202409
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Tineke Wuister begint de rode lijn in het boek met een belangrijke vraag: “Hoe wil jij je voelen?” Ze legt ook uit waarom. Als iemand vraagt: “Wat is je doel?” gaat je hoofd direct als een malle aan het werk. Als iemand je vraagt hoe jij je wilt voelen, gaat je hart aan het werk. Die diepere laag van jou, waar het allemaal vandaan komt. Jouw nadenken over je gevoel brengt je ook in het nu. Hoe voel je je nu? Hoe voel je je vaak? Ze maakt er een opdracht van. Zoek een moment om hierop te reflecteren. De uitkomst geeft je gelijk een bodem om de rest van het boek door te nemen. Wat zegt God over werken en rusten? Zijn patroon is: creëren, structuur en relaties. Rust en ritme zijn super belangrijk voor balans in jouw hoofd en hart. Rust zorgt voor herstel. Hoe ziet jouw ideale week eruit? 89 pagina’s over het heilzame van rust en vrijheid. Dan volgen de 7 tips op pagina 91-130 en in het laatste hoofdstuk kun je je eigen “meer lucht”-plan maken. Super informatief en praktisch.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202408
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Een student vol enthousiasme voor God en mensen vertelt je over zijn studietijd in Londen terwijl hij in de Holy Trinity Brompton, de kraamkamer van Alpha International, een verkennende stage loopt om uiteindelijk zijn afstudeeropdracht bij Alpha Nederland te kunnen gaan doen, na zijn tijd in Londen. Hij vertelt met humor over het proces van het in korte tijd taalvaardig worden, zijn Nederlandse lengte die opvalt en de verschillen tussen Engeland en de rest van Europa. Het is een leuk verslag van hoe het in zijn buitenlandervaring gaat. Dat vooropgesteld. Het is of je, als lezer, even mee mag lopen in zijn leven. Dat was ook precies de bedoeling, dat vrienden, van wie ik vermoed dat de schrijver er heel veel had in die tijd, hem niet al te zeer zouden missen en tegelijkertijd een beetje mee konden kijken in die periode van zijn leven. Zijn geloofsavontuur krijgt de nadruk in het boek. Daardoor krijg je het gevoel dat hij de studie er met zijn linker achterpoot bij heeft gedaan als iets dat bij de deal hoort. Maar wat een ideale deal! Midden in een van de vruchtbaarste filialen van Gods Koninkrijk iets mogen bijdragen en leren van hun manieren en zelf ook nieuwe dingen van datzelfde koninkrijk mogen ervaren. Vrolijk en teachable. Dankbaar en uitreikend. Dat gun ik elk jong en gelovig mens.
Mooi zijn ook de gepakte rustmomenten bij Café Nero aan de overkant van zijn straat. Verwerken, studeren, opladen, dicht bij jezelf zijn en ontvangen van God. Prachtig is het plezier bij het van de ene op de andere dubbeldekker hoppen en zo Londen te zien.
In de podcast viermetersessies vertelt de schrijver dat hij nog een paar dozen van dit boek in zijn huis heeft staan. Ben je nieuwsgierig geworden en wil je lezen hoe iemand anders een paar modules in het buitenland heeft gevolgd en tegelijkertijd veel heeft geleerd over een getuige voor Jezus Christus te zijn, schrijf en bericht op www.alphanederland.org/contact/ Wat ik ook super leuk vond om te lezen is dat Arnoud in die tijd voor zichzelf lekker en gezond heeft gekookt en tegelijkertijd echt genoot van het eten bij het gezin waar hij een kamer huurde en van de snacks die in London te scoren zijn. Wat dat betreft past hij helemaal in het Alpha Cursus concept: samen eten en elkaar ontmoeten.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202407
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Meg en Sylvie wonen in Chicago met hun vader, oorlogsveteraan met psychische problemen. Gedrieën hebben ze een inkomen vanuit de boekhandel die ze bezitten, waar ook hun woonhuis is.
Dan vindt de grote brand in Chicago van 1871 plaats. Twee dagen lang teistert het vuur de binnenstad, ook het thuis van de zussen en pa. Overal heerst paniek, iedereen moet een onderkomen vinden en in het rumoer raken Meg en Sylvie hun vader kwijt. Dakloos, ontheemd en gewond gaan ze op zoek naar hem, met de hulp van journalist Nate. Er volgen veel problemen, beschuldigingen en roddels, waardoor pa zelfs gevangengenomen wordt en in een psychiatrische instelling wordt geplaatst.
Wederom heeft Jocelyn Green een historische roman geschreven. Veel gebeurtenissen in het boek hebben werkelijk plaatsgevonden. Deze worden goed neergezet in de context van de werkelijke grote brand van Chicago, die nog altijd de grootste en dodelijkste brand is die plaatsvond in de VS.
Het boek is een liefdesroman. De nog ongetrouwde zussen maken zich druk over hun leeftijd en het feit dat ze nog geen man hebben. Er komen verschillende mannen voorbij en er is sprake van verliefdheid. Wat mij betreft is dat allemaal een beetje te veel aanwezig. Ik las ook Greens boek “Mijn toevlucht” waar de verhouding tussen de liefde en het leven van de hoofdpersoon beter op elkaar afgestemd waren.
Was ik teleurgesteld? Dat zeker niet. Green heeft een prachtige manier van schrijven, neemt je mee in het verhaal, de problemen van pa vond ik zo mooi beschreven en echt. Het is goed voor te stellen dat zulke dingen gebeurden (en nog steeds). Onterecht gevangen zitten, een instelling die niet het beste met je voorheeft waardoor je alleen maar achteruitgaat. Het zoeken naar oplossingen als je alles wat je bezit verliest. Dat alles wordt prachtig beschreven. Jocelyn Green is wat mij betreft een van de betere christelijke auteurs van historische romans.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202406
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Als de ouders van Nelly Nachtegaal (18) zijn omgekomen bij een verkeersongeluk, blijft Nelly achter met haar twee broers, de veertienjarige Tjibbe en Okker die verstandelijk beperkt is en elders woont.
Tjibbe wordt bij een oom en tante ondergebracht. Nelly blijft in het ouderlijk huis wonen. Haar vriend Ho komt regelmatig bij haar slapen. Nelly denkt dat ze een hechte band met hem heeft (en als lezer denk je dat aanvankelijk ook) maar het loopt anders dan ze verwacht had.
Ze besluit om op haar Puch naar Nice te rijden. Daar woont Gregorius Bos, een man die ze van vroeger kent. Ze krijgt te maken met pech, ontmoet verschillende interessante mensen maar de vraag is of ze Gregorius zal vinden.
Op blz. 13 komt de lezer erachter dat dit boek zich afspeelt in de jaren ‘70. Er wordt naar Den Uyl en Wiegel gekeken op een zwart-wit-tv.
In hoofdstuk 1 vertrekt Nelly op de brommer, hoofdstuk 2 begint net na het ongeluk. De hoofdstukken wisselen elkaar af: de oneven hoofdstukken gaan over Nelly op de brommer, de even hoofdstukken over wat er gebeurde na het overlijden van haar ouders.
Ik las eerst de even hoofdstukken, omdat die voorafgaan aan de brommertocht.
De auteur gebruikt vreemde namen. De gehandicapte broer heet Okker; ik moest gelijk aan een okkernoot denken. Oma en tante Aapje komen helpen, ik dacht dat Aapje een bijnaam was, maar nee. Op de crematie stelt ze zich voor: ‘Ik ben Aap Nachtegaal’. Lachwekkend en onrealistisch om Aap als voornaam te gebruiken.
Er komen meer onrealistische dingen in voor: Een man die zegt dat hij stewardess is. (Geen fout, want later lees je het nog een keer). Of de auteur dat bewust heeft gedaan omdat de betreffende persoon homo is?
De supermarktmanager ziet er sjofel uit, doorgaans zien leidinggevenden er keurig uit, meestal in pak in de tijd waarin het boek speelt. Die manager drijft de spot met Okker. Dat doet een manager niet, die is altijd respectvol tegenover de klanten. Nelly vindt hem op de notaris lijken door zijn gedrag. Vreemde gedachte, want een notaris gedraagt zich ook correct.
Verhuizers die vloeken omdat de piano te zwaar is en de brommer in de verhuiswagen moet. Ze gaan ruw en hardhandig met de spullen om.
Af en toe had ik een woordenboek nodig, zoals bij het woord ‘kajuiner’. Niet te vinden op Google, alleen als naam.
Veel Franse woorden, sommige bekend maar veel onbekend, zoals: canaille, canaux, force majeure, routiers. De auteur had de vertaling erbij kunnen zetten voor de lezers die niet thuis zijn in de Franse taal.
Er staan ook veel leuke uitdrukkingen in zoals: Het woord dat als een stuk wrakhout ronddrijft, krullende haren als een bos vraagtekens om zijn gezicht.
De auteur wil anachronismen vermijden, vandaar dat ze de termen geestelijk gehandicapten en zwakzinnigen gebruikt in plaats van verstandelijk beperkten en mensen met het syndroom van Down.
Begrijpelijk maar toch staat hier en daar een anachronisme:
Een afgeknipte spijkerbroek die in de jaren 70 nog niet in de mode was. Supermarktmanager in plaats van bedrijfsleider. Een rij wagens naast de supermarkt, dat begon pas in de jaren 80.
Verder wordt er regelmatig gevloekt.
Bij een vraagstelling staat er vijftien keer geen vraagteken. Bij de titel ook niet.
Het wordt een origineel en prettig, luchtig verhaal genoemd. Origineel is het wel, maar prettig en luchtig vind ik het niet, maar dat kan een andere lezer anders ervaren
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202405
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Thea Zoeteman
In dit derde deel van het drieluik, waarin de kapel in het bos centraal staat, gaat het over Jim, die we al eerder tegen gekomen zijn in ‘Onder Zijn vleugels’ en ‘Koorden van Liefde’.
Na een ernstig ongeluk waarin zijn leven werd gespaard maar dat van zijn beste vriend Simon, weggenomen werd, komt Jim in een diep dal terecht. Behalve dat hij er lichamelijk slecht aan toe is en van hulp afhankelijk, wordt hij verteerd door schuldgevoelens. Hij worstelt met grote levensvragen en twijfelt aan de trouw van God. Waar was Hij toen het ongeluk gebeurde?
Wijkverpleegkundige Meike gaat na haar scheiding met haar dochtertje in Drieveld wonen. Zij is degene die Jim de verzorging biedt die hij nodig heeft. Meike heeft haar eigen problemen en zit ook met veel twijfels en vragen. Jim maakt het haar er niet makkelijker op omdat hij zich afsluit voor de mensen om hem heen.
Maar dan leidt Meikes weg naar de Bijbeltuin achter de kapel...
Marianne Grandia laat boven alle worstelingen en strijd zien dat God trouw blijft, ondanks onze ontrouw. En dat we altijd bij Hem mogen schuilen, ondanks onze twijfels en vragen.
Een bemoedigende roman die ik van harte aanbeveel.
Saskia Schouten:
Vrede ontstaat niet door afwezigheid van verdriet of pijn, maar door de aanwezigheid van God.
Deze bemoedigende quote staat op de achterflap van deze boeiende roman.
Na haar scheiding is Meike verhuisd van Utrecht naar haar geboortedorp in Twente. Ze heeft een baan gekregen als wijkverpleegster. Haar dochtertje Emma komt in de klas bij onderwijzer Jim. Op een dag komt Emma thuis met de mededeling dat meester Jim een ongeluk heeft gehad. Zijn oudere vriend Simon is daarbij om het leven gekomen.
Simon was de eigenaar van de kapel die gebruikt wordt als een gebeds- en stilteruimte. Achter de kapel is een Bijbeltuin. Er staan bomen en planten die in de Bijbel voorkomen. De zoon van Simon en zijn vrouw zijn de beheerders van de tuin.
Deze kapel speelt een grote rol in dit aangrijpende verhaal.
Jim kampt met een enorm schuldgevoel en verdriet. De grond zakt steeds verder onder zijn voeten weg. Hij sluit zich af voor iedereen en worstelt enorm met vragen over Gods trouw. ‘Hoezo is God goed en is Hij overal bij en altijd trouw?’
Emma heeft last van opstartproblemen, ze wil niet naar de voorschoolse opvang. Dat gebeurt keer op keer en Meike is genoodzaakt om steeds haar moeder te vragen. Ze krijgt last van stress en slapeloze nachten.
Deze roman is een vervolg op ‘Onder Zijn vleugels’ en ‘Koorden van liefde’ maar heel goed op zichzelf staand te lezen. Het is een roman vol hoop en bemoediging. De auteur heeft een prettige, vlotlezende schrijfstijl.
Een minpuntje vind ik dat er echte en fictieve plaatsnamen worden gebruikt. Meike en Jim wonen in Drieveld in Twente. Ik kom uit Twente en omdat Drieveld niet bestaat, kan ik me geen voorstelling maken van de plaats waar Meike en Jim wonen. Er is ook sprake van Oostbergum en Aerdendonk, ook fictieve plaatsen.
De dankbaarheidsagenda van een ouder echtpaar vind ik heel mooi en bemoedigend. Meike komt daar en wordt verrast door die agenda. De dankpunten zijn o.a.: Voor het lentezonnetjes, voor het lichtje in de koelkast, voor de tekening van Mirthe en meer dingen die vanzelfsprekend lijken maar het niet altijd zijn.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202404
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Kan een persoon een hele gemeenschap beïnvloeden? Dat is de eerste vraag aan leesclubs die Francine Rivers stelt nadat ik het verhaal van 531 pagina’s had gelezen. Het speelt rond de eeuwwisseling 1800-1900 in het berggebied in het noorden van Californië. Ze begint het verhaal van de eigenzinnige Kathryn op het dieptepunt van haar jonge leven. Haar ouders zijn het zo niet eens met haar acties dat ze gewoon maar verbannen wordt zodra die kans zich voordoet: haar oom, die niet haar oom is, heeft haar moeder een huis, een drukpers en een mijn nagelaten en Kathryn wordt gedwongen die in ontvangst te gaan nemen. En omdat het leven ondraaglijk is geworden, doet ze dat ook. Nog tiener, veel te enthousiast en beeldschoon lokt ze ook in haar nieuwe woonplaats Calvada tegengestelde reacties uit en met het gegeven dat er in deze gebieden altijd te weinig vrouwen zijn, wordt de strijd op zijn minst een spannende.
Francine Rivers neemt tijd en ruimte om het verhaal te vertellen. Daarbij herhaalt ze vaak dezelfde gedachten van de hoofdpersonen op meer manieren. Dat vertraagt enigszins. Toch heb ik het boek met heel veel plezier in een paar dagen gelezen. Door de humor, het tijdloze gegeven dat mannen ergens diep in hun hart vinden dat de vrouw een lager soort is dan zijzelf, het gevaar dat groeit, het lef van dit meisje en de warmte van de relaties die er onder de vrouwen die het stadje kent, gesmeed worden. De lijnen zijn scherp en haast niet te verzachten in het verhaal. Meningen zijn moeilijk te veranderen en het slechte en het goede is eenduidig. De vragen voor de leesclubs laten zien dat Francine bewust heeft gekozen voor deze stijl. Ze wil mensen met elkaar in gesprek brengen over hoe zij met anderen en zichzelf omgaan. Hoe zij in kaart brengt dat wij bewust en onbewust meedoen aan profilering en discriminatie.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Recensie
Het leven van Murphy Shepherd komt op scherp te staan als hij na honderden anderen te hebben gered uit slavernij, geconfronteerd wordt met de kidnapping van zijn vrouw. Op zijn huwelijksdag. En zijn dochter, haar dochter en hun geadopteerde dochter. Maar voordat dat moment aanbreekt geeft Charles Martin een indruk van hoe zwaar en ingewikkeld dit werk is. Hoe geheim kan het blijven? Hoe safe is het huis? De nieuwe stad? Hoe veel levens heb je? Dwars door dit alles speelt de grootse overtuiging dat er altijd hoop is en de liefde zal overwinnen. Een prachtig vervolg op ‘Waar de wereld in de oceaan valt’. In dit boek wordt het allemaal een persoonlijke kwestie. De opmaat voor een volgende roman met de grote vraag, wanneer ga je ertoe over om niet alleen de onderdrukten te bevrijden, maar de onderdrukker en misbruiker te doden? Ontzettend spannend en tegelijkertijd tot nadenken stemmend. Thriller met het verhaal van nu, de realiteit van nu.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202402
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Als je geïnteresseerd bent in de begintijd van het christendom, zoals ik, is ‘Ontluikend christendom’ van de nieuwtestamenticus De Waele echt een must. In de eerste eeuwen van onze jaartelling vormden de christenen een kleine maar groeiende minderheid, te midden van de dienaars van andere goden en de aanhangers van de joodse religie. Hoe leefden ze? Hoe gingen ze met andersdenkenden om? Hoe werden ze behandeld? Al die vragen en nog veel meer worden in dit lijvige boek van bijna 500 pagina’s op een erudiete wijze aan de orde gesteld. Interessant is het ook om te zien hoe het ‘nieuwe’ geloof bepaalde bestaande gebruiken en tradities overnam. Het verleden is een ander land, zeker als we het hebben over de tijd van de Romeinen, maar in dit boek, dat goed als naslagwerk kan worden gebruikt, krijg je wel meer inzicht in wat er zich in dat land afspeelde.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202401
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Lezen is belangrijk voor de hersenen. In dit boekje wordt dat op een toegankelijke manier uitgelegd. De professor geeft antwoord op verschillende vragen zoals: Is samen lezen beter dan voorlezen? Wel of geen e-boeken? Wat gebeurt er in de hersenen als je leest?
Een Engelse uitspraak luidt (vertaald): Zenuwcellen die vuren, zoeken hun buren.
Als een zenuwcel echt actief wordt (dat wordt bedoelt met ‘vuren’), zoekt die contact met andere zenuwcellen. Een zenuwcel ‘vuurt’ het beste als hij iedere keer op een net iets andere manier wordt geprikkeld. Hoe meer variatie we aanbrengen in dingen die we doen, hoe sterker onze zenuwcellen gaan vuren. Een combinatie van lezen en bewegen is ontzettend goed voor de hersenen.
Als we te veel tijd voor een scherm doorbrengen, levert dat niet veel positiefs op voor de hersenen.
Helder en duidelijk legt de professor uit hoe dat in elkaar zit.
Verder staan er in het boekje mooie anekdotes in over bijzondere lezers.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
202400
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In de dagen dat de Nefilim (reuzen) op aarde zijn (Genesis 6), heersen de goden Anu en Inanna over de regio van Unuk, de stad van Kayins zoon. Ze hebben bijna alle mensenstammen voor zich gewonnen, behalve Noach en zijn stam. Hij is het ‘gekozen zaad’ en de goden willen hem vernietigen. De stam van Noach wordt aangevallen en de vrouwen worden meegevoerd naar de afgodstempels. Noachs zwangere vrouw Emzara komt terecht bij Lugalanu, een priesterkoning die zich volledig heeft toegewijd aan de goden. Lugalanu wil Emzara als vrouw maar maakt haar eerst tot dienstmaagd. Als Cham geboren is, wordt hij van haar weggenomen. Hij is voorbestemd om priester te worden en Emzara mag hem pas terugzien als hij zestien jaar is en ingewijd zal worden als priester.
De rest van het verhaal gaat over Noach die met zijn beschermengel en zijn mannen vecht tegen het kwaad en op het laatst wordt de ark gebouwd.
Hoewel ik het onderwerp boeiend vind, valt het verhaal me tegen. Ik verwachtte dat het bouwproces van de ark zou worden beschreven en de spotternijen van ongelovige mensen. In plaats daarvan gaat het grootste deel van het verhaal over de strijd van Noach tegen het kwaad en het leven van Lugalanu, de goden en de halfgoden.
De auteur beschrijft vreemde wezens waarover ik ook in andere boeken heb gelezen. De chimaera’s met het lichaam van een mens en de kop van een roofvogel of een wild dier.
De gibborim en andere wezens met namen waar je over struikelt.
Heel vreemd vind ik het dat de auteur Cham als derde zoon van Noach noemt, terwijl je uit de Bijbel kunt halen dat hij de tweede zoon is.
Als Noach en zijn familie aan boord van de ark gaan, sluipt Lugalanu naar binnen met het doel om Noach te doden. Hij wordt gedood door enkele roofdieren. In de Bijbel staat duidelijk dat er buiten Noach en zijn familie geen ander mens aan boord gaat.
Als je een Bijbelse roman schrijft, moet je de feiten zoals die in de Bijbel staan niet veranderen. Wat er niet instaat kun je natuurlijk beschrijven zoals het geweest zou kunnen zijn.
Vreemd dat Naël, Chams vrouw die zwanger is ‘weet dat de eerste van deze halfgoden al leeft en in haar groeit’. Dat baseert ze op een geheim dat zij alleen weet en daardoor lijkt het erop dat niet Cham maar een halfgod de vader van haar kind is. Dit gegeven is absoluut onbijbels. Hiermee eindigt het boek.
Wat ik veel interessanter vind dan het verhaal zijn de appendices die achterin staan. Daar wordt uitleg gegeven over o.a. de Nefilim en de godenzonen.
Het boek leest niet lekker weg door de moeilijke namen en doordat er taalkundig veel aan mankeert. Ik vraag me af of dat aan de vertaler of aan de redactie ligt.
Bijvoorbeeld: woorden met ‘heid’ op het eind, waar ‘heid’ is weggelaten; trans i.p.v. trance; als bv. de deur opengaat staat er: het ging open i.p.v. hij ging open; die meisje, die kind enz.
Dit gaat het hele boek zo door en dat vond ik erg storend. Hierdoor en de vele gevechten en lastige namen, vond ik het een opgave om dit boek uit te lezen.
De inleiding en de appendices vond ik heerlijk om te lezen.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie: