In de detectiveserie Rotterdamse Zaken is dit zevende deel opnieuw erg spannend op meer niveaus. Terwijl er een kind vermist wordt voelt het voor de rechercheurs Levi Verschoor en zijn collega Lois of ze worden tegengewerkt door hun eigen meerderen om de zaak op te lossen. Wanneer een kind vermist wordt, telt elk uur terwijl de spanning en de frustratie groeien.
Natuurlijk zoeken ze dan ook nog eerst in een verkeerde richting voordat ze een werkelijk spoor te pakken krijgen. Net als bij een andere bekende inspecteur ontbreekt ook hier de boze commissaris niet. Wat Olof toevoegt is het betere gesprek over innerlijke motivatie om als politierechercheur je werk te blijven doen, ondanks de onontkoombare schade die jouw ziel ook opdoet en waaronder je kunt blijven lijden.
Tegelijkertijd houdt Olof de spanning gedurende de serie erin door doorlopende lijnen niet te vergeten en die levend te houden.
Minpuntje: taaltechnisch kan er nog verbetering aangebracht worden.
Pluspunt: het verhaal is mooi rond aan het eind van een deel.
Extra puntje: Hooijmeijer schuwt de harde werkelijkheid niet. Door de indringende proloog wordt de lezer direct geconfronteerd en niet alleen door de proloog, ook verderop in het boek is niet om de hardheid van het bestaan heen gelopen.
