Boekrecensies vanuit christelijk perspectief

13012

Een keukenmeidenroman

Auteur

Type boek

Recensie

Datum

Waardering

Stockett, Kathryn

Roman

Saskia Schouten

13-02-2013

 

BESTEL

Recensie

Dit boek speelt zich af in het begin van de jaren zestig in Jackson, Missisippi. De misstanden tussen blank en zwart worden aan de kaak gesteld. Zwarte vrouwen zijn in dienst van blanke vrouwen. Ze zijn heel onderdanig en er wordt op hen neergekeken. Toch wordt praktisch de hele opvoeding van de kinderen aan hen overgelaten. Op de achterflap staat dat het poetsen van het tafelzilver niet aan hen wordt toevertrouwd, maar dat klopt niet. Het is gebruikelijk dat de hulpen een eigen toilet hebben omdat de blanke mevrouwen bang zijn om negerziektes op te lopen. Aibileen, de hulp van Elizabeth, heeft nog geen apart toilet maar onder invloed van haar vriendin Hilly zorgt Elizabeth dat Aibileen een eigen toilet krijgt in de garage.

Hilly verspreidt leugens over hulp Minny die daardoor moeilijker werk kan krijgen. Uiteindelijk komt ze bij een excentrieke mevrouw terecht, Celia genaamd. Haar man mag niet weten dat ze een hulp heeft. Ze weet niets van het huishouden en Minny moet haar kookles geven. Op een maandag treft Minny Celia in de badkamer aan, helemaal onder het bloed en met een te vroeg geboren baby in het toilet. De dokter die snel gewaarschuwd wordt, reageert onrealistisch bot en zegt met een vals lachje dat Celia vrijdag voor controle langs moet komen. Celia is er vreselijk slecht aan toe. Het hoofdstuk eindigt en je blijft in het ongewisse hoe dit afloopt. Pas vele hoofdstukken later is Celia weer gezond en verder wordt niets over haar herstel geschreven.

Skeeter, de vriendin van Hilly en Elizabeth, droomt ervan om schrijfster te worden. Ze kan een baantje als columniste krijgen bij de krant. Ze moet huishoudelijke vragen beantwoorden maar omdat ze daar niets van afweet, klopt ze bij Aibileen aan. Het leidt ertoe dat Skeeter het idee dat in haar opgekomen is, waar kan maken. Ze wil een boek schrijven over de zwarte hulpen en hoewel het heel moeilijk is, krijgt ze de medewerking van andere hulpen. Ze interviewt hen in het diepste geheim. Uiteindelijk verschijnt het boek met gefingeerde namen en plaatsen maar Hilly komt erachter dat het over de hulpen in Jackson gaat...

De titel vind ik misplaatst en doet afbreuk aan de originele titel die luidt: 'The Help' geeft precies de inhoud van het boek weer. De hulpen zijn veel meer dan een keukenmeid. Het boek is geschreven vanuit het ik-perspectief van Aibileen, Minny en Skeeter. Bij de hoofdstukken over Minny en Aibileen heeft de vertaalster gekozen voor een soort dialect dat niet zo prettig leest. Er staat d'r, m'n, mekaar, m'n eigen, wor', soms meerdere keren in één zin. Verder wordt er regelmatig gevloekt. Als Skeeter bij de krant aangenomen wordt, gaat dat met een grove vloek van de redacteur gepaard. Ik vraag me af of zoiets in die tijd in Amerika gebeurde.

Jouw waardering

Like en deel deze recensie:



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.