Boekenmening

Voor de leeuwen

In 605 voor Christus wordt Jeruzalem geplunderd door Babylonische soldaten. Abigaïl kan op het nippertje ontsnappen en wordt meegevoerd naar Babylonië. Daar maakt ze kennis met Daniël en zijn drie vrienden. Ze wordt Daniëls dienstmeisje en raakt bevriend met Mert, het Egyptische dienstmeisje van een van de vrienden.

Als de liefde tussen Daniël en Abigaïl opbloeit, verliezen ze elkaar uit het oog. Abigaïl komt in een heidense tempel terecht.

Deze boeiende roman dompelt de lezer onder in de tijd van Daniël. Op een realistische manier worden de gebeurtenissen van de mannen in de vurige oven en Daniël in de leeuwenkuil beschreven. Het verhaal van Abigaïl is fictief maar heel boeiend.

Vanuit haar perspectief staat het in de ik-vorm, vanuit Daniëls perspectief staat het in de derde persoon.

De naam Jahwe staat op de achterflap als Yahweh beschreven. Na een passage dat Daniël en zijn vrouw zeggen dat Jahwe op de eerste plaats staat, staat dat Daniël zijn vrouw aanbad. Dat is een beetje ongelukkig vertaald, er had beter kunnen staat dat Daniël zijn vrouw adoreerde.

Het verhaal begint met het schrift op de muur bij koning Belsassar. Dan gaat het terug naar de jeugd van Abigaïl en afwisselend springt het van het heden naar het verleden. Dat leest een beetje lastig.

Jippie, vakantie!

Deel 9 uit de Jens en Jolien-serie.

Jens en Jolien verheugen zich enorm op de zomervakantie in Oostenrijk. Tot hun teleurstelling gaat het niet door omdat papa zijn voet heeft geblesseerd. In plaats daarvan gaan ze naar een vakantiepark in Het Gooi. Vandaaruit zullen ze de omgeving verkennen op de fiets. Jens en Jolien vinden het maar niets, fietsen is toch saai?

Ze maken veel pechdingen mee en Jens krijgt het idee om de pechdingen te tellen. Als ze tien keer pech hebben mogen ze als beloning een dagje naar het klimbos. Als de vakantie bijna om is, hebben ze nog maar negen keer pech gehad. Gaat het dagje klimbos nu wel door?

Een vlotlezend kinderboek over de avonturen en de humor van de tweeling Jens en Jolien. Tevens staan er weer leuke weetjes in uit de geschiedenis van verschillende plaatsen.

In het spoor van de Geest

Dit dagboek is voor de tijd van Pasen naar Pinksteren. Deze tijd duurt vijftig dagen en dit dagboek bereidt je voor op de komst van de Heilige Geest, wie Hij is en wat Hij doet. Het dagboek is geschreven door dominee Vreugdenhil, predikant in Gouda. Hij heeft gewerkt in Chili en heeft daardoor veel nagedacht over het werk van de Heilige Geest en de realiteit van kwade machten.

Dit dagboek heeft een duidelijke structuur. Elke dag heeft zes onderdelen die terugkomen en de lezer bij de hand nemen. Na de introductie is er een aanwijzing waardoor je stil kunt worden. Mooi dat deze stap erin is gezet. Dit maakt je bewust dat je niet zomaar even wat leest, maar er ook bij betrokken moet worden om wat je leest te laten doordringen tot je geest. Deze vertraging is er ook door een leesvraag te zetten voordat je het Bijbelgedeelte gaat lezen. De lezer weet dan al waar hij op moet letten als het Bijbelgedeelte wordt gelezen. Elke dag heeft ook een uitgebreide overdenking. De schrijver deelt daarin van zijn eigen ervaringen en er wordt veel uitgelegd. Aan het eind van de overdenking is er een toepassing in de vorm van een vraag om over na te denken of een concreet punt om voor te bidden. Ten slotte is er bij elke dag een kort gebed uitgeschreven en een lied, waarbij verschillende liedbundels zijn gebruikt.

De eerste dagen komt het onderwijs over de Heilige Geest van Jezus uit het Johannesevangelie, de hoofdstukken 14 tot 16. Vanaf dag 11 gaat het boek verder met Handelingen. Daardoor komt het verhaal van Pinksteren al ver voor Pinksteren aan bod. Dit lijkt raar, maar de schrijver ziet het boek Handelingen als het boek Handelingen van de Geest. Bij Hemelvaart en Pinksteren zijn er toepasselijke lezingen en de dagboekteksten staan stil bij deze feestdagen. Bij Pinksteren wordt er gewezen naar wat je eerder hebt kunnen lezen. Het geeft verdieping omdat je in deze vijftig dagen veel gelezen en toegepast hebt over de persoon en het werk van de Heilige Geest en daardoor weet wat je viert met Pinksteren. Al met al ziet het er mooi verzorgd uit en biedt dit dagboek een houvast om meer te leren over de Heilige Geest.

Rondom het kruis

Jezus zal worden gekruisigd door mensen die wel zien, maar niet begrijpen.

Een auteur schreef voor elke lijdensweek zes meditaties met een vraag aan het eind. Vanuit verschillende perspectieven wordt een meditatie geschreven.

Johannes, Petrus, Pilatus, soldaten, Joden, Nicodemus en Jozef van Arimathea, Maria Magdalena.

Bij elke dag staan er een of meerdere Bijbelteksten en vervolgens wordt daarop ingegaan vanuit het perspectief van de betreffende persoon/personen. Het is een geschikt boekje om elke dag in de lijdenstijd uit te lezen.

Geboortelot

Het thema van ‘Geboortelot’, voor zover ik weet de eerste historische roman van Anita Larkens is zonder meer boeiend. Ze schrijft over gewone vrouwen in de negentiende eeuw en hun harde levens. Jannetje is de dienstmeid van een sympathieke dominee. Bouwina is landarbeidster. In het begin van de roman hebben die twee niets met elkaar te maken, maar gaandeweg het verhaal verandert dat. Eerlijk gezegd kon ik niet zo makkelijk in het boek komen. Het voortdurend veranderende perspectief wekte enige bevreemding, en de beschrijving van op zich aangrijpende gebeurtenissen is behoorlijk zakelijk en soms zelfs bijna opsommend. De auteur schrijft niet zozeer vanuit de personages, maar vooral over hen. Er gebeurt veel in de levens van de vrouwen. De leefomstandigheden waren voor de gewone man nogal belabberd. Er was een enorme kindersterfte en ook als je je jeugd wist te overleven, waren er voortdurend dodelijke ziektes, zoals cholera. Het werk was zwaar, de lonen laag. En vrouwen kregen vaak nog net wat meer voor hun kiezen dan mannen.

Al hadden die het ook niet makkelijk. Zo gaat een deel van het boek over een jongen die al op zijn negende (!) in de gevangenis belandt.

Voor mij was niet het verhaal, maar de historische informatie het interessantst aan dit boek.

Bommel en de Bijbel

Klaas Driebergen heeft zijn afstudeerscriptie Bommel en de Bijbel Bijbelse intertekstualiteit in de Bommelverhalen van Marten Toonder, bewerkt tot een uitstekend boek als je meer wilt weten over hoe in de verhalen van Marten Toonder gespeeld wordt met uitdrukkingen in de Nederlandse taal en woorden en verhalen in de Bijbel. Ik ben blij dat de schrijver eerst iets vertelt over het denken in het leven van Marten Toonder. In dat kader plaatst hij de verhalen over Tom Poes en Olie B. Bommel en laat zien hoe hij gebruik heeft gemaakt van de taal. Tegelijk laat hij zien dat Marten Toonder door gebruik te maken van die taal parodieën schreef op ontwikkelingen in de maatschappij of misstanden in de maatschappij op een milde manier aan de kaak stelde. Een paar verhalen zijn geënt op Bijbelse ideeën, poëzie, geschiedenissen of verhalen. Het heeft de Nederlandse theologische en literaire wereld niet onberoerd gelaten.

Onder andere het verhaal De grote Onthaler heeft stof doen opwerpen. De schrijver laat zien hoe elementen uit onze taal en cultuur zijn verwerkt in die verhalen en hoe gebruik is gemaakt van de teksten in Bijbel en cultuur. Driebergen legt aan het begin uit hoe deze vormen van gebruik heten: parodie, allusie, constructieve en destructieve functies van de intertekstualiteit en hij noemt vier verschillende functietypen van de intertekstuele relaties. “De zelfkant is een van de mooiste voorbeelden van Bijbelse intertekstualiteit binnen het Bommeloeuvre”, zegt de schrijver. In dit verhaal levert Marten Toonder impliciet commentaar op het boek Job en ook op de gangbare christelijke visie erop. Het is tegelijk een verhaal waarbij meer spirituele en wijsgerige invloeden zijn aan te wijzen. Als je een liefhebber bent van de Bommelverhalen en de Bijbel goed kent is dit zeker een boek om kennis van te nemen. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Het boek bestaat uit twee delen: Het eerste deel bevat een algemene inleiding en een hoofdstuk over Toonders levensbeschouwing. Dan iets over de Bommelverhalen en hoe de schrijver er zelf tegenaan keek, daarna volgt een overzicht van de manier waarop de Bijbel en het christendom in de Bommelverhalen voorkomen. In het tweede deel geeft Driebergen elf verhaalbeschouwingen waarbij hij dieper ingaat op de verhalen waarin de Bijbel en het christendom een grotere rol spelen. En natuurlijk ontbreken de literatuurlijst en de lijst met noten en een beknopte biografie van Marten Toonder niet alsook registers van de Bommelverhalen en Bijbelboeken.

Dochter van Jesaja

Het leger van Israël nam tweehonderdduizend vrouwen en kinderen uit Juda als gevangenen mee naar hun stad Samaria.

Hiermee begint het verhaal van Ishma, een klein meisje dat met haar vriendin Yaïra als buit wordt meegevoerd. Beiden komen terecht in het huishouden van de profeet Jesaja. Door alle ellende heeft Ishma niet meer gepraat.

Hizkia’s broer wordt aan Moloch geofferd door koning Achaz. Hij raakt zijn spraakvermogen kwijt en als Ishma hem ontmoet, krijgen ze beiden hun stem weer terug. Ze raken bevriend en krijgen samen les van meester Jesaja.

Later adopteert Jesaja Ishma en noemt haar Chefsiba (afgekort Siba): tot vreugde van de Heer.

Als Hizkia koning wordt, is hij inmiddels getrouwd met Siba. Hij zuivert het land van de afgoden en heropent de tempel.

Siba krijgt meerdere miskramen en ze vraagt zich wanhopig af of ze Hizkia een troonvolger kan schenken. Uiteindelijk krijgt ze die na Hizkia’s ziekte en genezing.

Dit is een boeiende roman over het leven van Hizkia en zijn vrouw en Jesaja. De lezer kan zich goed identificeren met Siba. Hier en daar is het een beetje langdradig, maar het boek zit goed in elkaar en geeft een interessante inkijk in het leven van die tijd.

Hallel, de schoondochter van Jesaja, stierf een jaar na de geboorte van haar derde kind toen ze haar vierde kind trachtte te baren. In die tijd zoogden ze de kinderen tot hun vierde of zesde jaar en werden ze doorgaans niet zwanger in die tijd.

Heel mooi wordt de nabijheid van God omschreven na de genezing van Hizkia:

Jahwes nabijheid stroomde over de muren van Zijn tempel en straalde van alle Judese gezichten.

Zonder publiek

Catherina Pecheur is de oudere dame in dit boek over vrouwen en generaties, Laura is haar dochter en Puck is de dochter van Laura, de kleindochter van Catherina. Het geschreven perspectief wisselt tussen Laura en Catherina. Door mee te denken beleef je hun onmacht en hun verlangens intens mee. Afstand en nabijheid spelen constant een rol in de relaties tussen deze vrouwen, maar beide kunnen er niet voor zorgen dat je in staat bent om werkelijk te zien wat er in je leven aan de hand is of er mogelijk iets aan te doen. Er is een diepe tragiek gaande maar heel voorzichtig kijken hoop en bewogenheid om een hoekje, onwillig en beschadigd, maar toch, ze willen graag een rol spelen in de levens van deze drie. Moederschap is een regelrechte uitdaging, en zoals Marjolein Beumer in haar dankwoord schrijft, toch wil je het niet missen. Verrijkt gebrokenheid je leven? Ja, alleen heb je dat niet zo in de gaten. Je moet ermee leven, je moet erdoorheen. De laatste bladzijde is het mooist. “Ze had geen idee dat haar verleden zo dichtbij was.”

De intimiteit die beschreven wordt en in een ander leven en op de eerste bladzijde van dit boek begon, maakt dat de hoop en de liefde uiteindelijk het laatste woord hebben.

Een pleidooi voor geloof

Na het schrijven van Bewijs genoeg, dat twee jaren van onderzoek kostte naar het historische bewijs dat hem liet besluiten dat God echt bestaat en dat Jezus daadwerkelijk zijn eniggeboren Zoon is, is Strobel nog steeds niet gerust. Er zaten knagende bezwaren aan dit bewijs. In dit boek heeft Strobel acht bezwaren, die mensen ertoe brengen niet te geloven, onderzocht en in kaart gebracht door in gesprek te gaan met mensen die aan elk van die bezwaren heel veel tijd en aandacht hebben besteed en een duidelijk antwoord hebben. Strobel doet de interviews live zodat hij de mensen in de ogen kan kijken en kan zien, wanneer ze moeten nadenken, of wanneer besliste overtuiging duidelijk is. Dat maakt dit boek bijzonder lezenswaardig. Als een bom lanceert hij de ontmoeting met Charles Templeton, de beste vriend van Billy Graham in hun jonge jaren, die zich bekeerd had en daarna God weer afgewezen heeft.

Het hoofd voert in het interview de boventoon, maar wat zegt het hart?

Is het mogelijk om met rationele bezwaren toch te geloven?

Ik ben blij met dit boek. Ik beveel het bij ieder aan die nieuwsgierig is naar de bezwaren tegen het geloof en de overtuigingen van mensen die die bezwaren hebben onderzocht.

Hij sluit het boek af met een conclusie die enorm veel kracht heeft en waar je niet omheen kunt.

Na elk hoofdstuk vind je een lijst vragen om verder na te denken en een lijst boeken. Het onderzoek van Lee Strobel is uitputtend geweest. Ik ben blij dat hij dit heeft gedaan en er zo’n goed leesbaar boek van heeft gemaakt. Het helpt me om genuanceerder na te denken over de bezwaren die er zijn om te geloven.

Van huis uit

Van huis uit hebben wij allemaal boodschappen meegekregen. Boodschappen die ons hebben opgebouwd, maar soms ook hebben verwond. Marion Lutke beschrijft op een toegankelijke wijze hoe ouderboodschappen vanuit het verleden van invloed kunnen zijn op ons denken, voelen en communiceren in het heden. Zij gebruikt hierbij de contextuele theorie als kapstok. De lezer wordt stap voor stap aan de hand van de dimensies feiten, psychologie, interacties en relationele ethiek meegenomen op de zoektocht naar hoe deze dimensies invloed hebben gehad op wie je bent en hoe je in relatie staat met anderen. Haar uitleg wordt regelmatig met concrete praktijkvoorbeelden toegelicht.

Elk hoofdstuk is voorzien van verwerkingsopdrachten, bemoedigingen en tips om de lezer te laten groeien in het bewustwordingsproces. Zij gebruikt voor dit proces heel mooi het acroniem ‘heal’; herkennen, erkennen, accepteren en loslaten. Bij de stap ‘loslaten’ is Marion heel genuanceerd maar ook realistisch over de weg van herstel en vergeving; het is een proces waar niet mee begonnen moet worden, maar waar wel stap voor stap naar toe ontwikkeld kan/mag worden. Bij alle opdrachten is veel ruimte gelaten om antwoorden of ervaringen op te schrijven. Dit boek kan daarom goed gezien worden als een zelfhulpboek voor lezers die meer willen weten over de invloeden vanuit hun gezin van herkomst en die vooral praktisch aan de slag willen. Voor een lezer die al enigszins thuis is in de contextuele theorie zal dit boek al snel te eenvoudig zijn.

In haar aanpak kiest zij vooral voor een cognitieve benadering. Wat ik persoonlijk in dit boek mis is dat bepaalde ervaringen die op zeer jonge leeftijd zijn opgedaan soms moeilijk toegankelijk zijn voor een cognitieve en talige benadering. Aandacht voor de lichamelijke kant hiervan had het boekje nog completer kunnen maken.

De inhoud wordt heel eenvoudig en vooral in spreektaal beschreven. Het vertelperspectief is dan ook vooral dat van een coach naar de lezer. Marion lijkt daarbij met name in de latere hoofdstukken, waar de intergenerationele factoren meer aan bod komen, geregeld te veronderstellen dat haar lezers kinderen hebben. Een lezer zonder kinderen kan zich hierin mogelijk minder aangesproken voelen, maar de inhoud van dit boekje kan ook voor hen zeker waardenvol en toepasbaar zijn.

Al met al een boek dat ogenschijnlijk eenvoudig geschreven is, maar waarvan de inhoud en uitwerking een hele opgave kunnen zijn als deze persoonlijk uitgewerkt gaan worden.

202370

Recensie

Jouw waardering

202369

Recensie

Jouw waardering

202368

Recensie

Jouw waardering

202367

Recensie

Jouw waardering

202366

Recensie

Jouw waardering

202365

Recensie

Jouw waardering

202364

Recensie

Jouw waardering

202363

Recensie

Jouw waardering

202362

Recensie

Jouw waardering

202361

Recensie

Jouw waardering