeweging verbleekt, en waar de deelnemers een diep verlangen naar hebben. Diepe vriendschap, echtheid, openheid, bereidheid om het hart te delen, hoe beroerd het ook kan voelen op een bepaald moment. Het uiterlijke reisverslag is tegelijkertijd een verslag over de reis in het hart. Maar het wordt nergens mystiek. Het is de harde werkelijkheid en de grote realiteit van dit leven. Hun leven is veranderd door deze pelgrimstocht. Mijn leven is een beetje veranderd door het lezen over deze pelgrimstocht en ik hoop ook dat jouw leven een beetje meer verandert door het lezen van dit boek.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18040

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Sterre werkt als freelancer bij een grote Nederlandse vrouwensite. Ze houdt een boekenblog bij en schrijft ook voor verschillende tijdschriften en websites. In haar blog brandt ze het boek ‘Moord in extase’, van Erik Karst tot op de grond toe af.
Als Sterre na een moeilijke periode door haar hoofdredacteur gevraagd wordt om de feestdagen op Schiermonnikoog door te brengen, twijfelt ze geen moment. Het is voor haar een uitdaging de opdracht uit te voeren die haar gevraagd wordt; dagelijks stukjes op de site zetten over de manier hoe de eilandbewoners de feestdagen doorbrengen.
Onder het pseudoniem Erica heeft Erik haar recensie flink onderuit gehaald. Omdat hij op Schiermonnikoog woont en van het vasteland op weg is naar huis, ontmoeten ze elkaar op de boot. Sterre heeft zojuist een krant gevonden waar een artikel in staat over het boek van Erik. Dat geeft meteen de aanleiding om de degens met elkaar te kruisen, zonder dat ze van elkaar weten wie ze zijn. Als ze zich daarna aan elkaar voorstellen, weten ze na de eerste schrik dat ze voorlopig niet van elkaar af zijn….
Martin Scherstra heeft een vlotte manier van schrijven en weet de lezer meteen al bij het eerste hoofdstuk het verhaal in te trekken. Al is het iets voorspelbaar, dat neemt niet weg dat je als lezer graag wilt weten hoe het verhaal zich verder ontwikkelt. Martin stelt je daarin niet teleur, want hij weet spanning en verrassende elementen in zijn verhaal te verwerken. Dat hij met dit boek de Valentijnprijs 2018 heeft gewonnen, is meer dan verdiend!
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18039

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Laura en Mirthe zijn vriendinnen. Mirthe is vaak stil en teruggetrokken en er lijkt iets vreemds met haar aan de hand te zijn. De ene keer kleedt ze zich op de wc om voor gym en de andere keer heeft ze haar gymkleren alvast onder haar kleren aangedaan. Ook wil ze niet naar het slaapfeestje van Laura. Mirthe houdt iets voor haar vriendin verborgen. Het houdt Laura heel erg bezig en als Mirthe haar eindelijk vertelt wat er aan de hand is, wil Laura hulp voor haar zoeken. Maar daar wil Mirthe niets van weten. Laura mag er met niemand over praten. Dan wordt Laura midden in de nacht door Mirthe gebeld…
Vriendin in nood is een vlot lezende roman voor jongeren. De schrijfster heeft het probleem van Mirthe goed onder woorden gebracht. Ook hoe Laura ermee omgaat, is heel realistisch beschreven.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18038

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Lydia de purperverkoopster is de hoofdpersoon in deze roman van Tessa Afshar, een Amerikaanse schrijfster met Iraanse achtergrond. Deze achtergrond is van invloed op de Midden-Oosterse sfeer in haar boek, dat omtrent het jaar 50 speelt. Zowel de harde en meedogenloze kant van het leven in het grote Romeinse Rijk als de ongekende mogelijkheden binnen datzelfde Rijk komen in het merendeels gefantaseerde leven van Lydia goed tot zijn recht. Het is prachtig om fantasie zo verweven te zien met de geschreven historie. De mensen uit de geschiedenis komen tot leven en spreken tot de verbeelding. Natuurlijk zijn de romantiek en het gevecht tussen goed en kwaad niet ver weg.
Lydia verliest in dit verhaal mede door eigen keuzes, haar totale bestaan: haar huis, haar vader, haar mogelijkheden om te leven. Nadat haar vader is gestorven, dreigt het gevaar om het leven op te geven. Dan verschijnt op het juiste moment Rebekah in haar leven. Lydia besluit haar laatste centen eraan te wagen en neemt Rebekah mee op reis om ergens in Griekenland een nieuw bestaan op te bouwen.
Ondanks de culturele weerstand, de tegenslagen en het trauma in haar hart, bouwt Lydia een bloeiende handel op in Filippi. Natuurlijk is het deel dat ze Paulus ontmoet terwijl ze bij de rivier samenkomen om de God van Israël te aanbidden, bekend. Toch leest dat alsof het voor het eerst gebeurt. Lydia wordt de eerste gelovige in Europa. En daarmee ook een geweldig voorbeeld voor alle Europeanen. Paulus neemt in zijn gevolg een man mee, die als een blok voor Lydia valt. Hij doet er alles aan om haar hart te winnen. Ik kon het boek nauwelijks wegleggen. Prachtig!
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18037

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In dit aangrijpende boek vertelt de schrijfster over haar leven met een narcistische vader. Tegenover de buitenwereld was hij een innemende man. Maar thuis speelde hij een overheersende rol en moest alles gaan zoals hij het wilde. Hij vernederde zijn vrouw en dochters en hemelde zichzelf op. Hij vond zichzelf een geweldige man en dat was hij volgens zichzelf, geworden door naar de kerk te gaan. Door deze uitspraak heeft de auteur God de rug toegekeerd. Ze kreeg een vreselijk naar beeld bij het begrip ‘God de Vader’.
Veel later heeft ze in haar eenzaamheid God gevraagd in haar hart te komen wonen. Ze heeft nu veel steun aan haar geloof en mag ervaren dat deze Vader wél onvoorwaardelijk van haar houdt. Ondanks de nare dingen die de schrijfster meemaakte, is het haar gelukt om toch een stukje humor in het boek te stoppen. Het boek bestaat uit hoofdstukken afgewisseld met gedichten. Prachtige gedichten met een diepe inhoud. Ze zijn het waard om apart uitgegeven te worden.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18035

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Tanja verliest plotseling haar man. Naast het verdriet, komen er heel veel vragen bij haar op die haar in grote verwarring brengen. Haar schoonouders willen niets meer van haar weten en er vallen regelmatig geheimzinnige briefjes op haar mat zonder afzender.
Tanja wil antwoorden op haar vragen en gaat op onderzoek uit. Dit leidt tot een onaangename verrassing waardoor ze opnieuw door een moeilijke periode heen moet. Gelukkig komt het met haar schoonouders weer goed. En dan is daar ook Mike die van haar houdt en er alles aan doet om haar voor zich te winnen. Is Tanja zover om opnieuw de liefde toe te laten in haar leven?
Petra Heckman laat met dit boek zien dat ze een verhaal weet neer te zetten dat de lezer tot nadenken stemt. Ze haalt de diepere waarden van het leven naar boven zoals: onvoorwaardelijke liefde en trouw, de moed om voor jezelf op te komen, vergeving schenken aan degene die je op het diepst heeft gekwetst en open staan om nieuwe kansen in het leven toe te laten. Heel mooi gedaan! De karakters zouden meer uitgewerkt kunnen worden. Alle personages zijn heel gevoelig en emotioneel waardoor het verhaal niet altijd even realistisch overkomt. Het lijdt echter geen twijfel dat Petra de lezer van de eerste tot de laatste bladzijde weet te boeien. En dat belooft wat!
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
18034

Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In dit dagboekje voor in de lijdensweken, komen heel wat Bijbelse vrouwen voorbij, maar zoals het voorwoord zegt: “Het gaat in de serie niet in de eerste plaats om de vrouwen. Het gaat om Hem bij Wie je deze vrouwen ontmoet: Jezus.” Ik ben verbaasd om in een van de eerste citaten ‘de heilige verliefdheid op Hem’ genoemd te zien door iemand uit onze kerkgeschiedenis die veel genoemd wordt in de orthodoxere kringen uit de lappendeken van gelovigen in ons land. Dat is een verfrissende ervaring.
De taal van dit dagboek is een tikje ouderwets. De inhoud is per lijdensweek opgedeeld in hoofdstukken, zoals: Vrouwen onder het oude verbond ontmoeten; Het nieuwe verbond in Jezus’ bloed, Vrouwen bij Jezus ontmoeten, Christus’ heerlijkheid ontmoeten. Er wordt niet alleen uit de Bijbel geciteerd, maar ook uit de catechismus en het avondmaalsformulier. En ter illustratie zijn wat citaten opgenomen van oude kerkleiders uit de 17e eeuw en wat andere geleerden.
Het verbond, het bloed en het kruis staan centraal in dit boek. Het wonder van de overgave van Gods Zoon om mens te worden en voor de zonde van de mens te lijden en te sterven. De heerlijkheid van Jezus in deze weg om de mensen te verlossen wordt daarbij uitgewerkt. En de enormiteit van de schuld die mensen hierdoor hebben. Een illustratieve verzuchting van Abraham Hellenbroek geeft dat aardig weer.
Hoe zijt Gij zo vernederd, o, Allerhoogste
Hoe zijt Gij zo gegeseld, o, Allerrechtvaardigste
Hoe zijt Gij zo mishandeld, o, Allerheerlijkste
Hoe zijt Gij zo vervloekt, o, Allergezegendste
Hoe zijt Gij zo mismaakt, o, Allerschoonste
Hoe zijt Gij zo veracht, o, Allerwaardigste?
Wee mij, dat ik U zoveel arbeid gemaakt heb door mijn zonde,
zo vermoeid heb door mijn ongerechtigheid.
Pasen, op de laatste bladzijden van dit boek, heeft ook deze kleur gekregen. Niet het diepe verlangen en de passie voor Jezus’ heerlijkheid in je leven is hier de climax, wat je zou verwachten uit eerdere uitwerkingen van de teksten, maar de troost dat je zonde verzoend zijn en Jezus zich uit genade jouw lot heeft aangetrokken. Wat het concreet betekent voor je leven nu, komt niet aan de orde.
Ik zou dit boekje willen aanbevelen aan de vrouwen aan de andere kant van het spectrum van de christenen in Nederland om kennis te nemen van het effect van de Bijbelse boodschap binnen de orthodoxe kringen en stil te staan bij de betekenis van Jezus’ kruisdood.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Recensie
Dit boek speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. Dit boek heeft twee verhaallijnen over Mentje en Tinus, die uiteindelijk bij elkaar komen.
De 9-jarige Mentje uit Nunspeet wordt opgevangen in het Pas-op kamp in Vierhouten, nadat haar vader door de Duitsers meegenomen wordt. Dit omdat hij Joodse mensen verborgen gehouden heeft. Haar moeder is al eerder overleden.
Tinus woont in Zuid-Afrika en gaat het Engelse leger in om als parachutist veel geld te gaan verdienen om zodoende de verloren gegane 'familie' boerderij terug te kopen.
Mentje maakt vreselijke dingen mee in het kamp, maar blijft vertrouwen, dat ze haar vader weer terug zal zien. Als het verzet vreest voor ontdekking van het kamp, wordt ze naar haar enige familielid, een tante in Arnhem, gestuurd. Daar wordt ze min of meer gedoogd, maar uiteindelijk blijkt ze toch wel een uitstekende hulp te zijn, zeker ook voor twee parachutisten, waaronder Tinus. Zij raken gewond bij de slag om Arnhem.
Na de oorlog wil Tinus uit dankbaarheid voor het redden van zijn leven graag dat Mentje naar zijn boerderij komt. Haar tante staat erop dat ze gaat. En Mentje vertrekt zeer tegen haar zin met de boot naar Afrika. Eigenlijk ziet ze het leven helemaal niet meer zo zitten.
Tinus is vriendelijk, maar zijn opa en oma die ook op de boerderij wonen, zijn nors en afstandelijk. Ook al wil Tinus het beslist niet hebben, toch gaat Mentje een vriendschap aan met de bijwoners en komt ze achter een groot geheim.
Dit prettig leesbare boek gaat, ondanks de oorlogsverschrikkingen, over doorgaan na moeilijke perioden, ook na persoonlijke verliezen en ontdekken dat het leven toch nog de moeite waard kan zijn. Wel vind ik wat merkwaardig wat Mentje als 9 à 10 jarige allemaal bedenkt en doet. Ik snap dat ze volwassener denkt door wat ze allemaal meemaakt, maar wat ze doet en bedenkt is soms wel erg bijzonder.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:













