Into the quiet

In een wereld die wordt gekenmerkt door lawaai, drukte en voortdurende afleiding, dreigt de stem van God steeds meer naar de achtergrond te verdwijnen. We verlangen naar God, maar zijn vaak zo overprikkeld dat we nauwelijks nog aandachtig kunnen luisteren. Wat we soms ervaren als een duistere nacht van de ziel, is vaak eerder het signaal van een chronisch overprikkeld brein. In zijn boek laat John Mark Comer zien dat niet zozeer secularisatie, maar juist afleiding een van de grootste bedreigingen voor ons geloof vormt. Hij vraagt zich af of het mogelijk is om een leven met God te hebben te midden van al dit lawaai, dat ons kan openen voor de vrede en aanwezigheid van God?

Hij zoekt antwoorden bij de woestijnvaders en de contemplatieve traditie van de vroegere kerk. De eenzaamheid, stilte en rust ziet hij als een noodzakelijke weg om ruimte te kunnen maken voor God. Hiervoor moeten wij echter wel de woestijn in; de plek waar we leren doordat er steeds meer weggenomen wordt. God is stilte. En juist de stilte zal ons God doen ontdekken. Comer waarschuwt regelmatig dat het niet gaat om een spirituele techniek of geestelijke  prestatie, maar om een waakzame houding van overgave en openheid. Een offer van ons hele leven aan God, zodat Zijn plannen en doelen in ons leven verwezenlijkt kunnen worden.

In de stilte ontmoeten wij echter niet alleen God, maar ook onze pijn, onrust en tegenstanders. Hij werpt daarbij ook een nieuw licht op onze innerlijke tegenstanders: het lichaam, de wereld en de Boze. Hij schrijft hierover met een pastorale toon en bereidt de lezer erop voor dat stilte pijnlijk en confronterend kan zijn, maar tegelijk heeft hij ook oog voor heling en transformatie.

In onze moderne tijd is het verleidelijk om ons vanuit zelfprestatie ook grote resultaten voor te spiegelen. Comer blijft ver weg van individualisme, activisme en grote daden. Hij is vooral uitnodigend. De stilte is geen vlucht uit de wereld, maar wordt als onderdeel van een ritme van terugtrekken uit en terugkeren in het normale dagelijkse leven, gepresenteerd. Hiij heeft ook verrassend veel aandacht voor de gemeenschap om te dienen en lief te hebben. Zijn boek wekt vooral het verlangen om de stilte op te zoeken en opnieuw te leren luisteren naar de fluisteringen van Jezus, zodat we deze stem nooit meer zullen missen.

De boodschap van dit boek is niet zozeer vernieuwend, maar de kracht ligt hierin dat eeuwenoude wijsheid voor de moderne gelovigen op een eenvoudige wijze toegankelijk tot een toepasbaar geheel wordt gemaakt. Tegen het einde van het boek wordt de boodschap soms wat repetitief, maar niet hinderlijk. Zijn persoonlijke schrijfstijl, herkenbare anekdotes en praktische oefeningen maken de inhoud concreet. Ook al noemt hij het niet expliciet, hij maakt indirect ook een duidelijk onderscheid tussen moderne meditatietechnieken en Bijbels gefundeerde meditatie. Hij sluit het boek af met tien goed toepasbare oefeningen.

Dit boek is nog maar recent in het Engels uitgegeven. De taal is echter eenvoudig en goed te volgen. Wie liever in het Nederlands leest, moet nog even wachten op de vertaling. Maar dat is zeker de moeite waard.