Boekenmening

Het raadsel van het Chinese doosje

Weer een heerlijk avontuur voor het detectivebureau Iris en Ko. Koos houdt helemaal niet van de winterse kou en sneeuw, maar als de meesters en juffen van zijn school een mooi project bedenken om gebruik te maken van de winterse omstandigheden ten bate van een goed doel, weet Koos zich in een heerlijke en warme positie te plaatsen. Hij wordt de coördinator van het hele project. En terwijl hij zichzelf overbodig maakt door andere leerlingen in te zetten, komt er een raadsel op zijn pad. Een mooi raadsel in de vorm van een Chinese puzzel, gemaakt van ivoor.

Zoals altijd komt Koos in situatie waarbij hij bepaalde grenzen wil overschrijden. Gelukkig zijn daar altijd Iris, zijn vriendin en hun beider ouders, die meedenken en meehelpen in de zoektocht naar het eind van de puzzel. Dat is echt mooi, veilig en warm en nog spannend ook. Ik geef dit boek 4 sterren. Echt leuk en spannend voor 9- tot 12-jarigen.

Mijn broer is een prins

In het boekje Mijn broer is een prins heeft Corien Oranje met eenvoudige zinnen 6 leuke Bijbelverhalen geschreven die makkelijk te lezen zijn voor beginnende lezers (eind groep 3, begin groep 4).

Het gaat om het verhaal van de schepping, Noach, Abraham, Jona, Jozef en David. De teksten van de verhalen zijn best lang, meer dan vijf pagina’s (dat is voor een beginnende lezer misschien nog wel een uitdaging) en worden afgewisseld met simpele zwart-wit tekeningen, die ingekleurd kunnen worden of andere opdrachtjes. Ze hebben vaak een ander perspectief dan het bekende Bijbelverhaal. Het verhaal van Jozef bijvoorbeeld wordt verteld vanuit zijn broer Dan (Mijn broer is stom), maar ze staan daardoor ook dicht bij de belevingswereld van de kinderen.

Corien Oranje heeft het boekje gemaakt zodat kinderen het bijvoorbeeld kunnen lezen tijdens de kerkdienst. Wat mij betreft een prima opzet!

Strijder voor gerechtigheid

Dit boeiende levensverhaal van de oprichter van stichting Dorcas leest als een trein. Als vrijwilligster bij Dorcas wilde ik het graag lezen. Het is heel boeiend geschreven en moeilijk weg te leggen als je er eenmaal in begonnen bent.

Het boek begint bij de geboorte van Dirk Jan, in april 1945, in een gereformeerd gezin. Zijn jongensjaren worden uitgebreid beschreven. Ook vertelt hij eerlijk over een tragische gebeurtenis uit zijn jeugd. In 1955 krijgt de kerk een Hongaarse dominee. Als een jaar later de opstand in Hongarije uitbreekt, staat de dominee huilend op de preekstoel de gemeente te vertellen wat er in Boedapest gebeurd is. Dat raakt Dirk Jan enorm. Hij zei tegen zijn vader: “ Als ik wat groter ben, ga ik die Hongaren helpen.” In het blad “De Spiegel” wordt uitgebreid aandacht aan de gebeurtenissen in Hongarije besteed. De foto’s knipt hij uit en een uitgave van het blad dat volledig over Hongarije gaat, heeft hij zorgvuldig bewaard. Hij wordt timmerman en werkt in de bouw. Tijdens zijn huwelijk komt hij tot geloof.

“De christelijke stichting tot hulp aan gewetensvervolgden” begon in 1980 bij Dirk Jan thuis. Vervolgens worden de acties beschreven die de stichting heeft gevoerd waaronder de actie voor “de zeven van Moskou” en de actie voor de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg. De stichting groeit en gaat later verder onder de naam Dorcas Hulp. Dirk Jan is eerlijk over de conflicten binnen de organisatie. Maar wat overheerst is dankbaarheid. “Ik weet me een bevoorrecht mens, omdat God me riep om te werken in Zijn wijngaard,” zegt hij.

Een prachtig boek.

Oog in oog met Jezus

De geschiedenis van Samaa is werkelijk gebeurd. Op voortreffelijke wijze heeft Bodie Thoene dit in verhaalvorm gegoten. Daardoor is het goed gelukt om met de bijzondere manier waarop God in het leven van Samaa heeft gewerkt, mee te leven.

Samaa groeit als kind op in een land waar het communisme is verdreven door de Islam. Omdat haar hele familie deze godsdienst aanhangt is het leven goed. Maar dan begint God in haar te werken. Ze vraagt zich af wie ‘De Almachtige’ nu eigenlijk is, ze komt op zondag in een kerk terecht en ziet verschillen met haar eigen Allah. Dan beginnen Islamitische groepen aanslagen, hetgeen vraagtekens oproept. Ze verdiept zich in het christendom, doordat ze lessen krijgt van haar karateleraar die zijn lessen gebruikt om de kinderen over Jezus te vertellen en zijn liefhebbende Vader in de hemel. Dit staat in schril contrast met het geweld dat Samaa om zich heen ziet. Ondanks haar jonge leeftijd verlaat ze de Islam en keert ze zich tot haar Heiland Jezus. Dit natuurlijk tot verdriet en woede van haar familie. Vader en broers gebruiken lichamelijk geweld om haar op andere gedachten te brengen, maar ze houdt stand.

Dan komt de dag dat er een aanslag wordt gepleegd op de kerk waarin de gemeente samenkomt. Binnen een tel verandert de kerk in een slagveld. Mensen liggen te sterven en zijn gewond, ook Samaa. Ze wordt naar een ziekenhuis gebracht, waar ze sterft, maar weer tot leven komt. God doet wonderlijke dingen met haar en ze mag verder leven om van zijn grote wonderen te getuigen. Het is voor ons hier in het westen moeilijk te begrijpen hoe God werkt door gebedsverhoring en wonderen. Toch hoeven we niet te twijfelen aan de waarheid, want onze God is een machtig God.

Het boek begint met de aanslag in de kerk. Daarna volgt de geschiedenis van het leven van Samaa tot aan die dag en verder Wat een veelbewogen leven. Meer nog dan de bijzondere dingen die in haar leven gebeuren, was ik onder de indruk van de volharding van de christenen die daar leven. De tegendruk is zo groot dat je eronder zou bezwijken. Maar wat is God dan krachtig door bijvoorbeeld de karateleraar heen, die zijn leven waagt door Bijbellessen te geven en ook Bijbels uit te delen. Door Samaa, die blijft bidden voor haar familie en in de loop van de tijd keren velen zich af van de Islam om de ware God te dienen. Door de Geest geleid getuigen ze, al staat hun een zware straf te wachten, soms zelfs de dood.

Dit is beslist het meest indrukwekkende boek dat ik de laatste jaren heb gelezen. Het is voor heel de christelijke wereld een belangrijk getuigenis waarvan wij kunnen leren dat we in alle eenvoud volledig op God kunnen en mogen vertrouwen. “Hij kan en wil en zal in nood, zelfs bij het naderen van de dood, volkomen uitkomst geven!”

De moed van imperfectie

De schrijfster heeft onderzoek gedaan naar moeilijke emoties. Toen zij zelf in een emotionele crisis terechtkwam, ontdekte ze de effecten van de aanvaarding van hoe je echt bent. De cadeaus van deze aanvaarding waren: moed, medeleven en verbondenheid. Dat was zo’n toffe ontdekking, dat ze in dit boek tien wegwijzers heeft beschreven om een bezield leven te kunnen leiden. Deze tien wegwijzers zijn gegrond op zowel wetenschappelijk onderzoek als eigen ervaring.

Die combinatie maakt het boek zeer lezenswaardig. Ik herken veel ervan in mijn eigen leven. Aan het eind van elk hoofdstuk staat een toepassingsrichtlijn en een toepassingsvraag. Wat mij heel erg aansprak, was de eerlijke beschrijving van de dingen zoals ze zijn in ons leven, in onze cultuur. Bijvoorbeeld: “uitputting als statussymbool” en “productiviteit als maatstaf voor eigenwaarde”.

Het mooiste vind ik de beschrijving van de behoefte aan spelen en rust. Het is iets dat ik van nature veel deed, maar de laatste jaren ‘afgeleerd’ had. Nu zie ik daar weer de noodzaak van in en ben ik meer gemotiveerd er tijd voor vrij te maken in mijn agenda.

Love to write, 101x stille tijd

In dit boekje, dat goed te gebruiken is in je stille tijd, maar ook in groepen, worden achttien thema’s behandeld waaronder bijvoorbeeld: Gods Koninkrijk, omgaan met anderen, vergeving en de Bijbel.

Bij elk thema horen vijf vragen of kleine (deels creatieve) schrijfopdrachten met het doel je bewust te maken hoe jij hierin staat. De vragen zijn niet zomaar oppervlakkige vragen, maar helpen je echt nadenken. Het is een boekje in een klein formaat en uitnodigend vorm gegeven met veel groen en rood.

Latte Macchiato

In dit mooi uitgevoerde boekje staan korte stukjes die ideaal zijn om te lezen als je even een moment koffiepauze hebt. Er staan prikkelende gedachten in, een recept, korte overdenkingen en gedichten. Dit alles gelardeerd met mooie foto’s. Er staan bijdragen in van verschillende schrijvers.

Een bijzonder recept is het pizzarecept dat bestaat uit een bodem van toewijding, een gevulde saus vol intimiteit en een spannende toplaag vol passie. De ingrediënten zijn o.a.: 1 mok overgave, 3 stuks zorg, 400 gram huiselijkheid, 8 plakjes verlangen en nog veel meer. Het boekje is heel geschikt om cadeau te geven.

Donkerland

Vanaf de eerste zinnen heeft de mysterieuze verteller die de geschiedenis van Donkerland en zijn familie doorgeeft mij in de greep. “Nergens in het heelal is er een plaats waar je voldoende afstand kunt nemen om je verhaal te vertellen en te kunnen zeggen: ‘Dit is de waarheid, precies zoals het is gebeurd.’” Daarmee is gelijk de filosofische toon van het verhaal gezet. Heel lang blijft onduidelijk wie de vertelster is en tegen wie ze het verhaal vertelt dat begint lang geleden in 1833 als de patriarch van Donkerland, Pieter de Witt vertrekt uit de Oostkaap en na een lange tocht door Zuid-Afrika, zijn stok plant in een stuk grond aan de rivier de Tugela in Natal. Hij claimt een stuk land vanaf de stok een half uur lopen in alle windrichtingen en bouwt Donkerland. Dit doet hij samen met Mafungwashe, een zwarte vrouw die hij tijdens zijn tocht op zijn pad is gekomen. Zij dankt haar leven aan hem en wordt zijn bediende. Hij noemt haar Eerste.

De vertelster van Donkerland kent de geheimen van de familie en alle belangrijke voorvallen in een generatie zijn ’een lang verhaal’. Zo ontdek je als lezer welke patronen er zijn en hoe de historische feiten van een land, zoals vijandschap tussen Boeren en Brit, de Grote trek, de oorlogen in Zuid-Afrika, de Grote droogte en crisis van de jaren 30, de opkomst van de Nationale Partij, de Apartheid en uiteindelijk de afschaffing daarvan grote sporen trekt in het bestaan van de familie de Witt en leiden tot dramatische persoonlijke gebeurtenissen op Donkerland. De nakomelingen van Eerste, de arbeiders zijn hier steeds weer bij betrokken. Negen hoofdstukken voor een tijdspanne van 156 jaar en zeven generaties.

Donkerland is in eerste instantie geschreven als een toneelstuk en later als een tv-serie. Hier en daar merk je dat nog aan terloopse opmerkingen en misschien ook doordat conflicten in enkele scènes worden weergeven. Gebeurtenissen waar anders hele boeken vol over worden geschreven, zijn nu samengebald in een hoofdstuk. Ik heb dat niet als een minpunt ervaren. Sterker nog: juist de grote lijn, hoe een familie zich ontwikkelt en reageert op zijn buren en de zwarte bedienden, maken dit verhaal indrukwekkend om te lezen. Daarbij komt dat, hoewel niet echt evenwichtig, ook de nakomelingen van Eerste hun stem hebben in het verhaal. Hoewel ze de taal van de familie de Witt moeten leren spreken (overigens kent de familie de Witt wel Xhosa en Zulu) blijken ze keer op keer op cruciale momenten belangrijke wijze levenslessen door te geven.

Donkerland is een toegankelijke mustread als je iets wilt begrijpen van hoe de geschiedenis van Zuid-Afrika mensen heeft gevormd.

Het meisje in de trein

Rachel is meisje met een gebroken ziel. Half twintig, half dertig; een scheiding en veel verdriet achter de rug. Ze vlucht in de drank. Dat is een element in dit boek waar je als lezer niet omheen kunt. Hoe vreselijk is een verslaving aan alcohol. Het regeert Rachels leven bijna totaal. Omdat ze verslaafd is, wordt Rachel door haar omgeving niet meer serieus genomen en dat kost haar bijna haar leven. Maar voordat een leverziekte of Korsakov een vroegtijdig einde aan haar leven maken, is er een gebeurtenis die haar aandacht trekt en die ervoor zorgt dat ze probeert om de drank te laten staan. Ze wil uitvinden waarom Megan vermist wordt.

Rachel reist nog dagelijks met de trein naar London om haar medebewoonster en de rest van de wereld te laten geloven dat ze nog altijd werk heeft. Maar ze is al lang ontslagen als gevolg van haar beschonken gedrag. Zij heeft tijdens die dagelijkse ritten af en toe een blik kunnen werpen op Megans huis en wat ze thuis doet.

In dit boek gaat het niet alleen om alcoholverslaving. Het gaat ook om drugsverslaving, verwaarlozing, seksverslaving en overspel, ook al wordt dat niet met zoveel woorden gezegd. De indruk die ik van de hoofdrolspelers krijg, is dat ze niet anders kunnen dan geregeerd worden door hun specifieke lusten. Hoewel bij Rachel een langzame terugkeer naar een betere levenshouding te bespeuren is. Maar over het algemeen zijn er weinig respectvolle en liefdevolle grenzen.

Ik had een ongemakkelijk gevoel bij het lezen van dit boek. Mijn aandacht ging niet zozeer uit naar de zoektocht van Rachel en de oplossing van Megans vermissing, maar meer naar de onmogelijkheden van Rachels leven omdat ze zoveel achterhoudt en liegt en bedriegt. Het plot is hoe dan ook verbazingwekkend en meer een gevoel van ‘met de moed van de wanhoop’ wordt ‘recht gedaan’ aan het onrecht. Maar het goed en het kwaad of het zwart en het wit zijn niet helder, alles is besmeurd en geschonden.

Rachel is hoe dan ook de absolute anti-held. Deze thriller is voor mij bijna geen thriller, maar een onvermijdelijke beschrijving van hoe ver een mens kan komen. Het is bijna niet meer spannend, omdat je meegesleurd wordt in de onmogelijkheden. Toch wordt de zaak door Rachel opgelost en staat haar vasthoudendheid in schril contrast met haar regelmatige buiten bewustzijn. Hier wordt ook het plot op gebouwd en dat vind ik bijna ongeloofwaardig. Aan het eind van het boek wil je dat ze werkelijk hulp gaat zoeken en zich laat opnemen in een afkickkliniek, maar heb je niet het gevoel van: eindelijk! Het kwaad is door de held de wereld uit geholpen en nu kan hij in dit geval zij eindelijk een gelukkig leven gaan leiden.

Zusje

Rosamund Lupton kruipt in de huid van de zus van een jonge vrouw, die in het toiletgebouw van een park in Londen wordt vermoord. Dat heeft de schrijfster ontzettend knap gedaan. Ik weet niet of ze zelf een groot verlies heeft geleden, maar haar gevoelens zijn levensecht en de ontwikkeling in haar leven, na de vondst van haar zus, maken dat je je ontzettend snel met haar identificeert. Natuurlijk schrijft ze in de ik-vorm, het kan niet anders! Zo ben ik als lezer de zus, die de ontdekkingstocht doet. De ontwikkeling in het karakter van de hoofdpersoon is heel knap weergegeven. Ik word meegezogen in de film die zich afspeelt in haar hoofd en in haar hart. Gelukkig kan ik aan het eind van het boek wel opgelucht ademhalen: met de hoofdpersoon word ik gered.

Het lukt Rosamund Lupton om van een gewoon mens, die haar eigen keuzes maakt en haar eigen karakter heeft, haar eigen fouten maakt en haar eigen ontwikkeling doormaakt, een heldin te maken, die je wilt zijn. Hoewel geen lezeres dit zal willen meemaken, de vastberadenheid en de moed van de hoofdpersoon spreekt ongetwijfeld aan. Eén keuze van de hoofdpersoon betreur ik, maar die maakt het slot nog dramatischer. Wellicht heeft de schrijfster heel bewust voor dit slot gekozen. De keuze van de auteur om het boek in de vorm van een bedachte brief te schrijven, vind ik wel geniaal. Gezien het slot was er nauwelijks iets anders mogelijk om de relatie tussen de twee zussen zo prachtig uit te kunnen werken.

15092

Recensie

Jouw waardering

15091

Recensie

Jouw waardering

15090

Recensie

Jouw waardering

15089

Recensie

Jouw waardering

15088

Recensie

Jouw waardering

15087

Recensie

Jouw waardering

15086

Recensie

Jouw waardering

15085

Recensie

Jouw waardering

15084

Recensie

Jouw waardering

15083

Recensie

Jouw waardering