Yara is de intelligentste leerlinge van haar klas. De mentor is vol lof over haar cijfers en inzet maar hij is minder te spreken over haar sociale vaardigheden. Haar ouders zijn het met hem eens. Yara zit er niet mee, ze vindt die sociale vaardigheden haar 'iets minder ontwikkelde kant' en je kunt niet overal de beste in zijn.
Ze is een einzelgänger: ze fietst alleen naar school, wil niet mee op familievisite en ook niet naar de jeugdvereniging. Om deze reden laten haar ouders haar in de meivakantie op reis gaan. Met een groepje van tien jongeren vertrekt Yara naar IJsland.
Met reisleider Damian klikt het niet en het wordt nog erger als hij merkt dat Yara christen is. Ondanks dat geniet ze met volle teugen van dit boeiende land.
Maar er gebeuren vreemde dingen. Er verdwijnen spullen die later weer tevoorschijn komen op een vreemde plek. Zoë lijkt de schuldige maar klopt dat wel? Zoë beweert bij hoog en laag dat ze het niet heeft gedaan. Yara ontdekt wie de dader is maar Zoë wil beslist niet dat het aan Damian en de groep verteld wordt.
Op zondag gaat Yara niet mee met de groepsactiviteit. Ze gaat met Luuk wandelen. Maar dat loopt uit op een levensgevaarlijke situatie.
De beschrijving van IJsland is mooi en de omgang van de groepsleden met elkaar is boeiend en realistisch beschreven.
De lezer krijgt een goed beeld van IJsland.
Klein minpuntje: Yara ziet het noorderlicht maar dat is in IJsland in mei niet te zien.
