Ruth en haar vriendin Orpa groeien op in Moab. Ze ontmoeten Naomi en Elimelech en hun zonen, als die Moab binnenkomen. Ze nemen hen mee naar Dina, de moeder van Orpa. Naomi vraagt Dina om onderdak en werk. Ze kunnen tijdelijk bij Dina hun intrek nemen.
Als Elimelech overlijdt, kan Naomi met haar zonen in het huis van een overleden weduwe wonen.
Later trouwt Ruth met Machlon en Orpa met Kiljon. Na zes jaar sterven de mannen kort na elkaar. Niet lang daarna hoort Naomi dat de hongersnood voorbij is. Ze gaat terug naar Bethlehem en Ruth gaat mee. In Bethlehem zijn ze het gesprek van de dag.
Ruth gaat aren lezen bij Boaz en later trouwt ze met hem.
Het verhaal van Ruth wordt op een mooie manier herverteld. De lezer krijgt een helder beeld van het leven van de Moabieten en de Israëlieten in die tijd.
Een paar minpuntjes:
Het broertje van Ruth heet Bek, klinkt raar in het Nederlands.
Elimelech knielt bij het afgodsaltaar van Dina neer, zegt: “Heet ons alstublieft welkom” en kust de ‘heilige’ steen. Ik vind het onrealistisch dat hij direct al zwicht voor de afgoden. Als hij dat later zou doen, kan ik het me enigszins voorstellen maar ik vind het raar dat hij dat direct na aankomst in Moab doet.
Als Naomi hoort dat de hongersnood in Israël voorbij is, gaat ze direct terug. Als ze terug is, ziet ze een vervallen afgodsaltaar. Iemand zegt tegen haar dat het is vernietigd na de hongersnood van jaren geleden. De hongersnood was nog niet zolang voorbij dus dat klopt niet.
De titel De vreemdelinge zou een betere titel zijn. Afgaand op de titel denk je aan een man.
