Op zoek naar genoeg

Tomas was geen twijfelaar. Hij was net zoals ik en net zoals jij. Want: Tomas was bereid om met zijn Rabbi te sterven maar niet om zonder Hem te leven. Tot die conclusie komt Tyler Staton en hij schrijft er een prachtig boek over.

Net zoals Tomas in Jezus' tijd is Tyler Staton een realist. Hij stelt de juiste vragen. Ken jij die jonge dame die net een scheiding moest doormaken en zegt: "Ik moet alleen maar huilen als ik de kerk binnenstap, daarom blijf ik maar weg." Of die jongeman die zo goed werd opgevangen door een liefdevol gezin en je ziet hem later toch weer terugvallen in die verslaving die hem kapotmaakt en als je hem wat eten aanbiedt, neemt hij dat aan maar hij wil niks meer met God te maken hebben, want 'waar was Hij toen mijn ouders mij niet zagen zitten?' Of dat prachtige jonge stel dat met een lege kinderkamer geen vervulling vindt in de zondagse kerkdienst omdat het verdriet over wat er gebeurd is zo overweldigend is en de mensen in die kerk precies de verkeerde dingen zeggen. Tyler Staton haalt talloze voorbeelden uit gebeurtenissen die in ons mensenhart een diepe teleurstelling of een diep verdriet teweegbrengen.

Hij zegt: Hebben we in de kerk genoeg respect voor elkaar en genoeg vertrouwen op God, om de diepste en meest hartverscheurende vragen te laten bestaan zonder ze onmiddellijk de kop in te drukken met een veel te simpel verstandelijk antwoord?

Voor Tomas was de blijdschap van zijn vrienden over het open graf en hún ontmoetingen met Jezus niet genoeg.

De zin die mij het meest trof in dit boek was: "Het meest moedige van alles wat in de evangeliën door iemand is gedaan, is wat Tomas deed - buiten wat Jezus heeft gedaan -, was besluiten om op de volgende zondagavond terug te gaan naar de bovenzaal waar zijn vrienden waren. Wat mij betreft mocht het boek hier stoppen. Tyler Staton had zijn punt gemaakt.

Ben ik net als Tomas? We krijgen allemaal te maken met een of meer ervaringen in het leven waardoor onze hoop wordt weggeslagen, onze doelen nutteloos blijken, onze vreugde is vervlogen en onze liefde onmogelijk lijkt. Ben ik als hij? Zou ik teruggaan naar de kerk, waarvan Tyler Staton heeft ontdekt dat voor twijfel en teleurstelling nauwelijks plaats is.

Eén ding is al eeuwenlang duidelijk en wordt door dit boek weer in het volle licht geplaatst: We hebben een ontmoeting met Jezus nodig, juist op dat moment. Het moment dat je je volkomen onderuitgehaald voelt, je niet meer weet hoe het verder moet en je beseft dat het leven er vanaf dit moment totaal anders zal uitzien.

De kerk is bang voor twijfel, want in onze cultuur is twijfel hip. Zolang je twijfelt lijk je slim en intelligent en als je gelooft moet je wel onnozel, bekrompen of goedgelovig zijn. Om in de kerk aan te komen met jouw verdriet als je tegen de muur bent aangelopen, moet je van goeden huize komen en juist dan is je fundament gebroken en ben je op drift geraakt.

Toch is het laatste deel van Statons boek van groot belang. Hij legt uit dat Jezus zijn opdracht om het Koninkrijk van God op aarde uit te breiden, gaf aan gelovigen en twijfelenden, lees maar in Matteüs 28:16-17 waar staat "En de elf discipelen zijn naar Galilea gegaan, naar de berg waar Jezus hen ontboden had. En toen zij Hem zagen, aanbaden zij Hem, maar sommigen twijfelden."

Tyler Staton maakt absoluut een enorm punt. Hij raakt elk mensenleven in dit boek.

Hij laat Jezus zien: Gaan jullie met Mij mee om voor me te bidden? vraagt Hij aan zijn drie vrienden. Ik ben doodsbang en diep verdrietig! Hij nodigt zijn vrienden wél uit om te delen in wat Hij meemaakt.

Staton geeft talloze voorbeelden van wat er in mensenlevens gebeurt en hoe ingewikkeld het is om dan de volgens de kerk goede keuzes te maken want "het is ontzettend moeilijk om met iets te breken dat bijna werkt."

Er is een voorwoord van John Mark Comer en achterin een uitgebreide lijst met noten.

Lees dit boek en laat je raken.