Boekenmening

Creatief schrijven voor copywriters

De titel van dit boek vertelt precies wat het is en dat is geweldig. Geen geleuter over creativiteit maar gewoon recht voor zijn raap hoe je creatieve teksten voor marketing-doeleinden maakt. Om het nog duidelijker te maken beschrijft Ishak in de hoofdstukken 2.3 en 2.4 precies wat je niet in dit boek kunt vinden. Dus: werkelijk en puur: de schrijftechniek voor louter en alleen maar copywriters; marketeers; reclamemensen en marketeers via alle soorten media. Wat is Roys grote geheim? Hoe komt het dat hij succes heeft en dat zijn inspiratie nooit opdroogt? Dat kan niet alleen zijn enthousiasme zijn of zijn liefde voor het vak. Hoewel die ook van de bladzijden spettert. Het is een prachtig set van technieken in combinatie met out-of-the-box denken. Maar vooral toch techniek. Waarbij stijlfiguren een leidende rol hebben. Hij noemt er heel veel in hoofdstuk 4.4 en 5.7, geeft voorbeelden en tips.

En bovenal: oefenen, oefenen en oefenen. Uit zijn boek blijkt de enorme waarheid: inspiratie is 98 procent transpiratie. Iedere keer als je bezig gaat met je teksten, leg je dit boek opengeslagen naast je en ga je keihard aan de slag met het schrijfproces. En, zegt hij: “heel doeltreffend: begin bij het eind van het proces, de afsluiting”. Door er zo mee bezig te zijn ontdek je ook, waarom hij deze praktische tips geeft. Roy Ishak is een man van de praktijk. Tegelijk durft hij dwars door zijn boek heen open te zijn over zijn eigen ontwikkeling en het is heel gaaf om zijn leerstof direct daarin uitgedrukt te zien in een zin als: “Voor Sophie had ik dromen, sinds Sophie heb ik doelen.” Hoe mooi is dit parallellisme! Hij erkent dat wij allemaal andere mensen nodig hebben om tot resultaten te komen, die een fundament hebben in onze creativiteit. Geniaal! Maar aan deze prachtige zin gaat een denk- en schrijfproces vooraf.

En ja, ik denk ook een beetje dat je niet voor niks reclameschrijver wordt. Deze man is een lefgozer, die zijn kop boven het maaiveld durft uit te steken. Soms steekt dat een beetje, zoals bij de eerste zin van zijn voorwoord: “God, wat mis ik je!” Door die zin had ik eerst zin om het boek in de vuilnisbak te smijten, gedreven door mijn geprikkelde kaders. Toch werd ik nieuwsgierig, naar de man die grenzen opzoekt en het risico wil lopen dat hij mensen voor het hoofd stoot. En hij legt prima uit in de hoofdstukken 5.8.3-5.8.7, waarom je dat zou kunnen doen. Ik kies er dan voor om de uitstekende lessen te volgen en mijn eigen ethiek leidend te laten zijn.

Bruidsjurk op zolder

Pam en Jack zijn al sinds de middelbare school een stel. Ze doen leuke en sportieve dingen met elkaar. Ze zijn druk bezig met de voorbereidingen voor hun bruiloft die in de meivakantie zal plaatsvinden. Het uitzoeken van een bruidsjurk is een feest op zich en elke morgen geniet Pam ervan als ze de jurk aan de kast ziet hangen.

Dan gebeurt het ongelooflijke: Jack verbreekt de relatie. Hij belooft alles af te zeggen en laat Pam vol vragen, boosheid en verdriet zitten. Haar wereld is ingestort. Waarom laat God dit toe?

Omdat de huwelijksreis naar Egypte niet doorgaat, boekt Pam een reis naar Marokko. Het is een reis voor alle leeftijden maar Pam blijkt de jongste te zijn. De anderen zijn allemaal vijftig-plus. Behalve de reisleider, hoewel hij veertig lijkt, is hij achtentwintig. Aanvankelijk baalt Pam ervan dat ze met een – in haar ogen - groep bejaarden op reis is, maar gaandeweg vindt ze aansluiting bij verschillende mensen.

Behalve dat ze het uiteindelijk een mooie vakantie vindt, ontdekt Pam dat er toch wel het een en ander aan de relatie van Jack en haar ontbrak.

Net als de andere boeken van Janny den Besten, leest dit boek als een trein. Ze kan zich heel goed inleven in de personages en de diepgang ontbreekt niet. Jammer dat de term ‘gestoorde bejaarden’ in de gedachten van Pam opkomt. Hoewel het begrijpelijk is dat iemand van haar leeftijd dat denkt, had een andere term gebruikt kunnen worden bv. saaie bejaarden. Gestoord vind ik kwetsend.

Zwarte zwanen

In het negentiende-eeuwse Engeland waren de straffen voor relatief kleine vergrijpen hoog. Het stelen van een brood vanwege de honger, kon je voor jaren in de cel brengen. Niet alle ‘kleine criminelen’ werden opgesloten. Duizenden van hen werden verbannen naar de kolonie Australië.

‘Zwarte zwanen’ van Hope Adams gaat over het transport van tweehonderd vrouwen naar dat verre oord. Deels is het gebaseerd op historische feiten. In het verhaal wordt midden op zee een moord gepleegd. Die is ontsproten aan de fantasie van de auteur. Het onderzoek naar deze misdaad speelt een grote rol in de roman. Voor doorgewinterde lezers van detectives is het plot wat te eenvoudig. Ook is het verhaal hier en daar duidelijk wat geromantiseerd. Ik vrees dat de werkelijkheid harder was dan hoe ze wordt beschreven.

Dat neemt niet weg dat het een interessant boek is. Ook door de manier waarop het leven in de micro-samenleving op het schip wordt weergegeven. Er ontstaan vriendschappen, er is zelfs liefde maar ook gekte en afkeer. Qua structuur zit de roman goed in elkaar. Stukjes uit het heden en uit het verleden worden afgewisseld en dat pakt goed uit.

Sameena

In mei 2021 is er een artsencongres over mensenhandel, waarbij Sameena van der Mijden haar verhaal doet. Als adoptiekind uit India komt zij naar Nederland in een christelijk gezin in Tiel. Haar ouders scheiden als ze zeven jaar is. Ze gaat naar de havo en valt in handen van de afschuwelijke loverboy Dennis, die haar twee jaar lang dwingt in de prostitutie te werken. Door diepe dalen heen gaat zij zichzelf doelen stellen, zoals het toch halen van de havo en een HBO-opleiding tot verpleegkundige volgen. En hardlopen, ook ’s nachts, waarin ze steeds hoger doelen stelt: van een kilometer, een halve marathon en daarna een hele, wordt zij Nederlands kampioene ultrarun op de honderd kilometer. Zelfs een vijfhonderd kilometer loop en in juni 2021 in tien dagen duizend kilometer. Het boek is een echte pageturner. Hoe iemand uit een volkomen hopeloze situatie zich een weg naar boven vecht om eruit te komen. Voor iedereen, ook wie zelf in een dal zit is het een aanrader. Sameena houdt ook lezingen over haar verhaal.

De Goede Herder

Dit geschenkboek is zo opgebouwd, dat aan elke regel uit psalm 23 een hoofdstuk is gewijd. De auteur vertelt rondom elke zin zijn gedachten. Concreet wordt eerst verteld over de taak van de herder. Bijvoorbeeld: schapen zijn bang voor een waterstroom omdat ze door hun dikke vacht kunnen verdrinken. Daarvoor is de herder nodig. En dan vindt steeds een ‘vertaling’ plaats naar mensen en Jezus als herder. Vraag of je zomaar het gedrag van schapen op mensen mag projecteren. Sommige uitingen van de auteur zijn voor discussie vatbaar: “Mij zal niets ontbreken” mag je ook volgens hem lezen als: “Ik mag erbij zijn, je bent deel van Gods familie”. Psalm 23 was de enige psalm die ik drie keer daags bad, toen ik zelf in een dal zat. Het spoort aan de kleine zegeningen van elke dag te zien en te waarderen. Niet voor niets is het de meest populaire psalm. Verder op internet lezend, kwam ik het mooie initiatief van Wilkin en zijn vrouw tegen: Pan da Vida, 42 restaurants voor kinderen in Peru. Ik ben meteen donateur geworden.

Vijftig kenmerken van farizeeën

In negentig bladzijden beschrijft de auteur vijftig kenmerken van farizeeën. Hij gebruikt daarvoor telkens een van de uitspraken van Jezus over de farizeeërs. Het boek heeft als ondertitel: hypocrisie, huichelarij en schijnheiligheid in de kerk ontmaskerd. Juist bij ambtsdragers komt dit vaak voor. Het is een actueel thema en o, wat is het herkenbaar in het dagelijks leven, niet alleen in de kerk, maar ook op andere plekken waar mensen samenkomen. Natuurlijk spoort het boek ook aan om de eigen schijnheiligheid te ontmaskeren. Want zo stelt de auteur: je bent pas vrij van huichelarij en hypocrisie als je voor honderd procent op Jezus lijkt, uiteraard alleen maar iets om een leven lang naar te streven, maar niet haalbaar. Een goed boek om te lezen en je eigen leven te overdenken. Het kost 7,50 euro.

Eenvoudig leven

Een econoom, een journalist en drie theologen hebben dit Bijbelstudieboekje samen geschreven. En ik ben ervan overtuigd dat het de moeite loont. Als je met je kring dit boekje doorwerkt, krijg je vanuit de Bijbel en de huidige leefsituatie op aarde praktische vragen, goed onderwijs, duidelijke uitleg, mooie stimulansen om goede stappen te zetten en stof genoeg om er met elkaar over te praten.

“Overdaad en overmaat doen pijn,” lees ik in een van de toegevoegde ‘groene verhalen”, sterker nog, denk ik erachteraan, het is dodelijk op de lange termijn, zowel voor degene die zich ermee bezighoudt als degene van wie geroofd wordt om die levensstijl in stand te houden.

En daarmee zit je direct bij de kern van het boek. Je kunt er niet omheen en de quote van Rabbi Tarfon (tweede eeuw na Chr.) op het opdrachtblad voordat je de inhoud kunt opslaan is duidelijk: “Het is niet aan jou om de taak te volbrengen, maar je hebt ook niet het recht ermee te stoppen.” De urgentie van verandering van levensstijl en denken om de wereld en de mensen om je heen, wordt hiermee wel duidelijk. Aan de andere kant:

“We zijn de eerste generatie die weet dat we de wereld aan het vernietigen zijn.” Door deze openhartige constatering wordt de lezer weinig vrijblijvendheid gelaten. Kiezen we voor het Goede en het Leven? Durven wij als Christen in te gaan tegen de cultuur van de dingen? Aanbevolen voor elke kring in elke kerk of christelijke gemeente.

Pleisterplaats op zee

Pleisterplaats op zee zegt een roman te zijn op de omslag. Om meer redenen geloof ik deze genrekeuze niet. Ik kan er verschillende redenen voor aanreiken: - de dialogen zijn verhandelingen vanuit eenzelfde vooronderstellingenpakket. Gijs en Mendina hebben geen eigen karakter en er vindt ook geen karakterontwikkeling plaats. Het boek begint met een verhaal over hoe Mendina’s voorgeschiedenis eruitziet. Het wordt kleurloos verteld, als een feitenrelaas. Dit zou al een hele roman kunnen zijn. Daarna begint het geheel van de twee geschiedenissen van Ben, die een ramp meemaakt en die van Mendina en Gijs die op een onwerkelijke manier met elkaar praten en voortdurend allerlei dingen bespreken waarbij de lezer al gauw de draad kwijt is. Waar gaat dit werkelijk over? Echt geen idee. Het is een mengsel van complottheorieën en pseudowetenschappelijke termen die de echtelieden naar elkaar beweren. Het is geen echt gesprek. Het boek omvat een bij elkaar gepropt geheel van verhalen, monologen en overwegingen waar niet echt verhaal in zit. Mendina praat vanuit een soort alwetendheid die eng aanvoelt. Er zijn meer elementen. Door het hele boek heen worden songtitels genoemd, met de naam van de band of de zanger die ze gezongen heeft. Het werkt niet versterkend voor het mogelijke verhaal omdat er niks bij wordt uitgelegd en het is allemaal veel te veel van hetzelfde. Uiteindelijk komen de dobberende drenkelingen en de doelloze dwarsdenkers bij elkaar en vervolgens vertellen ze elkaar allerlei verhalen. Ik weet niet precies hoe deze verhandelingen ertoe bijdragen dat de personen in het boek heling van hun verlies ondervinden zoals in de recensies wordt gezegd. Door de als los zand aan elkaar hangende alinea’s kreeg ik het niet voor elkaar om het boek van begin tot eind door te lezen. Ik verloor alle belangstelling omdat er geen enkele bocht werd gemaakt. Het is een lange rechte weg vol modderige litanie.

Een beker koud water

Wie de stad Londen bezoekt zal in veel gevallen rondlopen op Trafalgar Square. Vlakbij dat beroemde plein staat een monument dat is gewijd aan de Britse verpleegster Edith Cavell, die in de Eerste Wereldoorlog in het door de Duitsers bezette België werkte en daar hulp verleende aan geallieerde soldaten. Ook aan Duitse soldaten trouwens.

In 1915 werd ze opgepakt en ter dood veroordeeld.

‘Een beker koud water’ gaat over deze moedige vrouw. Het boek oogt als een roman maar is (vooral) een biografie. Daar is natuurlijk niets mis mee maar de lezer die hoopt dat het verhaal vooral over Edith Cavell in oorlogstijd gaat, zal worden teleurgesteld.

Daarover gaat alleen het laatste gedeelte van het boek. Haar hele leven passeert de revue. Edith Cavell wordt getekend als een liefdevolle en gelovige vrouw die zich laat inspireren door onder andere de beroemde Florence Nightingale.

Het slot van het boek is ontroerend. De laatste woorden van de moedige Edith, voor het vuurpeloton, waren: ‘Nu ik hier sta, in het licht van de Heer en de eeuwigheid, besef ik dat vaderlandsliefde niet genoeg is. Ik moet ook geen haat of bitterheid voor wie dan ook voelen.’

Een vreemdeling op Wyndcliff Hall

Het verhaal begint met een proloog waarin het leven van Evelyn compleet verandert. Haar moeder gaat weg en laat haar achter bij haar grootvader op Wyndcliff Hall. Twaalf jaren verlopen rustig en Evelyn blijft hoop houden op een hereniging met haar moeder. Dan komt de erfgenaam van de landheer, Liam, ineens opdagen. Deze neef is een vreemdeling in het dorp en op het landgoed en zet alle verhoudingen op scherp. Evelyn en Liam hebben een goed contact en door onverwachte gebeurtenissen komen ze voor een keuze te staan. Kiezen ze voor familie, de dorpsbewoners, het landgoed of voor elkaar? Een heerlijk romantisch en bij vlagen spannend verhaal is dit derde verhaal van Sarah Ladd dat zich in Cornwall afspeelt.

Het was voor mij het eerste boek dat ik las in deze serie en het is prima los te lezen. De schrijfstijl van Sarah Ladd verraste mij. Daarom heb de eerdergeschreven romans: De gouvernante van PenWhyte Hall en Te gast op Lanwyn manor op mijn wensenlijst staan.

Sarah Ladd heeft meer romans geschreven over de Regency periode en op het moment dat je leest over de omgeving, de jurken, de sfeer en vooral ook de cultuur en hoe mensen met elkaar omgaan geeft zij de lezer het gevoel dat ze zich helemaal heeft ingeleefd in de sfeer en de personages.

Ze brengt een onbekend stuk geschiedenis naar voren, ze neemt de hoofdpersonen en de lezer mee naar de wereld van de schipbreuken, al dan niet veroorzaakt door de natuur of door smokkelaars. Dit zorgt ervoor dat een heel romantisch boek ineens best wel spannend wordt. Mooi beschreven hoe Evelyn ontwikkelt met betrekking tot familierelaties. Haar moeder speelt hierbij een karakteristieke rol.

Hoewel de romance wat lang op zich laat wachten maakt de onverwachte spanning in dit boek veel goed en nodigt het uit om door te lezen. Een christelijke roman voor liefhebbers van boeken over de Regency periode.

202273

Recensie

Jouw waardering

202272

Recensie

Jouw waardering

202271

Recensie

Jouw waardering

202270

Recensie

Jouw waardering

202269

Recensie

Jouw waardering

202268

Recensie

Jouw waardering

202267

Recensie

Jouw waardering

202266

Recensie

Jouw waardering

202265

Recensie

Jouw waardering

202264

Recensie

Jouw waardering