Ted Dekker schrijft zowel boeken die zich in de ‘normale’ wereld afspelen als thrillers in het fantasy-genre. ‘Het rode koord’, dat hij samen met zijn dochter heeft geschreven, zit daar min of meer tussenin.
De wereld waarin de hoofdpersoon, een jonge vrouw die niet toevallig Grace heet, haar dagen doorbrengt lijkt veel op de onze, maar één ding is anders. Het kwaad, in de gedaante van zichtbare demonen, heeft er grotendeels bezit van genomen. Grotendeels. Een kleine groep mensen - de leden van een kerkelijke gemeenschap met sektarische trekjes - heeft zich teruggetrokken in een verlaten uithoek van de Verenigde Staten.
Een rood koord vormt de symbolische grens tussen hun gebied en de boze buitenwereld.
Als de broer van Grace niet langer gelooft dat het kwaad nog steeds zo nadrukkelijk aanwezig is, en daarom de verboden grens oversteekt, verandert alles.
Een origineel verhaal met enkele verrassende plotwendingen. Het doet denken aan Dekkers Cirkel-serie en ook aan de eerste boeken van Frank Peretti.
Als lezer krijg je een interessante vraag voorgeschoteld: Moeten christenen participeren in de maatschappij of zich daar juist zoveel mogelijk uit terugtrekken?
