In de detectiveserie Rotterdamse Zaken is dit zevende deel
opnieuw erg spannend op meer niveaus. Terwijl er een kind
vermist wordt voelt het voor de rechercheurs Levi Verschoor en
zijn collega Lois of ze worden tegengewerkt door hun eigen
meerderen om de zaak op te lossen. Wanneer een kind vermist
wordt, telt elk uur terwijl de spanning en de frustratie groeien.
Natuurlijk zoeken ze dan ook nog eerst in een verkeerde
richting voordat ze een werkelijk spoor te pakken krijgen.
Net als bij een andere bekende inspecteur ontbreekt ook hier
de boze commissaris niet. Wat Olof toevoegt is het betere
gesprek over innerlijke motivatie om als politierechercheur je
werk te blijven doen, ondanks de onontkoombare schade die
jouw ziel ook opdoet en waaronder je kunt blijven lijden.
Tegelijkertijd houdt Olof de spanning gedurende de serie erin
door doorlopende lijnen niet te vergeten en die levend te
houden.
Minpuntje: taaltechnisch kan er nog verbetering aangebracht
worden.
Pluspunt: het verhaal is mooi rond aan het eind van een deel.
Extra puntje: Hooijmeijer schuwt de harde werkelijkheid niet.
Door de indringende proloog wordt de lezer direct
geconfronteerd en niet alleen door de proloog, ook verderop in
het boek is niet om de hardheid van het bestaan heen gelopen.
