Deze roman beschrijft het leven van Jelle, de tegenwoordige tijd waarin hij in therapie is wegens depressie en angststoornis en ook de verleden tijd, waarin we lezen hoe hij psychisch in de problemen kwam. Het boek is gebaseerd op echte gebeurtenissen, mede daardoor worden emoties en gedachten reëel weergegeven.
Joyce schrijft heel toegankelijk, waardoor het absoluut geen zwaarmoedig boek is geworden. Als vanzelf ga je met Jelle mee. De schrijfwijze is niet alleen vlot, maar ook levensecht, gevarieerd en boeiend. Helaas komt er wel regelmatig onnodige herhaling in voor.
Ondanks het zware onderwerp is het geen deprimerend boek. Op de achterkant wordt het een pastorale roman genoemd. Het christelijk geloof komt vooral naar voren doordat de grootouders van Jelle, die zijn grootste steun zijn, hun vertrouwen op Christus duidelijk aan Jelle laten blijken. Ook komt hij in contact met een christelijke medepatiënt. Dat maakt hem nieuwsgierig. Soms staan er bij de tekst verwijzingen die achter in het boek worden toegelicht. Alles bij elkaar een debuutroman die zeer geslaagd is.
