Boekenmening

Refomeisje van Annemarie van Heijningen-Steenbergen is de persoonlijke zoektocht naar het heil van een refomeisje dat opgroeit in een orthodox milieu in Nederland. Annemarie van Heijningen zegt in het eerste hoofdstuk van haar boekje: "De  wereld, dat waren mensen die  leefden alsof God niet  bestond. Wij wisten dat God wel bestond. Daarmee waren we niet beter, maar we déden wel beter."

Ik ken Annemarie van Heijningen van haar columns waarmee zij mij voor zich wint. Haar beschrijvingen van een leven als moeder en christen, met vallen en opstaan, zijn een bron van herkenning. Ze kent de valkuilen van perfectie.  De titels van haar eerdere boeken onderstrepen dat. Annemarie heeft allang bewezen dat ze met zelfreflectie en zelfspot kan schrijven over een zoektocht naar waar het om draait in het leven. Refomeisje is anders. De stukjes zijn nog steeds kort, maar de toon is serieuzer. Nadenken over wat Annemarie van Heijningen heeft geschreven is minder vrijblijvend. Ze wil niet het reformatorische nest waar ze tot geloof kwam bevuilen, maar met vragen en twijfels die ze van jongs af al had, openingen bieden voor een gesprek met hen die 'refo' zijn. Daarmee lijkt het vooral een boek voor insiders of voor hen die net als Annemarie afgleden.

"Was het afglijden, als je hervormd werd? Een neerwaartse beweging, van boven (Gereformeerde Gemeenten) naar beneden (hervormd of evangelisch)?"

Refomeisje is doorspekt met de tale Kanaäns. De 24 stukjes hebben een term uit deze codetaal waarmee orthodox gereformeerden hun persoonlijke geloof beschrijven. In de bijlage achterin worden deze termen kort uitgelegd. De manier waarop Annemarie over haar geloof vertelt, hoe zij tot bekering is gekomen en bevestiging heeft gekregen dat ze Avondmaal mocht vieren, sluit aan bij hoe men het in reformatorisch kring 'graag' hoort. Behalve dan dat Annemarie zo vrij spreekt over genade, iets wat ik persoonlijk alleen maar toe kan juichen.

Overigens ben ik nooit een refomeisje geweest, maar altijd 'een vreemde vogel'. Toen ik verkering kreeg met Ton, en daardoor schoonfamilie en vrienden, heb ik tijdelijk in een reformatorisch nest gewoond. Lang genoeg om me te herkennen in wat Annemarie schrijft en met dezelfde passie te wensen dat dit boekje bijdraagt aan gesprekken over wat nu een beter leven is.

N.B.: Toen ik ontdekte dat het een klein boekje was, heb ik het voor € 4,99 als e-book gekocht.

Op de achterkant van dit boekje staat het doel vermeld: dit is een boek om tijdens de lijdenstijd te overdenken waarom Jezus op aarde kwam, wat Hij deed en hoe Hij stierf;  door de ogen van de vrouwen waar Hij mee te maken heeft gehad.

Voor heel veel vrouwen is Jezus van grote betekenis geweest tijdens zijn leven en sterven. Die gebeurtenissen kunnen ons tot nadenken stemmen, helpen, inzicht geven, bemoedigen en troosten.

Mooie gedichten, citaten en beelden ondersteunen de woorden die vol liefde in dit boek staan geschreven. Je begint elke dag met een stuk uit de Bijbel dat over de betreffende vrouw gaat. Dan volgen er een pakkende titel en een klein stukje tekst. Korte zinnen, recht door zee, recht door je hart. Treffende vragen, mooie conclusies, prachtige eindjes.