Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Eva werkt als leerkracht op basisschool De Wegwijzer waar ze het reuze naar haar zin heeft. Ze is getrouwd met Arjen. Ze wordt geteisterd door hevige hoofdpijnen die ze met paracetamol probeert te bestrijden. Regelmatig is ze duizelig en soms verliest ze bijna haar evenwicht. Ze wil in eerste instantie niet naar de dokter. De dokter zegt dat er niks aan de hand is, misschien een beginnende burn-out. Maar daar wil Eva niet aan. Bloedprikken geeft ook niets aan. Een MRI-scan toont aan dat er wel degelijk iets aan de hand is.
Intussen worstelt Arjen behalve met Eva’s ziekte ook met zijn verleden. Tussen Eva en hem gaat het ook niet zoals het moet. Een gesprek met zijn broers geeft opheldering. Er vindt een omslag plaats en Eva komt tot rust.
Dit is het tweede deel in een drieluik over leerkrachten van De Wegwijzer.
Eva’s innerlijke strijd wordt boeiend en realistisch beschreven. Minder realistisch vind ik het dat ze zo lang wacht om naar de dokter te gaan.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In de serie Rotterdamse Zaken is "Rechercheur Verschoor en een sluimerend trauma" is Rechercheur Verschoor minder hoofdpersoon dan Lois, een van de andere rechercheurs van het politiebureau Rotterdam Zuid. Lois vertoont alle verschijnselen van PTSS, ze heeft nachtmerries en kan niet slapen.
Tijdens de behandeling van een ogenschijnlijk ongelukkige val van Sandra Westerhof van haar appartementsbalkon, door het rechercheteam, ontdek je wat Lois zo bezighoudt en hoe Kai de gebeurtenissen omtrent Sandra niet los kan laten. De commissaris vindt het ongewenst dat er meer onderzoek wordt gedaan omdat er te weinig personeel is, maar iedere keer vinden Verschoor en zijn collega's toch weer nieuwe feiten.
Natuurlijk lossen ze de zaak op en Lois vindt een weg door haar problemen heen. Thema's in deze aflevering zijn: rouw, vriendschap, traumaverwerking en natuurlijk bedrog, manipulatie en moord. Het is handig als je eerdere delen van de serie hebt gelezen. Je zit snel in het verhaal.
+Mooi, deze spotlight op Lois.
+Ik wilde maar doorlezen omdat ik echt wil weten wie de moordenaar is.
+Het verhaal maakt nieuwsgierig naar Nathan Shawn, die steeds in Lois' dromen opduikt.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Jean, vroeger gewoon Johannes, woont in de gesloten gemeenschap van de Labadisten. Jean de Labadie was er de stichter van maar die is al dood. Pierre Yvon, die ze papa moeten noemen, is de nieuwe leider.
Er is van alles mis met die man die intussen als een soort godheid functioneert. In de sekte is een hiërarchie van macht ontstaan en markeringen van hoe je in een bepaalde positie kunt komen. Je kunt 'gezegend' worden, dan krijg je beter eten en meer privileges. En je kunt 'gedoopt' worden, ook dan hoor je tot een hogere laag en dan zijn er nog de 'leiders' die Yvons bevelen uitvoeren. Jean is een jaar of veertien en wordt in elkaar geslagen door een stel jongens uit het dorp verderop. Gelukkig komt er een helper opdagen, die een lieve en leuke helpster blijkt te zijn. Alleen, ze zeggen dat ze een kind van de duivel is. Er is bijna evenveel bijgeloof in de sekte als buiten de sekte.
Er zijn goede en slechte mensen in de sekte en goede en slechte daarbuiten. Dat maakt Jean in de war, die echt graag God wil gehoorzamen, maar ja, wie gehoorzaam je dan en wat is precies zonde. Dat begrip is totaal verworden door het gebruik ervan door deze sekte waardoor Jean nooit een goed beeld kan krijgen van wat het betekent. De blinde vriend van Jean, Isaac, is de enige 'allesziende' binnen de sekte en dat is echt mooi gedaan. Hij ziet de enorme hypocrisie en stelt alles onder kritiek, wat hem heel veel kost, want dat kan niet ongestraft. Mensen die uit de gratie vallen moeten zendeling worden in Suriname waar sommigen sterven door schipbreuk of onbekende ziekten als ze het land halen.
+ spannend boek
+ vanaf twaalf jaar
+ censuur
+ strijd loyaliteit en persoonlijke vrijheid
+ misbruik, manipulatie en onderdrukking goed in te voelen
+ ik ben blij met hoe het boek eindigt, vanwege de beklemming in het verhaal
+ De meeste namen in het boek zijn mensen die echt geleefd hebben in deze sekte
+ mooie beschrijving van sommige oude beroepen
+ hardcover
+ mooi gebonden
- De Bijbel - of woorden eruit - wordt helemaal buiten beschouwing gelaten. Het boek gaat helemaal over het systeem van onderdrukking. Woorden uit de Bijbel hadden kunnen bijdragen aan de bewustwording van Jean.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In dit spannende boek is de sfeer in het oude Rome bijna tastbaar.
De proloog begint met de oude Cornelius die wordt opgepakt. Omdat hij ervan uitging dat dat eraan zat te komen, heeft hij zijn slaven een paar dagen geleden de vrijheid geschonken. Maar Junia wilde bij haar meester blijven. Als de soldaten hem meegenomen hebben, blijft Junia in het huis wonen. Ze kan nergens anders naartoe.
Titus en Maximus zijn vrienden. Aghiles komt uit Numidië in Noord-Afrika. Hij is de slaaf van Maximus, die hem cadeau kreeg voor zijn vijftiende verjaardag. Maar hij is inmiddels de beste vriend van Maximus geworden. Hij is betrouwbaar en ontzettend sterk.
Als de jongens zich op Forum Romanum bevinden waar het heel druk is met allerlei straatverkopers, wordt Titus’ amulet, bulla genoemd, plotseling door een jongetje van zijn nek getrokken. De jongens racen hem achterna. Als ze denken hem bijna te pakken te hebben, is hij ineens spoorloos verdwenen. Dan vermoeden de jongens dat hij zich in het Colosseum heeft verstopt. Maar hoe komen ze daar naar binnen?
Dit is een bijzonder boeiend en spannend boek voor de jeugd vanaf twaalf jaar. De hoofdpersonen moeten niets van christenen hebben, vooral Titus is heel bijgelovig. Zonder dat het belerend overkomt, leren de jeugdige lezers veel over het oude Rome.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Hoe kunnen we anderen helpen om Jezus te volgen? In dit boek laat Mark Dever zien dat dit geen taak is voor een enkeling maar voor iedere gelovige. Hij definieert discipelschap als het bewust doen van geestelijk goed aan anderen om hen te helpen Jezus te volgen. Het is meer dan evangelisatie. Het is ook anderen helpen om te groeien naar geestelijke volwassenheid. Hij maakt deze opdracht tot een kerntaak van elke gelovige, ongeacht hun theologische kennis of capaciteiten.
Een van de sterke punten van dit boek zijn de eenvoud en de haalbaarheid. Geen complexe theologische verhandeling maar een praktische en toegankelijk geschreven handreiking met korte hoofdstukken en duidelijke aanbevelingen. Zowel leiders als gemeenteleden worden in hun kracht gezet. Dever brengt discipelschap terug naar het normale christelijke leven van alledag. Hij neemt allerlei praktische bezwaren weg zoals het gebrek aan tijd, capaciteiten of kennis. Hij plaatst het discipelschap in de eerste plaats binnen de context van de lokale kerk waar gelovigen als een familie samenleven. Hij ziet de kerk niet als een verzameling individuen maar als een verbondsgemeenschap met wederzijdse verantwoordelijkheid. Consumeren binnen de kerk is geen optie want iedereen wordt opgeroepen om diepgaande intentionele relaties aan te gaan om elkaar te helpen in geloofsgroei. Discipelschap is dan ook geen losstaande activiteit maar zij is ingebed in de gemeenschap waarbinnen persoonlijke ontmoeting en relaties een natuurlijk onderdeel van het gemeenteleven vormen. In een tijd van individualisering en zelfoptimalisatie biedt dit een waardevolle dimensie.
Toch is de inhoud van dit boek vrij eenzijdig. Dever lijkt vooral nadruk te leggen op de gevende en dienende kant van discipelschap en minder op de wederkerigheid en het gezamenlijk groeien. De diversiteit aan gaven en genademiddelen binnen de gemeente blijven onderbelicht. Er had ook meer aandacht mogen zijn voor de sociologische kant, de valkuilen van ongezonde afhankelijkheidsrelaties en machtsmisbruik. Het boek ademt een sterke reddersmentaliteit. Een ander punt is dat het menselijke initiatief en inzet sterk benadrukt worden, waardoor de rol van de Heilige Geest in het discipelschapsproces wat onderbelicht blijft. Ook het missionair uitreiken buiten de gemeente en de omgang met andere culturen had meer aandacht mogen krijgen.
Het boek wordt aangeraden aan iedereen die serieus werk wil maken van discipelschap binnen de lokale kerk.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Jonas en Yuna, zijn buurmeisje, gaan met Jonas'. vader en moeder een week op vakantie naar strand en zee. Al bij de eerste verkennende strandwandeling vinden ze een huilertje, een babyzeehond. Ze melden hem bij het zeehondencentrum. Daar zijn ze blij met de melding en gaan erop af om hem te wegen. De zeehondenwacht vertelt dat als hij morgen nog op het strand ligt, ze hem weer wegen om te kijken of de moeder bij hem is geweest. Dat blijkt de volgende dag niet het geval. Nu wordt hij opgevangen in het zeehondenziekenhuis. Jonas en Yuna's belangstelling is gewekt bij het bezoek aan 'hun' zeehondje. Ze zien daar foto's van slachtoffers van onze omgang met grondstoffen en afval en worden hierdoor gestimuleerd om op het strand afval te verzamelen. Ze verdienen er iets lekkers mee en dat maakt de vakantie dubbel leuk.
Ze zwemmen natuurlijk ook en het toppunt is het vinden van flessenpost. Ze proberen contact te leggen met de briefschrijver, die dat heel leuk vindt, zijn fles is twee jaar bezig geweest om gevonden te worden.
Eenmaal thuis zetten ze een zeehondencrowdfundingactie op touw met allerlei leuke activiteiten. Als ze al heel veel geld bij elkaar hebben, verrast de flessenpostmeneer hen.
Zo kan hun zeehond gevoed en genezen worden totdat hij weer teruggezet wordt in zee, waar Jonas en Yuna bij mogen zijn omdat ze dit geld bij elkaar hebben gebracht.
Een prachtig boek om voor te lezen vanaf 8 jaar en natuurlijk ook om zelf te lezen.
+ Uitnodigend om na te denken over hoe we met de natuur omgaan
+ Leuke knutsel achter in het boek
+ Mooie tekeningen
+ Informatief nawoord van de schrijfster
- Na enig zoeken ontdekte ik dat er meer zeehondencentra zijn in Nederland en inderdaad, die ligt in de buurt van het strand in Stellendam in Zuid-Holland. De meest bekende is die in Lauwersoog bij de Waddenzee. Dat was niet duidelijk in het boek.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Dit boekje bevat een bloemlezing uit het werk van de Achterhoekse dichter en landman A.C.W. Staring (1767-1840) met een voorwoord van Chrétien Breukers. Staring bezat het landgoed de Wildenborch. Dat ligt tussen Vorden en Lochem. Hij nodigde daar vrienden uit om te musiceren, dansen en voor te dragen. Hij is een dichter van het light verse, een lyrisch dichter en een dichter van de lange adem in een. Dit is een aangename kennismaking met het werk van een dichter die een grillige humor bezat en die verbonden was met de natuur van de Achterhoek. Zijn werk wordt gezien als de top van 19e eeuw en dus ook van de top van de Nederlandse dichtkunst in het algemeen. Heel wat straten zijn naar hem vernoemd. Zijn werk is nog steeds tot op de dag van vandaag goed leesbaar.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
In de twaalfde eeuw stond er een vrouw op die alle grenzen van haar tijd wist te doorbreken: Hildegard van Bingen. Ze correspondeerde met pausen en keizers, leidde een klooster, componeerde muziek die vandaag nog klinkt, schreef mystieke teksten en ontwikkelde kennis van kruiden en geneeskunde. Alles wat zij deed, plaatste ze in het licht van haar visioenen – het “Levende Licht” dat haar inspireerde. Ook ruim achthonderd jaar later klinkt haar stem nog verrassend actueel.
Hans Wilbrink schetst in dit boek een gelaagd en veelzijdig portret van deze uitzonderlijke vrouw. Hij neemt de lezer mee door Hildegards jeugd, haar reizen, haar briefwisselingen en de visioenen die zij ontving. Daarbij legt hij bijzondere nadruk op haar natuurgeneeskundige inzichten, die in deze herziene uitgave extra aandacht krijgen. Het resultaat is een gevarieerd en levendig beeld waarin Hildegard zichtbaar wordt als abdis, mystica, componist, schrijfster en herbarist.
Een sterk punt is dat Wilbrink Hildegard zelf veelvuldig aan het woord laat. Door de vele citaten blijft de toon dicht bij haar eigen stijl en spiritualiteit. Haar wijsheid, moed en nederigheid worden tastbaar, evenals haar strijd tegen kerkelijke misstanden en haar unieke visie op de samenhang tussen lichaam en geest. De auteur weet de hoofdlijnen helder te schetsen en plaatst haar werk en uitspraken in de historische context van machtige vorsten en een overwegend mannelijke kerkelijke cultuur. Negatieve passages of uitspraken over minderheden worden niet weggelaten, maar zorgvuldig verklaard binnen de tijdgeest.
De stijl van Wilbrink is toegankelijk en begrijpelijk, zonder de complexiteit te versimpelen. Uit de schrijfwijze wordt zijn kennis en enthousiaste betrokkenheid bij dit onderwerp voelbaar. Toch vraagt dit boek van de lezer enige affiniteit met spiritualiteit, mystiek en middeleeuwse geschiedenis. Het is geen luchtige lectuur om in één adem uit te lezen, maar eerder een diepgravend werk dat tijd en aandacht verdient. De kleurrijke miniaturen geven het bovendien een visuele rijkdom die het lezen ondersteunt.
Leven en werk van Hildegard van Bingen is daarmee een waardevol boek voor iedereen die zich wil verdiepen in middeleeuwse spiritualiteit en in een vrouw die haar tijd ver vooruit was. Hildegards inzichten over ecologisch bewustzijn, leiderschap, veerkracht en creativiteit blijken ook in onze tijd nog inspirerend. Het boek is grondig en goed doordacht, en tegelijk met bezieling geschreven. Wie bereid is zich erin onder te dompelen, ontmoet een stem die na ruim achthonderd jaar nog steeds iets wezenlijks te zeggen heeft.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Dit is na De verborgen juwelen van Anniera het tweede deel van de Wingfeather Sage. In 65 bloedstollende hoofdstukken worden we meegevoerd in het verhaal van de vlucht van de familie Igiby, die de koninklijke familie Wingfeather blijkt te zijn. Niet alleen de sluwels zijn naar hen op zoek. Er zijn nog andere partijen die een hekel hebben aan de overheersing van de sluwels en ook de oorlog met hen willen aangaan en daarom de Wingfeathers als pion in deze oorlog zien, want waar de Wingfeathers zijn daar wil het kwaad hen te pakken nemen. Je ontkomt ongetwijfeld en gelukkig niet aan het begrijpen van de metaforen. En in deze serie worden die heel ver doorgevoerd. Tink, of liever gezegd, Kalmar Wingfeather, is de middelste van het gezin en voorbestemd om koning te worden maar hij vindt het maar helemaal niks. Hoewel hij zijn familie eerst redt door iets kostbaars te stelen, komt hij uiteindelijk in een zeer precaire situatie terecht waarvan je niet zou denken dat het ooit nog goed zou komen. Janner zijn oudere broer, die Troonwachter zal worden, ondervindt aan den lijve hoe het is om slaaf te zijn en ontdekt waar in ieder geval een deel van de kinderen zijn: in een fabriek waar ze dag en nacht moeten werken. Door het diepe besef dat hij zijn broer moet redden, weet Janner te ontsnappen op een moment dat hij bijna murw is gemaakt in de kinderfabriek, die geen lucifers maakt maar wapens voor de overheersers. Wat opvalt is de voortdurende strijd in het leven van de Igiby familie, of liever gezegd de koninklijke Wingfeather-familie. Ze weten niet wie ze werkelijk kunnen vertrouwen. Bijna iedereen is gecorrumpeerd door de overheersers of door eigenbelangen. Toch zijn er in elke situatie lichtpuntjes of mensen die nog weten hoe het was voor de bezetting en daarnaar verlangen.
+ De familie Wingfeather heeft te maken met verleiding en verliezen, armoede en uitbuiting, een verleden waarin goed en kwaad gebeurde, dat gevolgen had, het zijn echte mensen.
+ Ze zijn een familie met hechte liefdesbanden. Het ondenkbare gebeurt in zulke families: Tink verzet zich tegen zijn bestemming met vreselijke gevolgen.
+ Er is altijd hoop door de diepe liefde die ondanks verwondingen en pijn, doorgaat.
+ Podo, de opa van de kinderen belijdt zijn zonden en aanvaardt de straf.
+ Liefde is niet de enige beschermende factor, ook woorden, schoonheid, muziek, trouw, doorzettingsvermogen, hoop en goed beoordelingsvermogen en daarop inspelen, zijn factoren die leiden tot een betere situatie.
+ Peet en Janner zijn de Troonwachters. Dit brengt heel veel verantwoordelijkheid met zich mee. Prachtig is hoe hun groei in dit boek wordt vormgegeven.
- Janners situatie in de fabriek is zeer realistisch beangstigend en ingrijpend. Net als die van Peet, de Troonwachter van zijn moeder en vader, in het aangezicht van het kwaad.
- voortdurende angst en spanning
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:
Auteur
Type boek
Recensie
Datum
Waardering
Recensie
Het Oude Testament in korte teksten met ondersteunende beelden op 50 dubbele bladzijden. Mooi voor de jeugd en voor ieder altijd handig als je snelle verbanden wilt zien binnen een boek of opsommingen. Wat waren de scheppingsdagen, tien plagen of de acht visioenen van Zacharia? Van Jeruzalem is een prachtige kaart gegeven bij het boek Nehemia. Maar de link met Ezra is dan weer niet gegeven. Dat zijn keuzes die de auteurs hebben gemaakt. Op sommige zaken is ingezoomd en sommige perioden of gebeurtenissen zijn weer uitgezoomd weergegeven.
+ Prachtig vormgegeven
- De reis van Israël na de exodus uit Egypte is niet juist weergegeven. De berg Sinaï bevindt zich hoogstwaarschijnlijk ergens boven Midian aan de overkant van de Golf van Akaba, de in de Bijbel zo genoemde Schelfzee.
- Doordat het zo compact is, vind je niet alles: Prediker en Hooglied missen als boeken van het OT en het boek springt van koning Salomo naar de profeet Elia.
- Maria wordt de moeder van God genoemd op blz. 109, wat ik incorrect vind, zij is de moeder van Jezus de Zoon van God.
De explicite pagina's over de hemel en de hel zijn een extra keuze van de auteurs. Bovendien zou de titel bij de hel beter het dodenrijk hebben moeten zijn, omdat dat in de weergegeven teksten staat en de auteurs de termen hel en dood als synoniemen hebben gebruikt, wat ik niet terecht vind.
Jouw waardering
Like en deel deze recensie:






















