Boekrecensies vanuit christelijk perspectief

202728

Zeg me wie ik ben

Auteur

Type boek

Recensie

Datum

Waardering

Woertman, Liesbeth

Identiteitsontwikkeling zelfbeeld

Sandrina Wijnholds

2-4-2025

4 out of 5 stars

 

BESTEL

Recensie

Wat maakt jou in deze tijd tot een uniek persoon? Kun je zelf bepalen wie je bent? In dit boek neemt Liesbeth Woertman de lezer mee in een reflectie over identiteit en hoe wij onszelf ervaren. Onze identiteit is geen vaststaand gegeven maar een dynamisch proces dat zich ontwikkelt in interactie met onze omgeving. De huidige culturele en maatschappelijke grond wordt geduid en de inhoud van dit boek is daarmee actueel. Ze stelt kritische vragen over hoe moderne idealen, sociale media en maatschappelijke verwachtingen de perceptie van onszelf beïnvloeden. Ze laat zien dat in de huidige beeldcultuur de kans aanwezig is dat wij ons identificeren met dat wat we niet zijn. In een wereld waar alles kan en waarin we denken dat alles maakbaar is, raken we gemakkelijk richtingloos. De context verandert zo snel dat wij aan jongeren geen vaste vaardigheden en waarden meer kunnen overdragen. Door het verlies van gemeenschappelijke kaders, het ontbreken van gezonde grenzen en een veranderende betekenis van het lichaam, is het tegenwoordig moeilijk om een vaste identiteit te vinden.

Woertman stelt de vraag hoe we ons kunnen bevrijden van de druk van externe normen en verwachtingen. De grond voor onze identiteit ligt bij haar met name in sociale interacties en ervaringen. Deze moet vooral in het leven gezocht worden; in het nu, op de plaats waar we zijn. In relatie met de wereld om ons heen waarmee we in verbinding staan, komen we tot een verhaal over wie we zijn. Ze laat zien dat zelfacceptatie en een positief zelfbeeld niet voortkomen uit perfectie maar juist vanuit verbinding en dialoog met de ander. Ze werkt toe naar een milde en realistische introspectie die de gelaagdheid in de identiteit tot een eenheid moet brengen om uiteindelijk tot innerlijke rust en vrede te komen. De filosofische grond berust vooral op het dialogisch leven van Martin Buber, maar een spirituele basis als grond voor een gezamenlijk groter verhaal (buiten onszelf) ontbreekt. De grond wordt vooral binnen de mens zelf gezocht en het is de mens die in elke fase van het leven actief betrokken moet blijven bij het vormgeven van de identiteit.

Het boek biedt zowel wetenschappelijke inzichten als persoonlijke anekdotes en filosofische overwegingen. Hierdoor ontstaat een goed evenwicht tussen theorie en praktijk en biedt het een mooie aanzet tot introspectie. Hoewel de inhoud wat abstract en complex kan zijn, is de schrijfstijl niet moeilijk en goed behapbaar. Haar betoog is zorgvuldig en doorleefd. De titel is passend bij de inhoud, maar helaas wel wat weinig origineel.

Jouw waardering

Like en deel deze recensie: