Boekenmening

ADHD Hoe haal je het uít je hoofd?

Er is al veel geschreven over ADHD/ADD. Er zijn ook veel mensen die ermee te maken krijgen; in het gezin, op het werk. Heel wat professionals hebben een uitgesproken mening over deze aandoening. Vaak spelen rust en structuur hierbij een grote rol.

Cathelijne legt op heldere wijze uit wat er allemaal komt kijken bij ADHD. Hierover gaat het eerste deel van dit boek. Over prikkels, filters, het te volle hoofd. En hoe je daarmee omgaat. Er worden veel voorbeelden gebruikt voor de herkenbaarheid, maar ook duidelijke fysiologische informatie ontbreekt niet.

In deel twee komt de vraag aan bod die de titel van het boek is: Hoe haal je het uit je hoofd? Wat wil je bereiken? Wat zijn je doelen? Welke hulp heb je hierbij nodig? Het boek biedt inzicht in antwoorden op deze vragen. In zekere zin is dit ook een zelfhulpboek; echter, je zult wel een denkniveau van mbo+ tot hbo nodig hebben om ermee aan de slag te gaan. En dan nog vraag ik me af of het niet beter is om tenminste iemand te hebben om mee te sparren.

Cathelijne Wildervanck biedt met dit boek heldere en nieuwe inzichten in ADHD/ADD. Het is in het leven niet altijd mogelijk om te ‘ontprikkelen.’ Daarom is het goed om te leren omgaan met prikkels en te leren kiezen welke je wel of niet binnen laat komen. Ook voor hulpverleners is het belangrijk om van deze visie kennis te nemen. Weliswaar niet een boek voor elke lezer, maar toch voor een grote groep mensen die in hun omgeving te maken hebben met mensen met ADHD/ADD.

Vogelvlucht

Vogelvlucht is in twee delen opgedeeld: Keerpunt (10 hoofdstukken) en Koers (11 t/m 16). Na het neerhalen van de MH17 wordt Matthy geschud op al haar levensfundamenten. Alles komt op losse schroeven te staan. Haar relatie met een getrouwde man: Sweder; haar motivatie voor haar werk; de relatie met haar familie en vrienden en haar relatie met God. Het betekent een keerpunt in haar hart en leven. Ze moet verder maar ze weet nog niet hoe.

Joke Verweerd zou Joke Verweerd niet zijn, als je het cadeau niet heel langzaam en voorzichtig mag uitpakken. Ook al zou je qua karakter totaal niet op Matthy lijken, toch kun je helemaal meevoelen waarom ze de dingen ziet zoals zij ze ziet, en waarom ze zich gedraagt zoals ze zich gedraagt. Je voelt haar emoties intens mee en je wilt dat het goed afloopt, dat wil je gewoon.

De weg naar een nieuw begin, een tweede leven, daar gaat het in dit boek over. Het moeten, mogen en durven loslaten. Het moeten, mogen en durven aanpakken. Een leven zonder veel grip wordt een leven in verantwoordelijkheid. Een leven met onvervuld verlangen wordt een leven met lev. Maar daarvoor moet Matthy door diep en donker water. Water dat haar onderuit haalt en probeert mee te sleuren de afgrond in.

En dan is daar die ander. Die ook behoeftig en zo mogelijk nog meer gebroken is. Matthy wordt gedwongen om er voor hem te zijn, ondanks zichzelf, ondanks de omstandigheden. Ze moet kiezen, ze moet een andere koers gaan. Het is mooi hoe Joke daardoorheen schrijft. Als geen ander kan zij schrijven, al vertellend en ergens op de achtergrond is daar het sprookje van de prins en de prinses, het verhaal van de Redder en zijn bruid. Hoe diep menselijk en hoe wonderlijk Goddelijk is dat.

Wandelend in Zijn Licht

Dit is een prachtig gedichtenboek met aansprekende schilderijen. Bij elk gedicht van Rita staat een schilderij van Caroline. Rita werd zo geraakt door een schilderij van Caroline dat ze er een gedicht bij schreef. En daar is het niet bij gebleven. Carolines schilderijen inspireerden Rita om door te gaan met dichten.

Het resultaat is een prachtig uitgevoerd boek met op de cover het schilderij ‘een bloem in Gods tuin’
waardoor Rita zo geraakt werd. Het is ook heel geschikt als cadeauboek.

Hij was erbij

Ieder mens heeft zo zijn eigen geschiedenis. Kees en Fieke Goedhart hebben wel een heel bijzondere geschiedenis. Ook al lijkt het allemaal wat onderkoeld en feitelijk verteld, het is aangrijpend wat Kees en Fieke te vertellen hebben. Hun leven is een wonder. Een wonder van God. Hoe overleef je een concentratiekamp van de Japanners in de Tweede Wereldoorlog. Hoe kom je ooit tot geloof als je verhaal hier in Nederland niet gehoord wil worden. Hoe ga je door als zendelingsechtpaar als je in vertrouwen op God dat Hij voor je zorgt, geen spullen hebt, geen middelen om te leven, laat staan om het werk te doen. Dit boek is een getuigenis van hoe God bewaart en voorziet en wellicht ook van hoe God geneest, hoewel dat niet zo uitgebreid verteld wordt. Waar haal je de kracht vandaan als je operatie op operatie als kind moet ondergaan als gevolg van een vreselijke ziekte. Deze twee prachtige mensen, die in hun jeugd al te maken hebben gehad met de diepe gebrokenheid in de wereld, vinden elkaar en trouwen met elkaar. De profetie die op hun huwelijk wordt uitgesproken is gedurende hun hele huwelijk uitgekomen.

Dit boekje levert precies wat de titel erover zegt: God was en is erbij. Hij zorgt voor zijn kinderen als zij met hun hele hart voor Hem gaan. Dan is het niet hun leven die spectaculair is, maar hun God die spectaculair is en waar alle bewondering naar uitgaat.

Alle feiten en namen vergeet je snel, maar de bedoeling van dit boek blijft ongetwijfeld hangen. Deze mensen zijn eerlijk en transparant en hebben een godvruchtig en vreugdevol leven geleid in het licht van de Heer. Het is zeker de moeite waard om te lezen en je te laten raken door hun eenvoudig vertrouwen op hun hemelse Vader.

Zijn bloedige plan

Het intrigerende verhaal van een jonge moordenaar.

In Zijn bloedige plan neemt de schrijver ons mee naar een dorpje aan de Schotse kust, in het jaar 1869. Hoofdpersoon is Roderick Macrae, zoon van een arme pachter. Het boek bestaat uit een verzameling documenten, waarvan een door Roderick geschreven verhaal over zijn leven het belangrijkste is. Andere documenten zijn getuigenverklaringen, autopsierapporten en procesverslagen. De indruk wordt gewekt dat alles wat in het boek wordt beschreven waargebeurd is. Of dat werkelijk zo is …

In ieder geval komt de roman bijzonder authentiek over. Roderick Macrae bracht op zeventien jarige leeftijd drie mensen om het leven en dat op gruwelijke wijze. Hij bekent direct zijn schuld en de rechtszaak die volgt gaat dan ook vooral over de vraag of hij toerekeningsvatbaar is of niet. Roderick komt namelijk allesbehalve over als een koelbloedige moordenaar. Hij is een gevoelige en intelligente jongen, die zeker geen agressief karakter heeft.

Gaandeweg de roman wordt duidelijk hoe hij tot zijn daden is gekomen. En daarbij geeft de schrijver een fascinerend beeld van het leven in de Engelse standenmaatschappij van de negentiende eeuw. Het karakter van Roderick wordt overtuigend uitgewerkt. Dit alles maakt het boek tot een bijzondere leeservaring.

Wat jammer vond ik het dat het (Calvinistische) geloof van veel van de personages nogal karikaturaal wordt neergezet. De plaatselijke predikant is een ongevoelige en harde man. Het lijkt wel of hedendaagse auteurs van historische romans alleen dat soort geestelijken kunnen opvoeren, terwijl je me niet wijsmaakt dat er ook in die tijd niet heel veel liefdevolle en betrokken predikanten rondliepen.

Dit neemt niet weg dat ik erg van de roman heb genoten, vooral omdat niet alle vragen die gaandeweg het verhaal bij me opkwamen duidelijk worden beantwoord. Dit zorgt ervoor dat het boek me niet loslaat.

Hoofd, hart en portemonnee

Het hoofdthema van dit boek is: Ieder mens heeft drie bekeringen nodig: de bekering van zijn hoofd, de bekering van zijn hart en de bekering van zijn portemonnee. Dit is een citaat van Maarten Luther. In dit boekje wordt ‘de derde bekering’ belicht met een verhaal. In dit verhaal spelen twee personen de hoofdrol. Walt is een fondsenwerver, die jarenlang in dienst is geweest van een fondsenwervend bedrijf dat voor goede doelen werkt. Hij staat op het punt om zijn vervanger in te werken. In het verhaal trek je twee dagen met deze mannen op en luister je naar hun gesprekken.

De kandidaat-fondsenwerver moet een heel nieuwe visie ontwikkelen over zijn werk, want de cultuur en de missie en de visie van dit bedrijf zijn totaal anders dan die van andere bedrijven. Het eerste doel is niet het binnenhalen van fondsen. Dat lijkt raar voor dit bedrijf, maar langzamerhand kom je erachter waarom dit niet het eerste doel is.
Er worden veel vragen gesteld in dit boekje, maar de vraag die mij het meest trof, is deze: “Welke gift die jij ooit gaf in je leven, gaf je echte en diepe vreugde?” Ik moest ogenblikkelijk denken aan de tekst: “God heeft de blijmoedige gever lief”. Er staat niet: “God heeft de gever lief.” Het verschil viel me nu opeens op.

In ieder geval, in dit boek is het geven een gevolg van relaties tussen mensen en tussen de mensen met God, het staat er nooit los van. Geven vanuit een schuldgevoel of omdat het nu eenmaal zo hoort, of omdat je het zo geleerd hebt, daarvan voelen we allemaal wel aan, dat daarmee iets mis is, dat er wellicht iets ontbreekt.

Een uitspraak van de fondsenwerver zet de hele manier van callcenters voor goede doelen op zijn kop: “Weet je, een van de belangrijkste onderdelen van mijn bekering was de omschakeling in mijn denken. Van een schaarstementaliteit naar een overvloedmentaliteit. Een aantal wijze mensen heeft me geholpen om te begrijpen dat er geen gebrek is aan middelen voor het financieren van al het werk van God. Er is alleen gebrek aan mensen die vol zijn van God.”

Alleen al deze mededeling zou ons stil moeten zetten en ons laten nadenken over hoe wij hier zelf in staan.

Aan het eind van het verhaal vind je aanbevelingen voor donateurs, fondsenwervers en bestuurders. En daarna vragen om gericht over de aangereikte ideeën na te kunnen denken en er met elkaar over te kunnen praten.

En verlos ons van het stof

Het leven van Pearl en haar familie in Oklahoma, Amerika is zwaar. Maar het feit dat ze in een liefdevol gezin opgroeit maakt veel goed. Pearl woont met haar ouders en zusje in een bijna verlaten stadje, genaamd Red River. Haar vader is de sheriff en zij hebben, vergeleken met de meeste andere mensen in het stadje, niet zo erg te lijden onder de armoede. Haar zusje heeft een verstandelijke beperking door zuurstofgebrek en dat levert soms bijzondere en ook gevaarlijke situaties op. Dan komt er een man in het dorp waarbij je gelijk het gevoel hebt; dat is niet goed. Hij maakt allemaal toespelingen naar Pearl en haar ouders. Ik had al snel door hoe het zat, voor de tienjarige Pearl duurde het wat langer. Maar als ze erachter komt hoe het zit met haar eigen geschiedenis, raakt ze erg in de war.

Voor dit gebeurt zijn er al vele gebeurtenissen gepasseerd. De stad wordt geplaagd door de zogenaamde “Dust Bowl”. Ik heb het even opgezocht want dit was nieuw voor mij. Dit waren stofstormen en lange periodes van droogte in de jaren 1934 tot 1936. Hierdoor mislukken de oogsten, is er armoede en mensen gaan weg om hun geluk in de grotere steden te beproeven. Daar hebben ze het niet veel beter, het zijn de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog. Pearl krijgt hier nog niet veel van mee, zij weet niet beter dan dat het leven zo is. Er komen mensen van de regering om in te grijpen en noodhulp te bieden. Een druppel op de gloeiende plaat. De situatie wordt helaas nog veel erger.

De dominee blijft maar vanaf de kansel roepen dat het Gods straf is dat hun dit overkomt. Omdat ze voor deze periode de gronden van Oklahoma hebben opgebruikt door onverstandig met de bronnen om te gaan. De mensen in deze stad ervaren het ook zo en je proeft in het hele boek die boetedoening. Er komt veel huiselijk geweld voor, vaak veroorzaakt door drank en frustratie van de mannen. Gelukkig zijn de sheriff en zijn vrouw een baken in deze roerige tijd en ze helpen waar ze kunnen. Totdat ook blijkt dat zij een geheim hebben.

Wat mij opviel is de bijzondere volwassen gedachtes die Pearl soms heeft, hoe ze over dingen die haar overkomen, nadenkt en niet echt reageert als een tiener, En daarnaast was ik ontroerd hoe mooi de echte liefde van ouders voor hun kinderen. Het is echt een boek waar je over na blijft denken.

Dit is een verhaal dat je ook niet snel tussendoor kunt lezen, het dringt diep bij je naar binnen, net als het stof en zand van de stormen. De personen worden bekenden en vooral omdat veel uit dit verhaal vanuit Pearl wordt verteld blijft het klein, intiem. De beschrijvingen van de gebeurtenissen is heel erg goed gedaan, levendig zonder langdradig te zijn.

De schrijfstijl is rustig, er is tijd genomen om uit te leggen wat Pearl ervaart en het lijkt helemaal te passen in de tijd waarin dit verhaal speelt. Hoe mensen met elkaar en met de situatie waar ze in zaten omgingen. Zo anders als in deze tijd. Ze komen veel berustender over, het is zoals het is. En niet anders.

Hoe mensen inderdaad geloofden dat het een straf van God is dat ze in het stof zitten en hoe ze bidden om ervan verlost te zijn. Aan de andere kant ouders die aan hun kinderen de liefde van God uitleggen en door blijven gaan. Hoe toepasselijk is de titel van het boek.

Ik merkte op een gegeven moment dat ik steeds langzamer ging lezen want het mocht niet aflopen, je wilt erbij blijven en Pearl blijven volgen. Hopende op een vervolg, droom ik nog even na over dit verhaal.

Verborgen bloem

Ellis werkt al vrijwilligster bij Vluchtelingenwerk. Ze wordt een ‘maatje’ van een statushouder. Haar verloofde Tom heeft daar niet zoveel mee, hij denkt heel anders over vluchtelingen dan Ellis.

Ellis is dol op haar oma Bette. Ook Bette zet zich in voor vluchtelingen en vertelt haar kleindochter haar eigen verhaal. In het begin van de oorlog was zij verloofd met Adrianus. Maar al op de eerste oorlogsdag moeten de mensen uit Veenendaal, waar oma woonde, evacueren naar de Alblasserwaard. Ze reizen met vieze kolenschuiten, kempenaars genaamd. Bette komt met twee zusjes op een boerderij terecht waar ze het goed hebben. Zodra de capitulatie een feit is, keren ze weer terug naar Veenendaal.

Omdat oma Bette zelf een vluchtelinge was, begrijpt ze hoe belangrijk het werk is dat haar kleindochter voor de vluchtelingen doet.

Dit is een van de boeiendste boeken die ik van deze auteur heb gelezen. De lezer leeft helemaal mee met de hoofdpersonen Ellis en Bette. De actualiteit van de vluchtelingenproblematiek wordt helder en duidelijk beschreven. Het oorlogsverleden, de liefdesperikelen van Bette zijn levensecht beschreven.

Minnaars van de Allerhoogste

Minnaars van de Allerhoogste: een leven aan de boezem van God.

Dit boek is een Bijbelstudie en gaat over hoe God aanwezig was en is in deze wereld. Maar de schrijver beweert dat het goede nieuws niet gaat over het doen van Bijbelstudies of het houden van samenkomsten. Uitgangspunt voor dit met sprongen door de Bijbel uitgewerkte thema, is de verandering van het hart van de schrijver aan het eind van een burn-out en zoals hij schrijft, een ontmoeting met de Heilige Geest.

Het overheersende beeld is dat van de huwelijkse liefde tussen een man en een vrouw. God en zijn mensen. Jezus en de Gemeente. Uitgedrukt in een passie om dicht bij elkaar te zijn, om elkaar te beminnen. Hoe dat er precies uitziet wordt bijna nergens verteld. Hoewel de schrijver steeds zegt dat dat niet in woorden te vangen is, meldt hij in het begin dingen als: urenlang tot God zingen in zo’n gemoedstoestand dat je de tijd vergeet. Het doet wat mystiek aan.
Het getuigenis van de schrijver is nergens herkenbaar voor de lezer. Hij schrijft in algemeenheden. Bijvoorbeeld: “Zo raakte God mij aan in ‘een gebied van’ afwijzing, waar ik al jaren mee rondliep.” De schrijver vertelt niet wanneer dat gevoel van afwijzing begonnen was of hoe hij in de tijd erna getriggerd werd op dit gevoel en ook niet hoe God hem daarvan geneest. Dat vind ik een gemiste kans om juist te vertellen over de kwetsbaarheid in de intimiteit met God. Over de pijn en de genezing.

De schrijver wekt een verwachting door te stellen dat hij principes wil aangeven als antwoord op de vraag hoe je God kunt liefhebben. Ik zie deze principes nergens meer verwoord en snap niet hoe ik die uit het vervolg van het boek kan halen. Het zou mooier zijn geweest als de schrijver die principes even punt voor punt had aangestipt en vervolgens de uitwerking had gegeven. Het enige principe dat ik haal uit het verhaal daarna is dat God je persoonlijke crisis gebruikt om een nieuw begin te maken, maar dat is ook voor een leven zonder God vaak het geval. Op een magische manier waren er pijnpunten uit zijn leven verdwenen, gewoon door een aantal uren ‘bij God te zijn’, wat dat dan ook inhield, want dat kan de schrijver niet omschrijven.

De opdracht appelleert aan de omgang van Adam met God. Hij wandelde elke avond met God en kende het geluid waarmee hij de tuin binnenkwam. Het is mooi dat de schrijver deze omgang in zijn opdracht heeft verwoord. Aan de passie die voorondersteld wordt door de titel en de opdracht, wordt geen uitwerking gegeven in concrete gebeurtenissen, maar zij wordt gebruikt als aansporing om te zien en te ervaren dat God in je wil wonen en bij je wil zijn.

Sommige omschrijvingen lijken bijna aanstootgevend en ik zie daarvoor geen ondersteuning in de Bijbel. God ‘neemt’ niemands leven. De schrijver wekt de indruk dat je de controle over je leven moet overgeven. Maar nergens in de Bijbel zie ik zo’n opdracht. Wel, dat je alles wat je bent en doet, voor Hem mag en kunt zijn en doen.
Voor ongelovige mensen zou dit boek onbegrijpelijk kunnen zijn door de ‘tale Kanaäns’ vanuit een bepaalde groep onder de christenen. Voor gelovige mensen zou de inhoud van dit boek opbouwend kunnen zijn en een aanwijzing om meer met de Koning om te gaan dan te werken in Zijn Koninkrijk. Het zou voor hen ook een niet volledig naslagwerk kunnen zijn om in de progressie van de geschiedenis de aanwezigheid van God te bestuderen. De titel geeft de inhoud van het boek niet weer. De benadrukking van woorden door veel accents aigu voelt voor de lezer dwingend en geeft hem geen vrijheid in de interpretatie van de boodschap (zelfs in een Bijbeltekst op bladzijde 183, waarna volgens mij moet staan : interpretatie van de schrijver). Het woord shekinah wordt niet uitgelegd.

Ik zou de schrijver aanbevelen een team van (theologisch gevormde) meelezers om zich heen te verzamelen.

De expeditie naar de baobab

Een oude vrouw woont in een holle baobab-boom, diep in de binnenlanden van Afrika. Ze wordt daar verzorgd door inboorlingen, die haar als een geest vereren en ze blikt terug op haar bewogen leven. Verreweg het grootste deel daarvan was ze slavin, in een stad aan de kust. Als jong meisje is ze gevangen genomen. Ze was het eigendom van meerdere, soms wrede mannen, waarvan sommige haar slecht hebben behandeld. Haar laatste eigenaar – en geliefde - neemt haar mee op een ontdekkingsreis die uiteindelijk op een mislukking uitloopt, waarbij hij op een vreselijke manier om het leven komt.

Het verhaal wordt op een bijzondere manier verteld: lyrisch en poëtisch. Af en toe krijg je zelfs het gevoel dat je een gedicht leest. Niet iedereen zal dat kunnen waarderen en daarom is het een boek voor ‘fijnproevers’. De inhoud is echter in zowel literair als historisch opzicht zeker de moeite waard.

17091

Recensie

Jouw waardering

17090

Recensie

Jouw waardering

17089

Recensie

Jouw waardering

17088

Recensie

Jouw waardering

17087

Recensie

Jouw waardering

17086

Recensie

Jouw waardering

17085

Recensie

Jouw waardering

17084

Recensie

Jouw waardering

17083

Recensie

Jouw waardering

17082

Recensie

Jouw waardering