Boekenmening

De student die zou trouwen

Negen dagen voor zijn trouwdag verdween de Utrechtse student Jan Willem de Geer. Dat gebeurde in de hete zomer van 1976. Met een geleende fiets reed hij naar een boekhandel waar hij een boek en een krant kocht. Daarna is hij nooit meer gezien. Zeven jaar later werd de fiets gevonden maar van Jan Willem ontbreekt elk spoor. Het blijft een onopgelost mysterie en uit wanhoop heeft de familie jaren later het recherchebureau van Robbie Corbijn in de arm genomen.

Dan doet een boswachter een gruwelijke ontdekking. Robbie en Lowina storten zich op de zaak. Allerlei mensen worden ondervraagd, diverse plaatsen bezocht maar ze komen geen steek verder. Dan ontdekt Lowina’s vriend dat er wat met Robbie aan de hand is…

Een bijzonder boeiend boek dat ik moeilijk weg kon leggen. Behalve het mysterie van de verdwenen student, houdt de auteur de spanning erin door het geheim van Robbie nog niet prijs te geven.

Hier voor jou

Exi heeft trouwplannen. Samen met haar verloofde Jeffrey wil ze een themabruiloft die voorbereid wordt met schrijfster Grace, een vriendin van haar. Grace is een hoofdpersoon uit het vorige boek ‘Ik wist het wel.’

Maar dan ontmoet Exi acteur Bo Corrigan en er is meteen een aantrekkingskracht bij beiden. Maar Bo staat bekend als een losbol en Grace waarschuwt Exi om niets met hem te beginnen. Met Jeffrey maakt Exi de afspraak om even afstand van elkaar te nemen om te ontdekken wat haar werkelijke gevoelens zijn. Dat gaat niet gemakkelijk. Bo leeft in een gevaarlijke omgeving, waardoor er zelfs op Exi geschoten wordt.

Het kostte me moeite om in het boek te komen. De eerste 150 pagina’s waren voor mij een wirwar van relaties. Ik vroeg me af hoe dat kwam, maar de conclusie is eenvoudig: er wordt helemaal van uitgegaan dat je het vorige boek hebt gelezen. Daarom zijn zaken onduidelijk en onlogisch. Zelfs later in het boek wordt nog teruggegrepen naar ‘Ik wist het wel’ waardoor je dingen niet snapt of er opeens een persoon opduikt die helemaal niet geïntroduceerd is. Het maakt het lezen van het boek erg lastig en minder prettig. Natuurlijk is de schrijfstijl van Heitzmann prima, maar juist daarom had ik erop gerekend dat je dit deel goed apart kon lezen. Een groot minpunt.

Het verhaal waarbij Bo geconfronteerd wordt met de zelfkant van de samenleving er erg mooi geschreven. Je leeft helemaal met hem mee. Ik kan er niet te veel van vertellen, want dan weet je te veel van de inhoud. Maar het is heel realistisch gedaan, ook de manier waarop de hulpverlening in beeld wordt gebracht. Ja, sommige mensen zijn te redden, maar erg veel verslaafden vallen terug en komen weer op straat of in de prostitutie terecht. Bij het schrijven hierover valt de eenvoudige manier van geloven van hulpverleenster Anne op: geen bekeringsdrang, maar eenvoudig getuigen van Gods liefde.

Wat je niet ziet

Tijdens zijn laatste jaar op de middelbare school van Owen Edmonds, gebeuren er heftige dingen. Elf leerlingen hebben zelfmoord gepleegd. Dan heeft Owen een bijzondere ervaring. Nadat hij een beker water krijgt aangeboden van een oude man bij een droge put, gebeurt er iets vreemds. Hij krijgt vreselijke maagpijn, zware hoofdpijn en een ijskoud gevoel in zijn buik. De volgende dag is de hoofdpijn weg maar de maagpijn is nog steeds sterk aanwezig. Bovendien ziet hij heel vreemde dingen: mensen die kettingen achter zich aanslepen, een roestige boei om hun nek hebben en zwarte snoeren die uit hun achterhoofd komen. Tot zijn opluchting heeft Owen zelf geen kettingen en snoeren, maar zijn moeder en de meeste mensen die hij tegenkomt, wel.

Het duurt lang voor hij er met iemand over durft te praten. Als hij het aan zijn moeder vertelt, begrijpt ze het niet en zijn beste vriend verklaart hem voor gek. Dan verschijnen er vreselijke monsters in zijn gezichtsveld.

Owen gaat op zoek naar antwoorden. Waarom ziet hij dingen die een ander niet ziet? En wat heeft dit met de zelfmoorden te maken? Waarom dragen de meeste mensen kettingen en snoeren maar komt hij ook mensen tegen met een lichtkring om zich heen? Hij ziet het als zijn taak om mensen te redden. Het lukt hem in eerste instantie om iemand van zelfmoord te weerhouden maar uiteindelijk gebeurt het toch…

Deze young-adult thriller is bloedstollend spannend. De innerlijke strijd van Owen wordt realistisch beschreven. Het thema van dit boek is de strijd tussen goed en kwaad. De auteur verstaat de kunst om dat op een bijzondere manier neer te zetten. Owen krijgt later van de oude man bij de put een verklaring maar hij legt hem niet alles uit. Hij zegt dat hij slechts een boodschapper is. Dat suggereert dat hij een engel is, maar dat staat er niet. De titel vind ik niet aantrekkelijk hoewel hij wel slaat op de inhoud. Maar ik vind het niet bij een thriller passen. De originele titel is: ‘delusion’ wat ‘waan’ betekent. Jammer dat er in het Nederlands een andere titel van is gemaakt. Ik vind dit boek echt een aanrader voor thrillerliefhebbers.

Gouvernante in de hoofdrol

Het verhaal van Louisa Bell begint in de saloon waar ze ontslagen wordt door haar baas en ze een nieuwe baan moet zoeken. Eerst moet ze haar broer helpen die in de problemen zit. Dan krijgt ze onverwachts de kans om gouvernante te worden van de dochters van de majoor op Fort Reno. Het enige probleem is dat ze nooit de opleiding heeft gehad voor deze baan en dat de meisjes beter geschoold zijn dan zij is. Daniel, de vader van de meisjes, heeft wel gelijk oog voor Louisa maar denkt dat zij haar hart verloren heeft aan een van de soldaten. Hij weet ook niets van Louisa’s verleden als zangeres en dat haar broer onder zijn regime valt. Dat leidt soms tot grappige misverstanden, een vleugje romantiek en soms ook spannende momenten, want het leven op het fort is niet zonder risico’s.

Al deze perikelen spelen tegen de achtergrond van de Amerikaanse geschiedenis. Regina Jennings heeft het verhaal van Louisa en Daniel bedacht maar Fort Reno heeft echt bestaan, net als enkele anders spelers in dit verhaal. Dat maakt het voor de lezer die van geschiedenis houdt extra interessant om te lezen. De schrijfstijl is heel vlot, je bent zo door de bijna 400 pagina’s heen en dan wil je verder lezen. Gelukkig is dit deel 1 van de Fort Reno serie, dus er komt nog meer.

Het verhaal speelt zich af in de omgeving waar mennonieten zijn die het geloof aan de Indianen willen verkondigen. Het is mooi om te lezen hoe Louisa, die daar van huis uit weinig van meegekregen heeft, ook steeds meer op God leert vertrouwen en Hem beter leert kennen. Het verhaal van de hoofdpersonen is wel voorspelbaar maar dat neemt niet weg dat je heerlijk weg kunt zwijmelen bij de romantiek. Conclusie: een heerlijk romantisch boek om lekker bij weg te dromen.

De macht van het wonderwoud

Het gebeurt niet vaak dat er fantasy boeken verschijnen bij de christelijke uitgevers. De meeste wagen zich daar waarschijnlijk niet aan, omdat een verkoopsucces bepaald niet is verzekerd. Zeker in Nederland is het genre niet bijzonder populair onder christenen. In de V.S. en in Engeland is dat anders. Daar treden veel meer auteurs in de voetsporen van de ‘groten’ als Tolkien en C.S. Lewis.
Moedig daarom van Callenbach om het boek van Elizabeth Visser uit te geven, en natuurlijk minstens zo moedig van deze jonge schrijfster (twintig jaar) om het te schrijven.

Het verhaal gaat vooral over Revan en Yvalana, een jongen en een meisje van verschillende stammen, die elkaar vijandig gezind zijn. Ze wonen ver bij elkaar vandaan, maar komen in de loop van de tijd met elkaar in contact. Ze verdwalen in een donker ‘Wonderwoud’ waar nog nooit iemand levend uit gekomen is. Samen ontdekken ze verschillende geheimen.

Om een boek als dit te schrijven is in de eerste plaats een levendige fantasie nodig, en die heeft Visser. Het grote pluspunt van ‘De macht van het wonderwoud’ is haar scheppende vermogen. Tegelijk is dat ook een van de minpunten. Elizabeth Visser wil naar mijn bescheiden mening teveel. In haar verhaal gebeurt ontzettend veel, maar de gebeurtenissen worden vaak niet of nauwelijks uitgewerkt. En daardoor voelde ik over het algemeen weinig emotie. Ook wordt er wel erg kwistig met magie gestrooid, maar dat is een keuze. Omdat het boek bij deze uitgever verschijnt heb ik (ook) gezocht naar christelijke elementen. Het kan aan mij liggen, maar ik kwam ze niet zo tegen. Wat mij betreft had het verhaal best een wat hoger ‘Narniagehalte’ mogen hebben.

Volg mij

Bijbel als inspiratie voor het geloof.

In Volg mij wordt uitleg gegeven over de Bijbel aan mensen, met name jongeren, die meer willen weten over het geloof. Op een toegankelijke manier legt de auteur uit hoe het allemaal in elkaar steekt.

Hij probeert uit te leggen wie God is. De eigenschappen van God worden benoemd, maar de schrijver zegt ook dat het niet mogelijk is om een goede omschrijving van God te geven, omdat Hij altijd groter en sterker is dan wij kunnen denken. Er wordt een hoofdstuk gewijd aan de Bijbelse geschiedenis waaronder de tocht van de Israëlieten naar het beloofde land en een paar profetieën van Jesaja. Vervolgens komt de geboorte van Jezus aan de orde en waarom Hij op aarde kwam. Alles wordt heel duidelijk uitgelegd.

Een aanrader om cadeau te geven aan mensen die belangstelling hebben voor het geloof maar er niet veel van begrijpen.

Oker

Oker is echt een pareltje, heel bijzonder om deze roman te lezen waarin man en vrouw elkaar afwisselen in het schrijven over hun ervaringen hoe te leven na het overlijden van hun dochter Hannah. Ze verlaten Nederland met hun vierjarige dochter Roos voor een tijd en settelen zich aan de oostkust van Amerika. Daar is de ruimte om zich te bezinnen op wat hun als ouders is overkomen. Het dagelijks leven, boodschappen doen, naar de kerk gaan, gastcolleges geven, maar ook toeristische uitstapjes en later de roadtrip naar wildparken en de Grand Canyon, bieden steeds een opzet om Hannah nog bij alles te betrekken.

Oker lezen voelt haast te intiem. Als lezer dring ik binnen in een heel groot persoonlijk verdriet, waar ik geen weet van heb. Tegelijk zijn de overpeinzingen zo mooi dat ik begrijp waarom dit wordt uitgegeven. Er zitten hoofdstukken bij die ik gelijk opnieuw las. Bij voorbeeld ‘Het alfabet van genade’ waarin Daan, de vader, filosofeert over de geluiden van alledag in een koffiezaak. Hij doet het naar aanleiding van het gelijknamige boek van Frederick Buechner en combineert dat met de taal van stilte, immers Hannah is er niet meer. Uiteindelijk komt hij bij de leegheid van alledaags lawaai. Het is zo bitterzoet, maar het doet mij anders luisteren naar wat ik hoor terwijl ik lees.

Er zijn meer boeken die gaan over het verlies van een kind, toch is Oker uniek. Bij andere boeken heb ik nooit het gevoel gehad dat het zo persoonlijk was. Ik denk dat het komt omdat in die boeken het drama, het verlies van het kind veel meer de motor is van het verhaal. Daan en Nina voelen elkaar wonderlijk aan, geven elkaar de ruimte om ieder het verdriet op hun eigen manier te verwerken. Het laat zien dat verdriet er kan zijn. Daardoor mist Oker, mijns inziens wel een sterke spanningsboog. Het boek kabbelt voort in korte hoofdstukken en laat duidelijk zien welk perspectief het christelijke (evangelische) geloof geeft.

Een dikke tien van meester Mark

“Lieve Sint en Piet, ik heb eigenlijk nog nooit een cadeau gekregen,” staat er op het verlanglijstje van een meisje. Mark van der Werf verzamelt via ouders en leerkrachten spontane reacties van kinderen op schoolopdrachten, huiswerk of opmerkingen van hun omgeving. Het is ontroerend en hilarisch, ontwapenend en eerlijk, lollig en brutaal, verlegen en grappig en soms zie je de hele methodiek van onze maatschappij weerspiegeld: “Live juf iris je bent al een top juf alleen moet de klas afento wat stiller zijn Liefs Luna.” Mooie positieve feedback.

De juf is ziek en je wenst haar van harte wetenschap of je moet een oordeel geven over de schilderijen van Vincent van Gogh die je maar midelmaateg vindt. Het is geweldig om dit boekje op allerlei plekken neer te leggen, om samen even te lachen of weer de juiste verhoudingen in het leven te ontdekken. Om te zien, dat we allemaal wat relativering nodig hebben en juist kunnen ontspannen ook al lijkt het leven soms te spannend. Ik geef Mark ook een 10, oké, dat mag niet in het recenseren, dus dan maar 5 sterren.

Vlinders in de storm

Tanja is pas weduwe geworden. Ze wordt overweldigd door verdriet en schuld. Hierdoor komt haar vriendschap met collega Maud op een laag pitje te staan. Maud kan hier niet mee omgaan en verbreekt de vriendschap. Ook met haar schoonouders botert het niet.

Tanja ontdekt dat er allerlei raadsels zijn wat betreft het verleden van haar man Ronald. Ze krijgt raadselachtige briefjes en gaat op onderzoek uit. Later komt ze achter het geheim van Ronald en hoort ze dat haar schoonouders vonden dat het geheim moest blijven.

Dan is er nog Mike, de vader van een van de leerlingetjes op school. Tussen hem en Tanja is aantrekkingskracht, maar Tanja weet niet hoe ze hiermee om moet gaan.

Een boeiend en vlotlezend boek. De strijd van Tanja, de avances van Mike en de vreemde briefjes, maakten dat ik steeds door wilde lezen. Dit is een zelfstandig te lezen vervolg op Storm in een glas wijn.

Gewaagde ontsnapping

De proloog maakt mij erg nieuwsgierig, er wordt een “schat” opgegraven en de lezer wordt al geconfronteerd met verschillende vragen. Een uitnodiging om door te lezen.

Amity is een privélerares in Londen. Ze heeft het heel erg naar haar zin en krijgt zijdelings iets mee over de Tweede Wereldoorlog die in Europa aan de gang is. Dan krijgt ze een telegram van haar broer die haar hulp nodig heeft in Praag, de stad waar hij werkt. Tijdens haar twijfel krijgt ze ook een woord van God waardoor ze zeker weet dat ze moet gaan. Ze vertrekt voor twee weken naar Praag maar ze wordt daar zo opgeslokt door de ellende van de kinderen en hun moeders die ze wil helpen, dat ze al snel naar haar werkgever, Clark, schrijft dat ze meer tijd nodig heeft. Die besluit om haar achterna te reizen.

Naast het verhaal van Amity spelen er nog een paar mensen hun eigen grote rol in het boek. Deze verhalen komen op het laatst bij elkaar en maken het compleet. De auteur heeft ook in dit deel laten zien dat er verschillende kanten zitten aan een verhaal en dat er tijdens die verschrikkelijke jaren van de oorlog mensen waren die zich belangeloos voor anderen inzetten. De uitspraak van een van de mensen uit dit boek “dit is niet jouw oorlog” zegt zoveel.
Een heerlijke dosis romantiek samen met een vleugje spanning maakt dit boek een heerlijk boek om te lezen.

18100

Recensie

Jouw waardering

18099

Recensie

Jouw waardering

18098

Recensie

Jouw waardering

18097

Recensie

Jouw waardering

18096

Recensie

Jouw waardering

18095

Recensie

Jouw waardering

18094

Recensie

Jouw waardering

18093

Recensie

Jouw waardering

18092

Recensie

Jouw waardering

18091

Recensie

Jouw waardering